{"id":16902,"date":"2026-03-04T00:05:00","date_gmt":"2026-03-03T23:05:00","guid":{"rendered":"http:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=16902"},"modified":"2026-02-06T08:56:12","modified_gmt":"2026-02-06T07:56:12","slug":"swiety-kazimierz-krolewicz-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=16902","title":{"rendered":"\u015awi\u0119ty Kazimierz, kr\u00f3lewicz"},"content":{"rendered":"

$\"\"$ <\/a>Kazimierz urodzi\u0142 si\u0119 3 pa\u017adziernika 1458 r. w Krakowie na Wawelu. By\u0142 drugim z kolei spo\u015br\u00f3d sze\u015bciu syn\u00f3w Kazimierza Jagiello\u0144czyka. Jego matk\u0105 by\u0142a El\u017cbieta, c\u00f3rka cesarza Niemiec, Albrechta II. Pod jej opiek\u0105 Kazimierz pozostawa\u0142 do dziewi\u0105tego roku \u017cycia. W 1467 r. kr\u00f3l powo\u0142a\u0142 na pierwszego wychowawc\u0119 i nauczyciela swoich syn\u00f3w ksi\u0119dza Jana D\u0142ugosza, kanonika krakowskiego, kt\u00f3ry a\u017c do XIX w. by\u0142 najwybitniejszym historykiem Polski. „By\u0142 m\u0142odzie\u0144cem szlachetnym, rzadkich zdolno\u015bci i godnego pami\u0119ci rozumu” – zapisa\u0142 D\u0142ugosz o Kazimierzu. W 1475 r. do grona nauczycieli syn\u00f3w kr\u00f3lewskich do\u0142\u0105czy\u0142 znany humanista, Kallimach (Filip Buonacorsi). Kr\u00f3l bowiem chcia\u0142, by jego synowie otrzymali wszechstronne wykszta\u0142cenie. Ochmistrz kr\u00f3lewski zaprawia\u0142 ich r\u00f3wnie\u017c w sztuce wojennej.<\/p>\n

W 1471 r. brat Kazimierza, W\u0142adys\u0142aw, zosta\u0142 koronowany na kr\u00f3la czeskiego. W tym samym czasie na W\u0119grzech wybuch\u0142 bunt przeciwko tamtejszemu kr\u00f3lowi Marcinowi Korwinowi. Na tron zaproszono Kazimierza. Jego ojciec ch\u0119tnie przysta\u0142 na t\u0119 propozycj\u0119. Kazimierz wyruszy\u0142 razem z 12 tysi\u0105cami wojska, by poprze\u0107 zbuntowanych magnat\u00f3w. Ci jednak ostatecznie wycofali swe poparcie i Kazimierz wr\u00f3ci\u0142 do Polski bez korony w\u0119gierskiej. Ten zaw\u00f3d da\u0142 mu wiele do my\u015blenia.
\nPo powrocie do kraju kr\u00f3lewicz nie przesta\u0142 interesowa\u0107 si\u0119 sprawami publicznymi, wr\u0119cz przeciwnie, zosta\u0142 praw\u0105 r\u0119k\u0105 ojca, kt\u00f3ry upatrywa\u0142 w nim swego nast\u0119pc\u0119 i wci\u0105ga\u0142 go powoli do wsp\u00f3\u0142rz\u0105dzenia. Podczas dwuletniego pobytu ojca na Litwie Kazimierz jako namiestnik rz\u0105dzi\u0142 w Koronie. Obowi\u0105zki pa\u0144stwowe umia\u0142 pogodzi\u0107 z bogatym \u017cyciem duchowym. Wezwany przez ojca w 1483 r. do Wilna, umar\u0142 w drodze z powodu trapi\u0105cej go gru\u017alicy. Na wie\u015b\u0107 o pogorszeniu si\u0119 zdrowia Kazimierza, kr\u00f3l przyby\u0142 do Grodna. W\u0142a\u015bnie tam, „opowiedziawszy dzie\u0144 \u015bmierci swej tym, kt\u00f3rzy mu w niemocy s\u0142u\u017cyli […], ducha Panu Bogu poleciwszy wypu\u015bci\u0142 4 dnia marca R.P. 1484, lat maj\u0105c 26” – napisa\u0142 ks. Piotr Skarga. Pochowano go w katedrze wile\u0144skiej, w kaplicy Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny, kt\u00f3ra od tej pory sta\u0142a si\u0119 miejscem pielgrzymek. W 1518 kr\u00f3l Zygmunt I Stary, rodzony brat Kazimierza, wys\u0142a\u0142 przez prymasa do Rzymu pro\u015bb\u0119 o kanonizacj\u0119 kr\u00f3lewicza. Leon X na pocz\u0105tku 1520 r. wys\u0142a\u0142 w tej sprawie do Polski swojego legata. Ten, uj\u0119ty kultem, jaki tu zasta\u0142, sam u\u0142o\u017cy\u0142 ku czci Kazimierza \u0142aci\u0144ski hymn i napisa\u0142 jego \u017cywot. Na podstawie zezna\u0144 legata Leon X w 1521 r. wyda\u0142 bull\u0119 kanonizacyjn\u0105 i wr\u0119czy\u0142 j\u0105 przebywaj\u0105cemu w\u00f3wczas w Rzymie biskupowi p\u0142ockiemu, Erazmowi Cio\u0142kowi. Ten jednak zmar\u0142 jeszcze we W\u0142oszech i wszystkie jego dokumenty w 1522 r. zagin\u0119\u0142y. Kr\u00f3l Zygmunt III wznowi\u0142 wi\u0119c starania, uwie\u0144czone now\u0105 bull\u0105 wydan\u0105 przez Klemensa VIII 7 listopada 1602 r. w oparciu o poprzedni dokument Leona X, kt\u00f3rego kopia zachowa\u0142a si\u0119 w watyka\u0144skim archiwum.
\n $\"\u015awi\u0119ty$ Kiedy w 1602 r. z okazji kanonizacji otwarto gr\u00f3b Kazimierza, jego cia\u0142o znaleziono nienaruszone mimo bardzo du\u017cej wilgotno\u015bci grobowca. Przy g\u0142owie Kazimierza zachowa\u0142 si\u0119 tekst hymnu ku czci Maryi Omni die dic Mari\u00e6<\/i> (Dnia ka\u017cdego s\u0142aw Maryj\u0119), kt\u00f3rego autorstwo przypisuje si\u0119 \u015bw. Bernardowi (+ 1153). Wydaje si\u0119 prawdopodobne, \u017ce Kazimierz z\u0142o\u017cy\u0142 \u015blub dozgonnej czysto\u015bci. Mia\u0142 te\u017c odrzuci\u0107 proponowane mu zaszczytne ma\u0142\u017ce\u0144stwo z c\u00f3rk\u0105 cesarza niemieckiego, Fryderyka III.
\nUroczysto\u015bci kanonizacyjne odby\u0142y si\u0119 w 1604 r. w katedrze wile\u0144skiej. W 1636 r. przeniesiono uroczy\u015bcie relikwie Kazimierza do nowej kaplicy, ufundowanej przez Zygmunta III i W\u0142adys\u0142awa IV. W 1953 r. przeniesiono je z katedry wile\u0144skiej do ko\u015bcio\u0142a \u015bwi\u0119tych Piotra i Paw\u0142a. Obecnie czczony jest ponownie w katedrze.
\n\u015aw. Kazimierz jest jednym z najbardziej popularnych polskich \u015bwi\u0119tych. Jest tak\u017ce g\u0142\u00f3wnym patronem Litwy. W diecezji wile\u0144skiej do dzi\u015b zachowa\u0142 si\u0119 zwyczaj, \u017ce w dniu \u015bw. Kazimierza sprzedaje si\u0119 obwarzanki, pierniki i palmy; niegdy\u015b sprzedawano tak\u017ce lecznicze zio\u0142a (odpustowy jarmark zwany Kaziukami). W 1948 r. w Rzymie powsta\u0142o Kolegium Litewskie pod wezwaniem \u015bw. Kazimierza. W tym samym roku Pius XII og\u0142osi\u0142 \u015bw. Kazimierza g\u0142\u00f3wnym patronem m\u0142odzie\u017cy litewskiej. W 1960 r. Kawalerowie Malta\u0144scy obrali \u015bw. Kazimierza za swojego g\u0142\u00f3wnego patrona; otrzymali w\u00f3wczas cz\u0119\u015b\u0107 relikwii \u015awi\u0119tego.<\/p>\n

$\"\u015awi\u0119ty$ W ikonografii<\/b> atrybutem \u015awi\u0119tego jest mitra ksi\u0105\u017c\u0119ca. Przedstawiany tak\u017ce ze zwojem w d\u0142oni, na kt\u00f3rym s\u0105 s\u0142owa \u0142aci\u0144skiego hymnu Omni die dic Mari\u00e6<\/i> – ku czci Matki Bo\u017cej, do kt\u00f3rej \u015bw. Kazimierz mia\u0142 wielkie nabo\u017ce\u0144stwo. Cz\u0119sto przedstawia si\u0119 go w stroju ksi\u0105\u017c\u0119cym z lili\u0105 w r\u0119ku lub kl\u0119cz\u0105cego noc\u0105 przed drzwiami katedry – dla podkre\u015blenia jego gor\u0105cego nabo\u017ce\u0144stwa do Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"