$\"\"$ <\/a>Opr\u00f3cz dzie\u0142 teologicznych \u015bw. Alfons napisa\u0142 wiele innych pism po\u015bwi\u0119conych formacji religijnej wiernych. Ich styl jest prosty i przyjemny. Przet\u0142umaczone i czytane w r\u00f3\u017cnych j\u0119zykach dzie\u0142a \u015bw. Alfonsa przyczyni\u0142y si\u0119 do ukszta\u0142towania duchowo\u015bci ludowej ostatnich dw\u00f3ch wiek\u00f3w. Niekt\u00f3re z nich s\u0105 tekstami, kt\u00f3re powinno si\u0119 czyta\u0107 z wielkim po\u017cytkiem tak\u017ce dzisiaj, jak np. \u201ePrawdy wieczne\u201d, \u201eWys\u0142awianie Maryi\u201d, \u201eUmi\u0142owanie Jezusa Chrystusa w \u017cyciu codziennym\u201d. Ta ostatnia ksi\u0105\u017cka jest arcydzie\u0142em i zawiera syntez\u0119 jego my\u015bli. K\u0142adzie on mocny nacisk na konieczno\u015b\u0107 modlitwy, kt\u00f3ra pozwala otworzy\u0107 si\u0119 na \u0142ask\u0119 Bo\u017c\u0105, aby codziennie wype\u0142nia\u0107 wol\u0119 Bo\u017c\u0105 i osi\u0105gn\u0105\u0107 w\u0142asne u\u015bwi\u0119cenie. Odno\u015bnie do modlitwy pisze on: \u201eB\u00f3g nie odmawia nikomu \u0142aski modlitwy, poprzez kt\u00f3r\u0105 cz\u0142owiek otrzymuje pomoc do przezwyci\u0119\u017cenia wszelkiej po\u017c\u0105dliwo\u015bci i wszelkiej pokusy. M\u00f3wi\u0119 i powtarzam i b\u0119d\u0119 powtarza\u0142 zawsze, dop\u00f3ki \u017cy\u0107 b\u0119d\u0119, \u017ce ca\u0142e nasze zbawienie tkwi w modlitwie\u201d. St\u0105d bierze si\u0119 jego s\u0142ynne stwierdzenie: \u201ekto si\u0119 modli, ten si\u0119 zbawi\u201d (Del gran mezzo della preghiera e opuscoli affini. Opere ascetiche II, Rzym 1962, s. 171). W zwi\u0105zku z tym przychodzi mi na my\u015bl wezwanie mojego poprzednika, Czcigodnego S\u0142ugi Bo\u017cego Jana Paw\u0142a II, kt\u00f3ry m\u00f3wi\u0142: \u201eNasze chrze\u015bcija\u0144skie wsp\u00f3lnoty winni zatem stawa\u0107 si\u0119 prawdziwymi szko\u0142ami modlitwy… Trzeba zatem, aby wychowanie do modlitwy sta\u0142o si\u0119 w pewien spos\u00f3b kluczowym elementem wszelkich program\u00f3w duszpasterskich\u201d (List apostolski Novo Millennio ineunte, 33, 34).<\/p>\n<\/div>\n

W\u015br\u00f3d form modlitwy, gor\u0105co zalecanych przez \u015bw. Alfonsa, wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 nawiedzenie Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu oraz, jak powiedzieliby\u015bmy dzisiaj, kr\u00f3tka lub d\u0142u\u017csza adoracja osobista i wsp\u00f3lnotowa przed Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramentem. Oczywi\u015bcie, pisze \u015bw. Alfons, spo\u015br\u00f3d wszystkich nabo\u017ce\u0144stw, adoracja Jezusa w Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie jest pierwsza po sakramentach, jest pierwsz\u0105 najbardziej mi\u0142\u0105 Bogu i najbardziej po\u017cyteczn\u0105 dla nas. \u201eOch jak cudownie jest trwa\u0107 z wiar\u0105 przed o\u0142tarze, i przedstawia\u0107 mu swoje potrzeby, jak przyjaciel przyjacielowi, w kt\u00f3rym pok\u0142ada ca\u0142e zaufanie\u201d. Duchowo\u015b\u0107 alfonsia\u0144ska jest w istocie wybitnie chrystologiczna, skupiona na Chrystusie i Jego Ewangelii. Medytacja nad misterium wcielenia i M\u0119ki Pa\u0144skiej staje si\u0119 cz\u0119sto przedmiotem jego przepowiadania. W tych wydarzeniach bowiem odkupienie zosta\u0142o ludziom podarowane obficie. Tu jest tak\u017ce wyja\u015bnienie dlaczego pobo\u017cno\u015b\u0107 alfonsia\u0144ska jest tak\u017ce wybitnie maryjna. Odznaczaj\u0105c si\u0119 pobo\u017cno\u015bci\u0105 maryjn\u0105, \u015bw. Alfons ilustruje Jej rol\u0119 w historii zbawienia. Zjednoczona z dzie\u0142em odkupienia, Po\u015bredniczka \u0142aski, Matka, Or\u0119downiczka i Kr\u00f3lowa. Ponadto \u015bw. Alfons podkre\u015bla, \u017ce nabo\u017ce\u0144stwo do Maryi b\u0119dzie dla nas wielkim umocnieniem w chwili naszej \u015bmierci. By\u0142 on przekonany, \u017ce medytacja nad naszym wiecznym przeznaczeniem, nad naszym powo\u0142aniem do uczestnictwa w szcz\u0119\u015bciu Boga, jak r\u00f3wnie\u017c nad tragiczn\u0105 mo\u017cliwo\u015bci\u0105 pot\u0119pienia, przyczynia si\u0119 w pokoju serca i zaanga\u017cowania, do stawiania czo\u0142a rzeczywisto\u015bci \u015bmierci, zachowuj\u0105c stale pe\u0142n\u0105 ufno\u015b\u0107 w Bogu.<\/p>\n

\u015aw. Alfons Maria Liguori jest przyk\u0142adem gorliwego pasterza, kt\u00f3ry pozyskiwa\u0142 dusze przepowiadaj\u0105c Ewangeli\u0119 i sprawuj\u0105c sakramenty, co by\u0142o po\u0142\u0105czone ze sposobem post\u0119powania naznaczonym \u0142agodno\u015bci\u0105 i cich\u0105 dobroci\u0105, kt\u00f3ra rodzi\u0142a si\u0119 z intensywnej relacji z Bogiem, kt\u00f3re jest niesko\u0144czon\u0105 Dobroci\u0105. Posiada\u0142 realistycznie optymistyczn\u0105 wizj\u0119 zasob\u00f3w dobra, kt\u00f3rego Pan udziela ka\u017cdemu cz\u0142owiekowi i przyznawa\u0142 wag\u0119 do uczu\u0107 i poryw\u00f3w serca, a nie tylko do rozumu, a\u017ceby m\u00f3c mi\u0142owa\u0107 Boga i bli\u017aniego.<\/p>\n

Na zako\u0144czenie pragn\u0119 przypomnie\u0107, \u017ce nasz \u015awi\u0119ty, analogicznie do \u015bw. Franciszka Salezego, o kt\u00f3rym m\u00f3wi\u0142em kilka tygodni temu, nie przestaje powtarza\u0107, \u017ce \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 jest dost\u0119pna dla ka\u017cdego chrze\u015bcijanina: \u201eZakonnika jako zakonnika, kap\u0142ana jako kap\u0142ana, \u015bwieckiego jako \u015bwieckiego, ma\u0142\u017conka jako ma\u0142\u017conka, kupca jako kupca, \u017co\u0142nierza jako \u017co\u0142nierza i tak samo w ka\u017cdym innym stanie\u201d (Pratica di amare Ges\u016f Cristo. Opere ascetiche I, Rzym 1933, s. 79). Dzi\u0119kujmy Panu za to, \u017ce poprzez swoj\u0105 Opatrzno\u015b\u0107 wzbudza \u015bwi\u0119tych i doktor\u00f3w w r\u00f3\u017cnych czasach i miejscach, kt\u00f3rzy m\u00f3wi\u0105 tym samym j\u0119zykiem, aby zaprasza\u0107 nas do wzrastania w wierze i prze\u017cywania z mi\u0142o\u015bci\u0105 i rado\u015bci\u0105 naszego bycia chrze\u015bcijanami po\u015br\u00f3d zwyk\u0142ych wydarze\u0144 dnia powszedniego, a\u017ceby pod\u0105\u017ca\u0107 drog\u0105 \u015bwi\u0119to\u015bci, drog\u0105 ku Bogu i ku prawdziwej rado\u015bci. Dzi\u0119kuj\u0119.<\/p>\n

sal, rl (KAI Rzym)\/Watykan<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"