Jezus powiedzia\u0142 do t\u0142um\u00f3w: „Szukacie Mnie nie dlatego, \u017ce\u015bcie widzieli znaki, ale dlatego, \u017ce\u015bcie jedli chleb do syto\u015bci. Troszczcie si\u0119 nie o ten pokarm, kt\u00f3ry ginie, ale o ten, kt\u00f3ry trwa na wieki, a kt\u00f3ry da wam Syn Cz\u0142owieczy. (…) Ojcowie wasi jedli mann\u0119 na pustyni. Zaprawd\u0119, zaprawd\u0119 powiadam wam: Nie Moj\u017cesz da\u0142 wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec m\u00f3j da wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bo\u017cym jest Ten, kt\u00f3ry z nieba zst\u0119puje i daje \u017cycie \u015bwiatu”. Rzekli do Niego: „Panie, dawaj nam zawsze tego chleba”. Odpowiedzia\u0142 im Jezus: „Jam jest chleb \u017cycia. Kto do Mnie przychodzi, nigdy pragn\u0105\u0107 nie b\u0119dzie. (…) Jam jest chleb, kt\u00f3ry z nieba zst\u0105pi\u0142. (…) Ojcowie wasi jedli mann\u0119 na pustyni i pomarli. To jest chleb, kt\u00f3ry z nieba zst\u0119puje: kto go spo\u017cywa, nie umrze. Ja jestem chlebem \u017cywym, kt\u00f3ry zst\u0105pi\u0142 z nieba. Je\u015bli kto spo\u017cywa ten chleb, b\u0119dzie \u017cy\u0142 na wieki. Chlebem, kt\u00f3ry Ja dam, jest moje cia\u0142o za \u017cycie \u015bwiata”. Sprzeczali si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105 \u017bydzi m\u00f3wi\u0105c: „Jak On mo\u017ce nam da\u0107 (swoje) cia\u0142o do spo\u017cycia?” Rzek\u0142 do nich Jezus: „Zaprawd\u0119, zaprawd\u0119 powiadam wam: je\u017celi nie b\u0119dziecie spo\u017cywali Cia\u0142a Syna Cz\u0142owieczego i nie b\u0119dziecie pili Krwi Jego, nie b\u0119dziecie mieli \u017cycia w sobie. Kto spo\u017cywa moje Cia\u0142o i pije moj\u0105 Krew, ma \u017cycie wieczne, a Ja go wskrzesz\u0119 w dniu ostatecznym. Cia\u0142o moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spo\u017cywa moje Cia\u0142o i Krew moj\u0105 pije, trwa we Mnie, a Ja w nim… Kto spo\u017cywa ten chleb, b\u0119dzie \u017cy\u0142 na wieki”. A po\u015br\u00f3d jego uczni\u00f3w, kt\u00f3rzy to us\u0142yszeli, wielu m\u00f3wi\u0142o: „Trudna jest ta mowa. Kt\u00f3\u017c jej s\u0142ucha\u0107 mo\u017ce?” (J 6, 26-60).<\/p>\n<\/div>\n

W tych s\u0142owach Pan Jezus daje obietnic\u0119 chleba z nieba, kt\u00f3rym jest Jego Cia\u0142o. Kto b\u0119dzie spo\u017cywa\u0142 ten Chleb, b\u0119dzie mia\u0142 \u017cycie wieczne. Kiedy za\u015b nawet w\u015br\u00f3d uczni\u00f3w znalaz\u0142o si\u0119 wielu, kt\u00f3rzy z tego powodu nie tylko nie dali wiary Chrystusowi, ale nawet od Niego odeszli, Pan Jezus nie tylko nie ust\u0105pi\u0142, ale zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 wprost do samych Aposto\u0142\u00f3w: „Czy\u017c i wy chcecie odej\u015b\u0107?” (J 6, 67). Chrystus by\u0142 wi\u0119c got\u00f3w zrezygnowa\u0107 nawet z niekt\u00f3rych uczni\u00f3w, ale obietnicy swojej nie cofn\u0105\u0142.
\n $\"Komunia$ Jezus daj\u0105c obietnic\u0119 Komunii \u015bwi\u0119tej<\/b> r\u00f3wnocze\u015bnie wskaza\u0142 na jej zasadniczy cel: \u017cycie wieczne. „Kto spo\u017cywa moje Cia\u0142o i pije moj\u0105 Krew, ma \u017cycie wieczne, a Ja go wskrzesz\u0119 w dniu ostatecznym” (J 6, 54). Chrystus przyrzeka wi\u0119c dwa wa\u017cne dary: wieczne zbawienie duszy i chwa\u0142\u0119 zmartwychwsta\u0142ych cia\u0142. Komunia \u015bwi\u0119ta daje nam prawo do nieba i jest zadatkiem nie\u015bmiertelno\u015bci tak\u017ce naszych cia\u0142. Przyjmuj\u0105c bowiem uwielbione cia\u0142o Chrystusa, zostajemy w swoim ciele niejako wszczepieni w Jego nie\u015bmiertelne cia\u0142o, nabywamy prawa do nie\u015bmiertelno\u015bci i zmartwychwstania. Wed\u0142ug nauki Ko\u015bcio\u0142a, Komunia \u015bwi\u0119ta pomna\u017ca w nas \u0142ask\u0119 u\u015bwi\u0119caj\u0105c\u0105, g\u0142adzi grzechy powszednie, \u0142agodzi nami\u0119tno\u015bci cia\u0142a. Dlatego Ko\u015bci\u00f3\u0142 poleca, przynajmniej w czasie wielkanocnym, kiedy to zosta\u0142a ustanowiona Eucharystia (Wielki Czwartek), przyjmowa\u0107 Komuni\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105.
\nPrzyj\u0119ta jest powszechnie praktyka cz\u0119stego nawiedzania Pana Jezusa,<\/b> obecnego w Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie. Dlatego poleca si\u0119, by ko\u015bcio\u0142y przynajmniej w pewnych porach by\u0142y otwarte. Komuni\u0119 sakramentaln\u0105 w takich wypadkach zast\u0119puje cz\u0119\u015bciowo „komunia duchowa”, czyli gor\u0105ce pragnienie przyj\u0119cia eucharystycznego Chrystusa.<\/p>\n

$\"Adoracja$ <\/div>\n
Od XVI w. przyj\u0119\u0142a si\u0119 w Ko\u015bciele praktyka czterdziestogodzinnej adoracji Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu.<\/b> Praktyk\u0119 t\u0119 wprowadzi\u0142 do Mediolanu \u015bw. Karol Boromeusz w roku 1520. \u015aw. Filip Nereusz propagowa\u0142 j\u0105 w Rzymie od roku 1548. \u015aw. Kajetan (+ 1547) propagowa\u0142 ten zwyczaj przez sw\u00f3j zakon teatyn\u00f3w. Papie\u017c Klemens VIII rozszerzy\u0142 t\u0119 praktyk\u0119 na wszystkie ko\u015bcio\u0142y rzymskie w roku 1592. Dzisiaj praktyka ta znana jest w ca\u0142ym Ko\u015bciele. Ka\u017cda diecezja ma tak podzielone ko\u015bcio\u0142y parafialne, aby Pan Jezus przez ca\u0142y rok by\u0142 nieustannie adorowany.
\nIstniej\u0105 tak\u017ce zakony, za\u0142o\u017cone jedynie w tym celu, aby nieustannie adorowa\u0107 Chrystusa w Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie. W Polsce istniej\u0105 trzy zakony od wieczystej adoracji:<\/b> benedyktynki-sakramentki, sprowadzone do Warszawy w wieku XVII; siostry Franciszkanki od Naj\u015bw. Sakramentu (Ubogie Klaryski od Wieczystej Adoracji) sprowadzone do Gniezna z Francji w roku 1871; oraz Siostry Eucharystki.
\nW drugiej po\u0142owie XIX w. narodzi\u0142a si\u0119 tak\u017ce praktyka organizowania kongres\u00f3w eucharystycznych.<\/b> Pierwszy Mi\u0119dzynarodowy Kongres Eucharystyczny odby\u0142 si\u0119 w Lille w 1881 roku z inicjatywy Marii Tamisier. Ostatni taki Kongres, pi\u0119\u0107dziesi\u0105ty w historii, odby\u0142 si\u0119 w 2012 r. w Dublinie. Na kongresy papie\u017c wysy\u0142a swojego legata lub sam w nich uczestniczy. Opr\u00f3cz kongres\u00f3w mi\u0119dzynarodowych odbywaj\u0105 si\u0119 kongresy narodowe, prowincjonalne, diecezjalne.<\/p>\n
$\"Eucharystia$ Inicjatork\u0105 ustanowienia \u015bwi\u0119ta Bo\u017cego Cia\u0142a<\/b> by\u0142a \u015bw. Julianna z Cornillon (1192-1258). Kiedy by\u0142a przeorysz\u0105 klasztoru augustianek w Mont Cornillon w pobli\u017cu Liege, w roku 1245 zosta\u0142a zaszczycona objawieniami, w kt\u00f3rych Chrystus \u017c\u0105da\u0142 ustanowienia osobnego \u015bwi\u0119ta ku czci Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii. Pan Jezus wyznaczy\u0142 sobie nawet dzie\u0144 uroczysto\u015bci Bo\u017cego Cia\u0142a – czwartek po niedzieli \u015awi\u0119tej Tr\u00f3jcy. Biskup Liege, Robert, po naradzie ze swoj\u0105 kapitu\u0142\u0105 i po pilnym zbadaniu objawie\u0144, postanowi\u0142 wype\u0142ni\u0107 \u017cyczenie Pana Jezusa. W roku 1246 odby\u0142a si\u0119 pierwsza procesja eucharystyczna.
\nJednak w tym samym roku biskup Robert zmar\u0142. Wy\u017csze duchowie\u0144stwo miasta, za namow\u0105 teolog\u00f3w, uzna\u0142o krok zmar\u0142ego ordynariusza za przedwczesny, a wprowadzenie \u015bwi\u0119ta pod tak\u0105 nazw\u0105 za wysoce niew\u0142a\u015bciwe. Co wi\u0119cej, omal\u017ce nie oskar\u017cono \u015bw. Julianny o herezj\u0119. Karnie zosta\u0142a przeniesiona z klasztoru w Mont Cornillon na prowincj\u0119 (1247 r.). Po interwencji archidiakona katedry w Liege, Jakuba, kardyna\u0142 Hugo zleci\u0142 ponowne zbadanie sprawy i zatwierdzi\u0142 \u015bwi\u0119to. W roku 1251 po raz drugi archidiakon Jakub poprowadzi\u0142 ulicami Liege procesj\u0119 eucharystyczn\u0105. Pan Jezus hojnie wynagrodzi\u0142 za to gorliwego kap\u0142ana. Ten syn szewca z Troyes (Szampania) zosta\u0142 wkr\u00f3tce biskupem w Verdun, patriarch\u0105 Jerozolimy i ostatecznie papie\u017cem (1261-1264). Panowa\u0142 jako Urban IV. On te\u017c w roku 1264 wprowadzi\u0142 w Rzymie uroczysto\u015b\u0107 Bo\u017cego Cia\u0142a.
\n $\"Procesja$ Bezpo\u015brednim impulsem do ustanowienia \u015bwi\u0119ta mia\u0142 by\u0107 cud, jaki wydarzy\u0142 si\u0119 w Bolsena. Kiedy kap\u0142an odprawia\u0142 Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105, po Przeistoczeniu kielich tr\u0105cony r\u0119k\u0105 przechyli\u0142 si\u0119 tak nieszcz\u0119\u015bliwie, \u017ce wyla\u0142o si\u0119 wiele kropel krwi Chrystusa na korpora\u0142. Przera\u017cony kap\u0142an ujrza\u0142, \u017ce postacie wina zmieni\u0142y si\u0119 w postacie krwi. Zawiadomiony o tym cudzie papie\u017c, kt\u00f3ry przebywa\u0142 w\u00f3wczas w pobliskim mie\u015bcie Orvieto, zabra\u0142 ten \u015bwi\u0119ty korpora\u0142. Do dnia obecnego znajduje si\u0119 on w bogatym relikwiarzu w katedrze w Orvieto. Dot\u0105d wida\u0107 na nim plamy. W czasie procesji Bo\u017cego Cia\u0142a obnosi si\u0119 ten korpora\u0142 zamiast monstrancji. Korzystaj\u0105c z tego, \u017ce na dworze papieskim w Orvieto przebywa\u0142 w\u00f3wczas \u015bw. Tomasz z Akwinu, Urban IV poleci\u0142 mu opracowanie tekst\u00f3w liturgicznych Mszy \u015bwi\u0119tej i Oficjum. Wielki doktor Ko\u015bcio\u0142a uczyni\u0142 to po mistrzowsku. Tekst\u00f3w tych u\u017cywa si\u0119 do dzi\u015b. Najbardziej znany i cz\u0119sto \u015bpiewany jest hymn Pange lingua<\/i> (S\u0142aw, j\u0119zyku…), a zw\u0142aszcza jego dwie ostatnie zwrotki (Przed tak wielkim Sakramentem). Podobnie ostatnie zwrotki hymnu Verbum supernum<\/i> \u015bpiewane s\u0105 przy wystawianiu Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu (O zbawcza Hostio). Natomiast fragment hymnu Sacris solemniis<\/i> sta\u0142 si\u0119 samodzieln\u0105 pie\u015bni\u0105 (Panis angelicus<\/i>) wykonywan\u0105 przez najs\u0142ynniejszych \u015bpiewak\u00f3w operowych.
\nPapie\u017c Klemens V odnowi\u0142 \u015bwi\u0119to (1314), kt\u00f3re po \u015bmierci Urbana zacz\u0119\u0142o zanika\u0107. Papie\u017c Jan XXII (+ 1334) zatwierdzi\u0142 je dla ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a. Od czasu papie\u017ca Urbana VI uroczysto\u015b\u0107 Bo\u017cego Cia\u0142a nale\u017cy do g\u0142\u00f3wnych \u015bwi\u0105t w roku liturgicznym Ko\u015bcio\u0142a (1389). Pierwsza wzmianka o procesji<\/b> w to \u015bwi\u0119to pochodzi z Kolonii z roku 1277. Od wieku XIV spotykamy si\u0119 z ni\u0105 w Niemczech, Anglii, Francji, Hiszpanii i w Mediolanie. Od wieku XV przyj\u0105\u0142 si\u0119 w Niemczech zwyczaj procesji do czterech o\u0142tarzy. Msze \u015bwi\u0119te przy wystawionym Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie wprowadzono w wieku XV (obecnie wystawia si\u0119 Naj\u015bwi\u0119tszy Sakrament tylko poza Msz\u0105 \u015bw.).
\nDo roku 1955 obowi\u0105zywa\u0142a oktawa Bo\u017cego Cia\u0142a. Na pro\u015bb\u0119 Episkopatu Polski w Polsce zosta\u0142 zachowany zwyczaj obchodzenia oktawy, cho\u0107 nie ma ona ju\u017c charakteru liturgicznego.
\nPo raz pierwszy z procesj\u0105 Bo\u017cego Cia\u0142a na terenie Polski spotykamy si\u0119 ju\u017c w XIV wieku w P\u0142ocku i we Wroc\u0142awiu. Od wieku XVI wprowadzono zwyczaj \u015bpiewania Ewangelii przy czterech o\u0142tarzach. Istnieje on do dnia dzisiejszego. Od dawna przyj\u0105\u0142 si\u0119 zwyczaj, kultywowany do dzisiaj, \u017ce lud przynosi do ko\u015bcio\u0142a wianki zi\u00f3\u0142, kt\u00f3re kap\u0142an po\u015bwi\u0119ca w dniu oktawy, po czym lud zabiera je do domu. Zawiesza si\u0119 je na \u015bcianie, by chroni\u0142y od choroby; poszczeg\u00f3lne ga\u0142\u0105zki mo\u017cna te\u017c umieszcza\u0107 na polach, by plony lepiej ros\u0142y i by B\u00f3g zachowa\u0142 je od robactwa i nieurodzaju. W niekt\u00f3rych stronach drzewka i ga\u0142\u0119zie, kt\u00f3rymi by\u0142 przystrojony ko\u015bci\u00f3\u0142 i o\u0142tarze w czasie procesji Bo\u017cego Cia\u0142a, po oktawie zabierano na pola i tam je zatykano. Ich cz\u0119\u015b\u0107 palono, aby dym odstrasza\u0142 chmury, nios\u0105ce grad i pioruny.<\/p>\n
$\"\u015aw.$ Obecnie pe\u0142na nazwa uroczysto\u015bci Bo\u017cego Cia\u0142a m\u00f3wi o Naj\u015bwi\u0119tszym Ciele i Krwi Chrystusa. Do czasu reformy soborowej istnia\u0142o osobne \u015bwi\u0119to ku czci Najdro\u017cszej Krwi Chrystusa.<\/b> Do dzi\u015b istniej\u0105 ko\u015bcio\u0142y pod tym wezwaniem. Jak Bo\u017ce Cia\u0142o jest rozwini\u0119ciem tre\u015bci Wielkiego Czwartku, tak uroczysto\u015b\u0107 Najdro\u017cszej Krwi Jezusa by\u0142a jakby przed\u0142u\u017ceniem Wielkiego Pi\u0105tku. Ustanowi\u0142 j\u0105 w roku 1849 papie\u017c Pius IX i wyznaczy\u0142 to \u015bwi\u0119to na pierwsz\u0105 niedziel\u0119 lipca. Ca\u0142y miesi\u0105c by\u0142 po\u015bwi\u0119cony tej tajemnicy. Papie\u017c \u015bw. Pius X przeni\u00f3s\u0142 \u015bwi\u0119to na dzie\u0144 1 lipca. Papie\u017c Pius XI podni\u00f3s\u0142 je do rangi \u015bwi\u0105t pierwszej klasy (1933) na pami\u0105tk\u0119 dziewi\u0119tnastu wiek\u00f3w, jakie up\u0142yn\u0119\u0142y od przelania za nas Naj\u015bwi\u0119tszej Krwi.
\nSzczeg\u00f3lnym nabo\u017ce\u0144stwem do Najdro\u017cszej Krwi Pana Jezusa wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 \u015bw. Kasper de Buffalo, za\u0142o\u017cyciel osobnej rodziny zakonnej pod wzewaniem Najdro\u017cszej Krwi Pana Jezusa (+ 1837). Misjonarze Krwi Chrystusa maj\u0105 swoje plac\u00f3wki tak\u017ce w Polsce. Od roku 1946 pracuj\u0105 w Polsce tak\u017ce siostry Adoratorki Krwi Chrystusa, za\u0142o\u017cone przez \u015bw. Mari\u0119 de Mattias. Oba te zgromadzenia do dzisiaj w dniu 1 lipca obchodz\u0105 uroczysto\u015b\u0107 Krwi Chrystusa. Gor\u0105cym nabo\u017ce\u0144stwem do Najdro\u017cszej Krwi wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 tak\u017ce papie\u017c b\u0142. Jan XXIII (+ 1963). On to zatwierdzi\u0142 litani\u0119 do Najdro\u017cszej Krwi Pana Jezusa.
\nNabo\u017ce\u0144stwo ku czci Krwi Pa\u0144skiej ma uzasadnienie w Pi\u015bmie \u015bwi\u0119tym, gdzie wychwalana jest krew m\u0119czennik\u00f3w, a przede wszystkim krew Jezusa Chrystusa. Po raz pierwszy Pan Jezus przela\u0142 j\u0105 przy obrzezaniu. W Ogrodzie Oliwnym poci\u0142 si\u0119 krwawym potem (\u0141k 22, 44). Nader obficie p\u0142yn\u0119\u0142a ona przy biczowaniu i koronowaniu cierniem, a tak\u017ce przy ukrzy\u017cowaniu. Kiedy \u017co\u0142nierz przebi\u0142 Jego bok, „natychmiast wyp\u0142yn\u0119\u0142a krew i woda” (J 19, 24).
\nSerdeczne nabo\u017ce\u0144stwo do Krwi Pana Jezusa mieli \u015bwi\u0119ci \u015bredniowiecza. Po\u0142\u0105czone ono by\u0142o z nabo\u017ce\u0144stwem do Ran Pana Jezusa, a zw\u0142aszcza do Rany Jego boku. Wyr\u00f3\u017cniali si\u0119 tym nabo\u017ce\u0144stwem: \u015bw. Bernard (+ 1153), \u015bw. Anzelm (+ 1109), b\u0142. Gueryk d’Igny (+ 1160) i \u015bw. Bonawentura (+ 1270). Dominikanie w pi\u0105tek po oktawie Bo\u017cego Cia\u0142a, chocia\u017c nikt nie spodziewa\u0142 si\u0119 jeszcze, \u017ce na ten dzie\u0144 zostanie kiedy\u015b ustanowione \u015bwi\u0119to Serca Pana Jezusa, odmawiali oficjum o Ranie boku.
\nReforma liturgii z roku 1969 z\u0142\u0105czy\u0142a uroczysto\u015b\u0107 Przenajdro\u017cszej Krwi Pana Jezusa z uroczysto\u015bci\u0105 Bo\u017cego Cia\u0142a, automatycznie znosz\u0105c dotychczasowe \u015bwi\u0119to z 1 lipca. Eucharystia to bowiem Naj\u015bwi\u0119tsze Cia\u0142o i Naj\u015bwi\u0119tsza Krew Pana Jezusa.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Pami\u0105tk\u0119 ustanowienia Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu Ko\u015bci\u00f3\u0142 obchodzi w Wielki Czwartek. Jednak w\u00f3wczas Chrystus rozpoczyna swoj\u0105 m\u0119k\u0119. Dlatego od XIII wieku Ko\u015bci\u00f3\u0142 obchodzi osobn\u0105 uroczysto\u015b\u0107 Naj\u015bwi\u0119tszego Cia\u0142a i Krwi Chrystusa (zwan\u0105 potocznie Bo\u017cym Cia\u0142em), aby za ten dar niezwyk\u0142y Chrystusowi w odpowiednio uroczysty spos\u00f3b podzi\u0119kowa\u0107. Chrystus Pan ustanowi\u0142 Naj\u015bwi\u0119tszy Sakrament przy Ostatniej Wieczerzy. Opisali to dok\u0142adnie wszyscy […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/23349"}],"collection":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=23349"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/23349\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":25729,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/23349\/revisions\/25729"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=23349"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=23349"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=23349"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}