Aresztowanie Pana Jezusa wed\u0142ug relacji \u015bwiadk\u00f3w naocznych dokona\u0142o si\u0119 ok. godziny 12 w nocy. Oprawcy, z\u0142o\u017ceni ze s\u0142u\u017cby \u015bwi\u0105tynnej, a tak\u017ce z oddzia\u0142u \u017co\u0142nierzy rzymskich, zawiedli Chrystusa do pa\u0142acu Annasza i Kajfasza, aby tam nad Nim odby\u0107 s\u0105d. Droga z Getsemani do miasta wiod\u0142a wyboistymi \u015bcie\u017ckami. Przechodzono przez potok Cedron lub raczej przez pomost nad nim wystawiony, gdy\u017c by\u0142a to pora wiosny – a wi\u0119c okres, w kt\u00f3rym wszystkie potoki Palestyny wzbiera\u0142y. Trzeba si\u0119 by\u0142o wspina\u0107 w g\u00f3r\u0119 w\u0105skimi uliczkami do centrum Jerozolimy. Droga by\u0142a wi\u0119c do\u015b\u0107 trudna.<\/div>\n

W owym roku Annasz nie by\u0142 najwy\u017cszym kap\u0142anem. Funkcj\u0119 t\u0119 sprawowa\u0142 jego zi\u0119\u0107, Kajfasz. Jednak, jak \u015bwiadczy J\u00f3zef Flawiusz, Annasz cieszy\u0142 si\u0119 w\u015br\u00f3d starszyzny \u017cydowskiej wielk\u0105 powag\u0105, albowiem drog\u0105 przekupstwa zdo\u0142a\u0142 przez 20 lat sprawowa\u0107 funkcj\u0119 arcykap\u0142ana, potem za\u015b osadzi\u0107 na stolicy kolejno swoich syn\u00f3w, wreszcie swego zi\u0119cia, Kajfasza. Zanim zbudzono cz\u0142onk\u00f3w Najwy\u017cszej Rady \u017bydowskiej (Sanhedryn), Pana Jezusa przyprowadzono przed Annasza. To tam Chrystus otrzyma\u0142 policzek od s\u0142ugi arcykap\u0142ana. S\u0105d, jaki odby\u0142 si\u0119 przed Kajfaszem i Sanhedrynem, by\u0142 nieformalny. Chodzi\u0142o jedynie o nasycenie oczu rado\u015bci\u0105, \u017ce wreszcie \u015bmiertelny wr\u00f3g znalaz\u0142 si\u0119 w r\u0119ku Sanhedrynu oraz o ustalenie szczeg\u00f3\u0142\u00f3w post\u0119powania z Chrystusem. By\u0142 przepis, \u017ce wystarczy\u0142o zeznanie dw\u00f3ch \u015bwiadk\u00f3w, aby wyda\u0107 wyrok na skaza\u0144ca. W po\u015bpiechu um\u00f3wieni \u015bwiadkowie nie zdo\u0142ali jednak w szczeg\u00f3\u0142ach uzgodni\u0107 swojego oskar\u017cenia. Dlatego zaistnia\u0142a pomi\u0119dzy ich zeznaniami r\u00f3\u017cnica. Kajfasz uciek\u0142 si\u0119 wi\u0119c do wybiegu, aby wymusi\u0107 na samym oskar\u017conym, by da\u0142 wystarczaj\u0105cy pow\u00f3d do oskar\u017cenia. Zada\u0142 wi\u0119c Panu Jezusowi pytanie: „Poprzysi\u0119gam Ci\u0119 na Boga \u017cywego, powiedz nam: Czy Ty jeste\u015b Mesjasz, Syn Bo\u017cy?”. Kiedy za\u015b Pan Jezus da\u0142 odpowied\u017a potwierdzaj\u0105c\u0105, wtedy arcykap\u0142an zawo\u0142a\u0142 pe\u0142en oburzenia: „Oto teraz s\u0142yszeli\u015bcie blu\u017anierstwo. Co wam si\u0119 zdaje?” Oni odpowiedzieli: „Winien jest \u015bmierci”.<\/div>\n

Po odbytej naradzie Sanhedrynu jego cz\u0142onkowie rozeszli si\u0119. Pana Jezusa oddano na pastw\u0119 s\u0142ug \u015bwi\u0105tyni i stra\u017cy. Dla przypodobania si\u0119 swoim panom, na ich oczach zn\u0119cali si\u0119 nad Chrystusem, bij\u0105c Go i policzkuj\u0105c, pluj\u0105c na Niego na znak pogardy. Potem odprowadzono Pana Jezusa do wi\u0119zienia – piwnicy, gdzie w dalszym ci\u0105gu zn\u0119cano si\u0119 nad Nim.<\/div>\n

Oko\u0142o godziny sz\u00f3stej rano odby\u0142o si\u0119 drugie posiedzenie Sanhedrynu. Chodzi\u0142o o zatwierdzenie wyroku, jaki Najwy\u017csza Rada wyda\u0142a na Chrystusa w nocy. Wszelkie wyroki nocne by\u0142y bowiem na mocy prawa \u017cydowskiego niewa\u017cne. Ustalono r\u00f3wnie\u017c, jak zachowa\u0107 si\u0119 przed Pi\u0142atem i jak go zmusi\u0107 do zatwierdzenia wyroku \u015bmierci. Wyroki \u015bmierci, wydane przez Sanhedryn, Rzymianie, okupuj\u0105cy w\u00f3wczas Ziemi\u0119 \u015awi\u0119t\u0105, zastrzegli sobie do zatwierdzenia.<\/div>\n

Kiedy w pa\u0142acu Annasza i Kajfasza odbywa\u0142 si\u0119 s\u0105d nad Panem Jezusem, w tym samym czasie Piotr potr\u00f3jnie si\u0119 zapar\u0142 na podw\u00f3rzu arcykap\u0142a\u0144skim swojego Mistrza, potwierdzaj\u0105c to przysi\u0119g\u0105. Powsta\u0142a potem pi\u0119kna legenda, \u017ce Piotr na ka\u017cde nocne pianie koguta zrywa\u0142 si\u0119 i zalewa\u0142 obficie \u0142zami skruchy.<\/div>\n

W tym tak\u017ce czasie Judasz po skazaniu Pana Jezusa na \u015bmier\u0107 odda\u0142 kap\u0142anom otrzymane srebrniki i powiesi\u0142 si\u0119. Okaza\u0142o si\u0119 bowiem, \u017ce si\u0119 przeliczy\u0142. By\u0142 przekonany, \u017ce Chrystus wymknie si\u0119 z r\u0105k swoich oprawc\u00f3w, jak to czyni\u0142 wiele razy dot\u0105d. Kiedy spostrzeg\u0142 jednak, \u017ce Pan Jezus pozwoli\u0142 obchodzi\u0107 si\u0119 ze sob\u0105, jakby by\u0142 zupe\u0142nie wobec swoich wrog\u00f3w bezwolny; kiedy ponadto dowiedzia\u0142 si\u0119 o skazuj\u0105cym wyroku – wpad\u0142 w rozpacz, odda\u0142 kap\u0142anom srebrniki i powiesi\u0142 si\u0119. \u015aw. Piotr w Dziejach Apostolskich poda nam bli\u017csze szczeg\u00f3\u0142y: „spad\u0142szy g\u0142ow\u0105 na d\u00f3\u0142, p\u0119k\u0142 na p\u00f3\u0142 i wyp\u0142yn\u0119\u0142y wszystkie jego wn\u0119trzno\u015bci”.<\/div>\n

W owym czasie Palestyna by\u0142a podzielona na trzy okr\u0119gi, kt\u00f3rymi rz\u0105dzili w\u0142adcy: nad Idume\u0105 i Samari\u0105 sprawowa\u0142 rz\u0105dy w imieniu cesarza Tyberiusza, jego namiestnik, Pi\u0142at Poncki, Galile\u0105 i Dekapolem rz\u0105dzi\u0142 Herod Antypas, syn Heroda Wielkiego; na skrawku najdalej na p\u00f3\u0142noc wysuni\u0119tym Ziemi \u015awi\u0119tej mia\u0142 w\u0142adz\u0119 Herod Filip, r\u00f3wnie\u017c syn Heroda Wielkiego. Pi\u0142at rz\u0105dzi\u0142 przez 10 lat (23-33). Nienawidzi\u0142 on \u017byd\u00f3w i nie jeden raz da\u0142 im to odczu\u0107. Urz\u0119dowa\u0142 stale w Cezarei Palesty\u0144skiej, a tylko na \u015bwi\u0119ta \u017cydowskie i okazyjnie przybywa\u0142 do Jerozolimy. Zamieszkiwa\u0142 w\u00f3wczas w zamku-twierdzy Antonia, tu\u017c przy \u015bwi\u0105tyni, gdzie mie\u015bci\u0142 si\u0119 silny garnizon rzymski, dla pilnowania porz\u0105dku i dla zapobie\u017cenia buntom. O Pi\u0142acie pisze wiele historyk \u017cydowski, \u017cyj\u0105cy w czasach apostolskich, J\u00f3zef Flawiusz. Pi\u0142at by\u0142 sceptykiem, jak \u015bwiadcz\u0105 jego w\u0142asne s\u0142owa, wypowiedziane do Pana Jezusa: „C\u00f3\u017c to jest prawda?” Jednak do osoby Chrystusa odnosi\u0142 si\u0119 bez uprzedze\u0144, owszem, czyni\u0142 wszystko, co m\u00f3g\u0142, aby Go ocali\u0107 z r\u0105k \u017byd\u00f3w. Jednak okaza\u0142 si\u0119 na tyle niezr\u0119czny, \u017ce nie tylko nie uwolni\u0142 Pana Jezusa, ale przyczyni\u0142 Mu jeszcze wi\u0119cej cierpie\u0144 przez swoje niezdecydowanie. Przyczyn\u0105 za\u015b by\u0142 l\u0119k, by go nie oskar\u017cono przed cesarzem, \u017ce sprzyja buntownikom. Tak wi\u0119c dla ratowania w\u0142asnej sk\u00f3ry, wyda\u0142 \u017bydom Pana Jezusa, chocia\u017c wiedzia\u0142, \u017ce arcykap\u0142ani wydali Go przez zawi\u015b\u0107, i chocia\u017c publicznie jeszcze przy podpisywaniu wyroku \u015bmierci wo\u0142a\u0142: „Nie jestem winien krwi tego Sprawiedliwego”.<\/div>\n

Zanim Pi\u0142at skaza\u0142 Pana Jezusa na \u015bmier\u0107 krzy\u017cow\u0105, przedtem usi\u0142owa\u0142 Go wymieni\u0107 na morderc\u0119, Barabasza. By\u0142 to dla Pana Jezusa moment moralnie bardzo upokarzaj\u0105cy: zr\u00f3wnanie Go ze zbrodniarzem, morderc\u0105. Jeszcze haniebniejsze daje ten epizod \u015bwiadectwo Sanhedrynowi, \u017ce wybra\u0142 Barabasza, a na pytanie Pi\u0142ata: „C\u00f3\u017c wi\u0119c mam uczyni\u0107 z Jezusem, kt\u00f3rego nazywaj\u0105 Mesjaszem?” – oni jeszcze g\u0142o\u015bniej krzyczeli: „Na krzy\u017c z Nim”.<\/div>\n

Nie mniej niefortunnym okaza\u0142 si\u0119 wybieg Pi\u0142ata, aby odes\u0142a\u0107 Pana Jezusa do Heroda pod pozorem, \u017ce Chrystus jako Galilejczyk podlega pod jurysdykcj\u0119 Heroda. Herod bowiem by\u0142 na tyle przebieg\u0142y, \u017ce nie chcia\u0142 na swoje sumienie bra\u0107 krwi Pana Jezusa. Dosy\u0107 wyrzut\u00f3w sumienia kosztowa\u0142a go \u015bmier\u0107 Jana Chrzciciela. Aby jednak wywrze\u0107 zemst\u0119 na Panu Jezusie za to, \u017ce nie chcia\u0142 z nim m\u00f3wi\u0107, kaza\u0142 Go przyoblec w bia\u0142\u0105 p\u0142acht\u0119 g\u0142upca i szale\u0144ca.<\/div>\n

R\u00f3wnie\u017c z winy Pi\u0142ata Jezus by\u0142 biczowany i koronowany cierniem. Do m\u0105k fizycznych do\u0142\u0105czy\u0142 w ten spos\u00f3b poniewierk\u0119 moraln\u0105, oddaj\u0105c Chrystusa na pastw\u0119 rozbestwionych \u017co\u0142dak\u00f3w rzymskich. Przepisy \u017cydowskie zezwala\u0142y jedynie na 39 uderze\u0144. Prawo rzymskie dawa\u0142o swobod\u0119 bicia a\u017c do zm\u0119czenia ofiary.<\/div>\n

Odleg\u0142o\u015b\u0107 na Golgot\u0119 mog\u0142a wynosi\u0107 ok. jednego kilometra drogi. By\u0142a jednak dla Pana Jezusa niezmiernie uci\u0105\u017cliwa, gdy\u017c Chrystus by\u0142 ca\u0142kowicie wyczerpany: konaniem w Ogr\u00f3jcu i dot\u0105d poniesionymi m\u0119kami. Nie dziw przeto, \u017ce upad\u0142 pod krzy\u017cem i \u017ce musiano szuka\u0107 kogo\u015b, kto by Go zast\u0105pi\u0142, by w drodze nie pad\u0142 oprawcom i zbirom, chciwym Jego najwi\u0119kszej ha\u0144by – \u015bmierci na krzy\u017cu. \u015amier\u0107 krzy\u017cowa by\u0142a bowiem uwa\u017cana za najhaniebniejsz\u0105. By\u0142a te\u017c najbardziej wyrafinowan\u0105. Nie narusza\u0142a bowiem \u017cadnej cz\u0119\u015bci cia\u0142a, a jednak skazany m\u0119czy\u0142 si\u0119 ca\u0142e godziny i dusi\u0142 si\u0119. Cia\u0142o oblane potem i krwi\u0105 okrywa\u0142a chmara much i moskit\u00f3w, tn\u0105c je niemi\u0142osiernie. Nad skaza\u0144cem kr\u0105\u017cy\u0142y kruki i s\u0119py, czekaj\u0105c na \u017cer. Bole\u015bci Chrystusa pomna\u017ca\u0142y rany przybitych r\u0105k i n\u00f3g.<\/div>\n

Ukrzy\u017cowanie Pana Jezusa mia\u0142o miejsce oko\u0142o po\u0142udnia, agonia trwa\u0142a ok. trzy godziny (12-15). Oko\u0142o godziny 17 odby\u0142 si\u0119 pogrzeb. \u017bydzi byliby radzi, aby cia\u0142o Pana Jezusa zosta\u0142o zasypane kup\u0105 gruz\u00f3w, by nie by\u0142o po Nim \u015bladu. Jednak uczniowie Pana Jezusa uprzedzili zamierzenia wrog\u00f3w, przera\u017conych wypadkami, jakie dzia\u0142y si\u0119 bezpo\u015brednio przy \u015bmierci Pana Jezusa, wymogli na Pi\u0142acie zwrot cia\u0142a i z\u0142o\u017cyli je w grobie, kt\u00f3ry opodal przygotowa\u0142 dla siebie J\u00f3zef z Arymatei. Podejrzewaj\u0105c, \u017ce chodzi w tym wypadku o akcj\u0119 ze strony uczni\u00f3w, aby rozg\u0142asza\u0107 fakt zapowiedzianego przez Pana Jezusa Jego zmartwychwstania, \u017bydzi wystarali si\u0119 w swojej zapobiegliwo\u015bci, \u017ce Pi\u0142at nakaza\u0142 przy grobie postawi\u0107 stra\u017c, a sam gr\u00f3b opiecz\u0119towa\u0107, by si\u0119 nikt nie wa\u017cy\u0142 go otworzy\u0107.<\/p>\n<\/div>\n

Ju\u017c w IV wieku pokazywano pa\u0142ac Kajfasza<\/b> w pobli\u017cu Wieczernika. Wystawiono tam w\u00f3wczas bazylik\u0119 „Zaparcia si\u0119 Piotra”. Pozosta\u0142y z niej mozaikowe posadzki i cz\u0119\u015b\u0107 kolumn, resztki absydy i bramy. W odleg\u0142o\u015bci ok. 250 m od tego miejsca pokazuj\u0105 \u015blady ko\u015bcio\u0142a z kaplic\u0105 podziemn\u0105, gdzie inne podanie umiejscawia pa\u0142ac Kajfasza.<\/div>\n
Twierdza Heroda,<\/b> przylegaj\u0105ca do \u015bwi\u0105tyni jerozolimskiej – Antonia – to pa\u0142ac urz\u0105dzony z przepychem. Tam zapewne Pi\u0142at odbywa\u0142 s\u0105d nad Chrystusem. Dzisiaj nie ma po niej ani \u015bladu. W roku 1930 pod klasztorem Panien Syjo\u0144skich odkryto plac, wy\u0142o\u017cony grubymi p\u0142ytami. By\u0107 mo\u017ce tu w\u0142a\u015bnie by\u0142 s\u0105dzono Chrystusa, gdy\u017c na p\u0142ytach kamiennych odkryto rysunki zabaw \u017co\u0142nierskich. W\u015br\u00f3d nich zwraca uwag\u0119 jedna szczeg\u00f3lnie: „zabawa w kr\u00f3la”, \u017cywo przypominaj\u0105ca okrutn\u0105 scen\u0119 koronowania cierniem Chrystusa. Schody (Scala santa<\/i>), po kt\u00f3rych Pan Jezus mia\u0142 wst\u0119powa\u0107 do pretorium Pi\u0142ata, wed\u0142ug podania maj\u0105 znajdowa\u0107 si\u0119 przy bazylice Zbawiciela w Rzymie. Jest ich 28, idzie si\u0119 po nich na kl\u0119czkach.<\/div>\n
Na miejscu, gdzie wed\u0142ug tradycji miejscowej Pi\u0142at skaza\u0142 Pana Jezusa na \u015bmier\u0107 krzy\u017cow\u0105, wznosi si\u0119 obecnie skromna bazylika Litostrotos.<\/i> Na miejscu za\u015b przypuszczalnym biczowania wystawiono (1929 rok) „Kaplic\u0119 Biczowania”.<\/div>\n
Obecna Droga Krzy\u017cowa<\/b> w Jerozolimie nie jest autentyczna. Miasto, w ci\u0105gu prawie dw\u00f3ch tysi\u0119cy lat wiele razy burzone, podnosi\u0142o si\u0119 o co najmniej kilka metr\u00f3w w g\u00f3r\u0119. Rzymianie po wybuchu powstania \u017cydowskiego nie zostawili „kamienia na kamieniu”. Obecna Droga Krzy\u017cowa jest wi\u0119c jedynie przypuszczaln\u0105. \u0141\u0105czy ona dwa miejsca: Litostrotos<\/i> (dawny zamek Antonia) i ko\u015bci\u00f3\u0142 Bo\u017cego Grobu. Uliczki s\u0105 tak w\u0105skie, \u017ce nie spos\u00f3b by\u0142o wystawia\u0107 ko\u015bcio\u0142\u00f3w. Dlatego na tej drodze wystawiono w ci\u0105gu lat a\u017c do ostatnich czas\u00f3w (po roku 1945) kapliczki mniej czy wi\u0119cej okaza\u0142e, czasem tylko kolumny lub krzy\u017ce w zale\u017cno\u015bci od przestrzeni. Pocz\u0105wszy od dziesi\u0105tej, stacje stanowi\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Bazyliki Grobu Pa\u0144skiego. Jest w\u015br\u00f3d nich r\u00f3wnie\u017c stacja polska, wystawiona przez Polak\u00f3w. Na pierwszy jednak plan wybija si\u0119 \u0142uk, \u0142\u0105cz\u0105cy dwie kamienice, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 nazw\u0119 Ecce homo,<\/i> jakoby tu w\u0142a\u015bnie Pi\u0142at wym\u00f3wi\u0142 te s\u0142owa do t\u0142umu wskazuj\u0105c na Chrystusa. Od wieku XV rozpowszechnili nabo\u017ce\u0144stwo Drogi Krzy\u017cowej bernardyni, kt\u00f3rych \u015bw. Bernardyn uczyni\u0142 str\u00f3\u017cami miejsc \u015bwi\u0119tych w Ziemi \u015awi\u0119tej. Oni to zacz\u0119li w ko\u015bcio\u0142ach swoich zak\u0142ada\u0107 stacje Drogi Krzy\u017cowej. Dzisiaj to nabo\u017ce\u0144stwo jest powszechn\u0105 w\u0142asno\u015bci\u0105 ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a \u0142aci\u0144skiego.<\/div>\n
Wed\u0142ug nakazu Talmudu skazanego na \u015bmier\u0107 prowadzono za dnia, aby go wszyscy mogli zobaczy\u0107. Przed skaza\u0144cem szed\u0142 herold, kt\u00f3ry og\u0142asza\u0142 win\u0119 skazanego. Obok skazanego sz\u0142o dw\u00f3ch ludzi, kt\u00f3rzy namawiali z\u0142oczy\u0144c\u0119, by si\u0119 przyzna\u0142 do winy i aby swoj\u0105 \u015bmier\u0107 ofiarowa\u0142 jako zado\u015b\u0107uczynienie za pope\u0142nione zbrodnie. Przy wykonaniu wyroku \u015bmierci by\u0142 zawsze obecny cz\u0142onek z Sanhedrynu, by stwierdzi\u0107 pewno\u015b\u0107 \u015bmierci. Ceremonia\u0142 rzymski by\u0142 odmienny. Na czele szed\u0142 oficer. Skazaniec ni\u00f3s\u0142 napis na szyi, obwieszczaj\u0105cy pow\u00f3d skazania. Egzekucji dokonywa\u0142 oddzia\u0142 \u017co\u0142nierzy.<\/div>\n
Golgota<\/b> istnieje dot\u0105d w p\u00f3\u0142nocno-zachodniej cz\u0119\u015bci Jerozolimy u st\u00f3p wzg\u00f3rza Gareb. Wszyscy Ewangeli\u015bci nazywaj\u0105 j\u0105 Kalwari\u0105, co oznacza miejsce „trupiej g\u0142owy”, gdy\u017c pag\u00f3rek jest nagi. Golgota to aramejska nazwa tej g\u00f3ry. Dzisiaj Golgota znajduje si\u0119 wewn\u0105trz bazyliki Grobu Pa\u0144skiego. Prowadzi na ni\u0105 18 schod\u00f3w. Sanktuarium kalwaryjskie jest na wysoko\u015bci od poziomu bazyliki 5 metr\u00f3w i liczy 11 na 9 metr\u00f3w powierzchni. Jest podzielone na dwie kaplice: greck\u0105 i \u0142aci\u0144sk\u0105. Kaplica grecka wed\u0142ug podania znajduje si\u0119 w miejscu, gdzie sta\u0142 krzy\u017c Pana Jezusa. Jest tam o\u0142tarz, a w nim otw\u00f3r otoczony poz\u0142acan\u0105 blach\u0105 tam, gdzie mia\u0142 w\u0142a\u015bnie sta\u0107 krzy\u017c Pana Jezusa. Z bok\u00f3w o\u0142tarza w czarnym marmurze s\u0105 dwa otwory na miejscu, gdzie mia\u0142y sta\u0107 krzy\u017ce \u0142otr\u00f3w. Kaplica \u0142acinska ma by\u0107 na miejscu, gdzie Pana Jezusa przybijano do krzy\u017ca. T\u0119 scen\u0119 przedstawia obraz z mozaik\u0105, umieszczony na \u015bcianie nad o\u0142tarzem. Na filarze, kt\u00f3ry oddziela obie kaplice, jest ma\u0142y o\u0142tarz po\u015bwi\u0119cony Matce Bo\u017cej Bolesnej. U st\u00f3p schod\u00f3w wiod\u0105cych na Golgot\u0119 znajduje si\u0119 ma\u0142a kapliczka Adama. Wed\u0142ug bowiem legendy Noe mia\u0142 w\u0142a\u015bnie tu przenie\u015b\u0107 ko\u015bci Adama, tak \u017ce krew Pana Jezusa sp\u0142ywa\u0142a na czaszk\u0119 pierwszego cz\u0142owieka. W legendzie tej zawiera si\u0119 g\u0142\u0119boka my\u015bl teologiczna.<\/div>\n
Gr\u00f3b Chrystusa Pana<\/b> znajdowa\u0142 si\u0119 ok. 25 metr\u00f3w od Kalwarii. Wej\u015bcie go Grobu znajduje si\u0119 w prezbiterium bazyliki, kt\u00f3ry niknie pod ikonami, wotami, z\u0142oceniami, lampami srebrnymi i \u015bwiecami. Grobowa grota tworzy osobn\u0105 kaplic\u0119 za prezbiterium, do kt\u00f3rej wchodz\u0105 kap\u0142ani w szatach liturgicznych. We wn\u0119trzu p\u0142onie wiele \u015bwiec.<\/div>\n
W roku 135 cesarz Hadrian po st\u0142umieniu buntu Bar Kochby na miejscu dawnej Jerozolimy wystawi\u0142 koloni\u0119 rzymsk\u0105 pod nazw\u0105 Aelia Capitolina. Rynek znajdowa\u0142 si\u0119 na Golgocie. Tam, gdzie tradycja czci\u0142a miejsce Grobu Chrystusa, cesarz kaza\u0142 wystawi\u0107 \u015bwi\u0105tyni\u0119 i pos\u0105g bogini Wenery. W roku 325 za zezwoleniem Konstantyna Wielkiego \u015bw. Makary, biskup Jerozolimy, zburzy\u0142 zabytki poga\u0144skie, plac oczy\u015bci\u0142, a \u015bw. Helena wystawi\u0142a na jego miejscu bazylik\u0119 Bo\u017cego Grobu.<\/b> Znani s\u0105 nawet architekci, kt\u00f3rych przys\u0142a\u0142 sam cesarz: Zenobiusz i Eustaza. Po\u015bwi\u0119cenia bazyliki dokonano dnia 14 wrze\u015bnia 335 roku. Bazylika ta jednak by\u0142a kilka razy niszczona i odbudowywana. Obecna w g\u0142\u00f3wnym zarysie pochodzi z czas\u00f3w krzy\u017cowc\u00f3w, kt\u00f3rzy wkroczyli do Jerozolimy 15 lipca 1099 roku. W roku 1187 Saladyn zdoby\u0142 na Krzy\u017cowcach bazylik\u0119, a klucze od niej odda\u0142 dwom swoim dostojnikom: Jude i Nussebe. Potomkowie tych dw\u00f3ch rodzin po dzie\u0144 dzisiejszy sprawuj\u0105 „piecz\u0119” nad bazylik\u0105, za ka\u017cdym wej\u015bciem \u017c\u0105daj\u0105c okupu. Oni otwieraj\u0105 i zamykaj\u0105 bazylik\u0119. Bazylika posiada\u0142a wiele cennych grobowc\u00f3w kilkunastu kr\u00f3l\u00f3w jerozolimskich i znakomitych rycerzy. Wiele z nich zniszczy\u0142y wojny i kl\u0119ski. Reszt\u0119 usun\u0119li prawos\u0142awni w roku 1808 z niech\u0119ci dla \u0142acinnik\u00f3w. Bazylika liczy 125 krok\u00f3w d\u0142ugo\u015bci i 70 krok\u00f3w szeroko\u015bci. Ma kszta\u0142t \u0142aci\u0144skiego krzy\u017ca. U wej\u015bcia do bazyliki le\u017cy „kamie\u0144 namaszczenia”, czyli domniemane miejsce, gdzie przed z\u0142o\u017ceniem do grobu umieszczono cia\u0142o Pana Jezusa i je namaszczono. Nad miejscem tym wisz\u0105 lampy. Doko\u0142a bazyliki s\u0105 klasztory: \u0142aci\u0144ski, prawos\u0142awny (grecki) i etiopski. Kaplic\u0119 Grobu poprzedza kaplica „Anielska” – na pami\u0105tk\u0119 tego, \u017ce tu w\u0142a\u015bnie mieli znajdowa\u0107 si\u0119 anio\u0142owie i st\u0105d przemawia\u0107 do niewiast. Groby znaczniejszych \u017byd\u00f3w faktycznie sk\u0142ada\u0142y si\u0119 z dw\u00f3ch cz\u0119\u015bci: z komory pierwszej i drugiej, gdzie na p\u0142ycie kamiennej sk\u0142adano cia\u0142o, owini\u0119te w ca\u0142un. Wej\u015bcie do Grobu Pa\u0144skiego jest bardzo w\u0105skie. Po\u0142ow\u0119 drugiej groty zajmuje \u0142awa kamienna, na kt\u00f3rej mia\u0142o spoczywa\u0107 cia\u0142o Pana Jezusa.<\/p>\n<\/div>\n
Bardzo dawna tradycja g\u0142osi, \u017ce \u015bw. Helena, matka cesarza Konstantyna Wielkiego, mia\u0142a odnale\u017a\u0107 drzewo \u015bw. Krzy\u017ca<\/b> ok. 326 roku. W roku 614 poga\u0144ski kr\u00f3l perski, Chozroes, uczyni\u0142 najazd na Ziemi\u0119 \u015awi\u0119t\u0105, z\u0142upi\u0142 j\u0105, ko\u015bcio\u0142y wyburzy\u0142, chrze\u015bcijan z patriarch\u0105 Zachariaszem na czele uprowadzi\u0142 do niewoli i z tej okazji zagrabi\u0142 tak\u017ce relikwi\u0119 Krzy\u017ca \u015bwi\u0119tego, oprawion\u0105 w z\u0142oto i drogie kamienie. Po zwyci\u0119stwie, odniesionym nad Persami przez cesarza Herakliusza, relikwia w triumfie powr\u00f3ci\u0142a do Jerozolimy. Obecnie drzewo Krzy\u017ca \u015bwi\u0119tego zosta\u0142o podzielone na tysi\u0105ce bardzo drobnych cz\u0105stek. Najwi\u0119ksza z nich znajduje si\u0119 w Brukseli w ko\u015bciele \u015bw. Goduli. Nieco mniejsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 posiada bazylika \u015bw. Piotra w Rzymie (nosili j\u0105 kiedy\u015b cesarzowie wschodni na piersiach). Spora relikwia znajduje si\u0119 w skarbcu katedry Pary\u017ca Notre Dame, darowana przez Ann\u0119 Gonzag\u0119. Ta za\u015b otrzyma\u0142a j\u0105 od naszego kr\u00f3la, Jana Kazimierza. Spora relikwia znajduje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c w ko\u015bciele dawnego opactwa benedykty\u0144skiego na \u0141ysej G\u00f3rze, kt\u00f3r\u0105 klasztorowi podarowa\u0142 \u015bw. Emeryk w 1023 roku. Badania cz\u0105stek Krzy\u017ca \u015bw.: w Pizie, we Florencji, w Pary\u017cu i w Rzymie wykaza\u0142y to\u017csamo\u015b\u0107. Drzewo Krzy\u017ca \u015bw. jest z gatunku drzew iglastych, jakich jest wiele w Ziemi \u015awi\u0119tej.<\/div>\n
W Turynie przechowywany jest ca\u0142un<\/b> – prze\u015bcierad\u0142o, w kt\u00f3re by\u0142o owini\u0119te cia\u0142o Pana Jezusa w grobie. Ewangelie pisz\u0105 o nim wyra\u017anie. O relikwii Ca\u0142unu pisz\u0105 r\u00f3wnie\u017c: \u015bw. Braulion (w. VII) i \u015bw. Jan Damasce\u0144ski (w. VIII). Mia\u0142a go wed\u0142ug ich relacji zabra\u0107 do Konstantynopola cesarzowa Pulcheria (+ 453). Krzy\u017cowcy po zaj\u0119ciu Konstantynopola (1204) zagrabili relikwi\u0119 i wywie\u017ali j\u0105 do Francji. By\u0142a w posiadaniu rodziny de Toncy, kt\u00f3rej przedstawiciele byli wiceregentami Cesarstwa \u0141aci\u0144skiego w Konstantynopolu, a potem drog\u0105 ma\u0142\u017ce\u0144stwa przesz\u0142a na rodzin\u0119 Gotfryda de Charney. W 1355 roku Gotfryd wystawi\u0142 ku czci ca\u0142unu kolegiat\u0119 w Lirey w diecezji Troyes. W roku 1452 otrzyma\u0142a go w darze \u017cona Ludwika I, ksi\u0119cia Sabaudii. Umieszczono go w Chamnery. Od roku 1578 ca\u0142un znajduje si\u0119 w Turynie, w katedrze, w kaplicy kr\u00f3l\u00f3w piemonckich.<\/div>\n
Ca\u0142un jest obiektem wszechstronnych bada\u0144 naukowych. Jest tkany na spos\u00f3b i technik\u0105 znan\u0105 w czasach Chrystusa. Jest to pas p\u0142\u00f3tna, licz\u0105cy 1,10 m szeroko\u015bci i 4,36 m d\u0142ugo\u015bci. Znajduj\u0105 si\u0119 na nim dwa rodzaje znak\u00f3w: jedne zarysowuj\u0105 kontur cia\u0142a, inne pochodz\u0105 z wysi\u0119ku cieczy tego cia\u0142a. Zarys cia\u0142a pozwala okre\u015bli\u0107 wielko\u015b\u0107 cz\u0142owieka, kt\u00f3ry by\u0142 owini\u0119ty w owo p\u0142\u00f3tno, oraz niekt\u00f3re cechy charakterystyczne jego postaci; natomiast krwawe plamy wskazuj\u0105 miejsca ran. W jaki spos\u00f3b mog\u0142y na Ca\u0142unie powsta\u0107 dwa rodzaje plam? Zdaniem chemik\u00f3w, kt\u00f3rzy przeprowadzili szereg skrupulatnych bada\u0144, p\u0142\u00f3tno tury\u0144skie zawiera\u0142o aloes i olejki. Rozpu\u015bci\u0142 je silny pot ludzki, wydzielony przy silnej gor\u0105czce. Dzi\u0119ki temu pozosta\u0142y \u015blady cz\u0142owieka. Wysi\u0119k krwi natomiast pozostawi\u0142 \u015blady ciemniejsze. By\u0142aby to wi\u0119c fotografia, naturalne odbicie cz\u0142owieka um\u0119czonego. Sztuczne stworzenie takiego odbicia jest nie do przyj\u0119cia. \u015alady ran s\u0105 wyj\u0105tkowo zgodne z opisem Ewangelii. Gdyby to by\u0142 ca\u0142un Chrystusa, Pan Jezus mia\u0142by 1,78 m wzrostu. Stosunek g\u0142owy do korpusu by\u0142by w proporcji wprost idealnej (1 do 7,5). Osoba z ca\u0142unu zdradza rysy orientalne: pod\u0142u\u017cny nos, pe\u0142na oprawa oczu, czo\u0142o wysokie, w\u0105sy, wydatna broda, ostro zarysowane usta, d\u0142ugie w\u0142osy, spadaj\u0105ce na ramiona. Ca\u0142o\u015b\u0107 zdradza cz\u0142owieka dobrze zbudowanego i pi\u0119knego.<\/div>\n
Ca\u0142un tury\u0144ski zdradza m\u0119ki, jakie ponios\u0142a ofiara: s\u0105 wyra\u017ane i liczne \u015blady biczowania. Na Ca\u0142unie wida\u0107 \u015blady 92 uderze\u0144. Jest \u015blad cierniowej korony. By\u0142 to rodzaj kolczastego czepca. Doliczono si\u0119 ok. 70 ran z cierni. Chodzi w tym wypadku zapewne o g\u0142\u00f3g palesty\u0144ski, kt\u00f3ry ma bardzo twarde kolce, 6-7 cm d\u0142ugie. Na prawym ramieniu jest \u015blad rany od krzy\u017ca, twarz jest opuchni\u0119ta od bicia, nos strzaskany, na r\u0119kach i nogach krwawe \u015blady od gwo\u017adzi (Pan Jezus by\u0142 przybity do krzy\u017ca trzema gwo\u017adziami). Co najwi\u0119cej jednak zaintrygowa\u0142o znawc\u00f3w, \u017ce \u015blady przebicia s\u0105 w nadgarstkach, a nie w samych d\u0142oniach i stopach, jak si\u0119 to zwyk\u0142o przedstawia\u0107, a co musia\u0142o by prowadzi\u0107 do rozdarcia r\u0105k i oderwania w b\u00f3lu n\u00f3g od krzy\u017ca.<\/div>\n
Opr\u00f3cz ca\u0142unu tury\u0144skiego s\u0105 jeszcze inne (kilkana\u015bcie): w Cadonin, w Besonc\u00f3n, Cambrey, Lierre, Compiegne, w Salamance, w Xendrepush, Lizbonie, w Oropie, Neapolu itp. Wszystkie wspomniane ca\u0142uny s\u0105 malowane na p\u0142\u00f3tnach o wiele p\u00f3\u017aniejszych od tury\u0144skiego. W latach 1973 i 1974 mia\u0142y miejsce dwa pokazy telewizyjne: dla W\u0142och, a potem poprzez Telstar dla obu Ameryk. Jednak ich autentyczno\u015b\u0107 nie jest brana powa\u017cnie w rachub\u0119.<\/div>\n
Tabliczka,<\/b> kt\u00f3r\u0105 Pi\u0142at umie\u015bci\u0107 kaza\u0142 nad krzy\u017cem Chrystusa, a kt\u00f3r\u0105 Pan Jezus musia\u0142 nie\u015b\u0107 jako skazaniec zawieszon\u0105 u szyi, znajduje si\u0119 w Rzymie w bazylice \u015awi\u0119tego Krzy\u017ca. Mia\u0142a by\u0107 odnaleziona wraz z Krzy\u017cem \u015bwi\u0119tym. Zachowana jest tylko jej cz\u0119\u015b\u0107 z niekt\u00f3rymi s\u0142owami napisu, umieszczonego w czterech j\u0119zykach.<\/div>\n
Na ca\u0142ym \u015bwiecie zachowa\u0142y si\u0119 33 gwo\u017adzie<\/b> z drzewa krzy\u017ca, m.in. w Trewirze w katedrze oraz w „koronie lombardzkiej”, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie mia\u0142a r\u00f3wnie\u017c nazw\u0119 „korony \u017celaznej”. By\u0142a to korona kr\u00f3l\u00f3w lombardzkich, kt\u00f3r\u0105 koronowali si\u0119 cesarze zachodnio-chrze\u015bcija\u0144scy, pocz\u0105wszy od Karola Wielkiego (+ 804). Rzym posiada dwa gwo\u017adzie: w bazylice \u015awi\u0119tego Krzy\u017ca i w ko\u015bciele \u015bw. Praksedy.<\/div>\n
Korona cierniowa<\/b> znajduje si\u0119 w paryskiej katedrze Notre Dame w skarbcu kr\u00f3lewskim. Jest to obr\u0119cz z pr\u0119tu trzciny, do kt\u00f3rej s\u0105 doczepione ciernie. Korona ma posta\u0107 czapki. Mia\u0142 j\u0105 przywie\u017a\u0107 z Ziemi \u015awi\u0119tej \u015bw. Ludwik (+ 1274). Posiadaniem ciernia z korony cierniowej Chrystusa szczyc\u0105 si\u0119: Pary\u017c, Trewir, Piza, Rzym (bazylika \u015bw. Piotra), a w Polsce: Warszawa (bazylika Serca Jezusowego na Pradze) i Bo\u0107ki (woj. podlaskie).<\/div>\n
Tunika<\/b> Pana Jezusa przechowywana jest w Trewirze w katedrze. Inna znajduje si\u0119 we Francji w pobli\u017cu Pary\u017ca. Nie by\u0142y one nigdy poddawane badaniom naukowym.<\/div>\n
za brewiarz.pl<\/div>\n
<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wielki Pi\u0105tek jest dniem smutku i \u017ca\u0142oby. Przyszed\u0142 na ziemi\u0119 Syn Bo\u017cy, „leczy\u0142 wszystkie choroby i s\u0142abo\u015bci” syn\u00f3w ludzkich; t\u0142umy zdumiewa\u0142y si\u0119, widz\u0105c, \u017ce „niemi m\u00f3wi\u0105, u\u0142omni s\u0105 zdrowi, chromi chodz\u0105, niewidomi widz\u0105”; w Niedziel\u0119 Palmow\u0105 rzesze na Jego widok wo\u0142a\u0142y pe\u0142ne entuzjazmu „hosanna”, aby zaledwie w kilka dni potem ochryp\u0142ymi g\u0142osami wo\u0142a\u0107: „Na krzy\u017c […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/23020"}],"collection":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=23020"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/23020\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23023,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/23020\/revisions\/23023"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=23020"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=23020"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=23020"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}