{"id":24101,"date":"2025-09-19T00:34:00","date_gmt":"2025-09-18T22:34:00","guid":{"rendered":"http:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=24101"},"modified":"2025-09-03T10:00:38","modified_gmt":"2025-09-03T08:00:38","slug":"dzis-jest-175-rocznica-objawien-matki-bozej-w-la-salette","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=24101","title":{"rendered":"Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja Panna z La Salette"},"content":{"rendered":"

$\"\"$ <\/a>W sobot\u0119, 19 wrze\u015bnia 1846 r., Matka Naj\u015bwi\u0119tsza ukaza\u0142a si\u0119 dwojgu dzieciom pochodz\u0105cym z Corps w Alpach francuskich: jedenastoletniemu Maksyminowi Giraud i prawie pi\u0119tnastoletniej Melanii Calvat, kt\u00f3rzy pilnowali swoich kr\u00f3w na hali nale\u017c\u0105cej do La Salette, na g\u00f3rze Planeau, na wysoko\u015bci 1800 metr\u00f3w. W kotlinie strumyka spostrzegli nagle kul\u0119 ognia – „jakby tam spad\u0142o s\u0142o\u0144ce”. W o\u015blepiaj\u0105cej jasno\u015bci rozpoznali siedz\u0105c\u0105 kobiet\u0119 z \u0142okciami opartymi na kolanach i z twarz\u0105 ukryt\u0105 w d\u0142oniach. Pi\u0119kna Pani podnios\u0142a si\u0119 i powiedzia\u0142a do nich po francusku: „Zbli\u017ccie si\u0119, moje dzieci, nie b\u00f3jcie si\u0119, jestem tu po to, by wam opowiedzie\u0107 wielk\u0105 nowin\u0119”.<\/p>\n

Zrobi\u0142a nast\u0119pne kilka krok\u00f3w w ich kierunku. Nabrawszy pewno\u015bci, Maksymin i Melania zbiegli ze zbocza na d\u00f3\u0142. Pi\u0119kna Pani ca\u0142y czas p\u0142aka\u0142a. By\u0142a wysoka i ca\u0142a ze \u015bwiat\u0142a, ubrana jak miejscowe kobiety: w d\u0142ug\u0105 sukni\u0119, w wielki fartuch wok\u00f3\u0142 bioder, w chustk\u0119 skrzy\u017cowan\u0105 na piersiach i zawi\u0105zan\u0105 na w\u0119ze\u0142 na plecach, w czepek wie\u015bniaczki. Szeroki, p\u0142aski \u0142a\u0144cuch bieg\u0142 brzegiem jej chusty. Inny \u0142a\u0144cuch podtrzymywa\u0142 na Jej piersi wielki krucyfiks. Pod ramionami krzy\u017ca, po prawej r\u0119ce Chrystusa, znajdowa\u0142y si\u0119 obc\u0119gi, po lewej – m\u0142otek. Z postaci Ukrzy\u017cowanego wyp\u0142ywa\u0142a ca\u0142a \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107, z kt\u00f3rej jest utworzona zjawa, \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra tworzy\u0142a iskrz\u0105cy si\u0119 diadem na czole Pi\u0119knej Pani. R\u00f3\u017ce otacza\u0142y wie\u0144cem Jej g\u0142ow\u0119, obr\u0119bia\u0142y Jej chust\u0119 i zdobi\u0142y obuwie.
Oto, co Pi\u0119kna Pani powiedzia\u0142a do pasterzy, najpierw po francusku: „Je\u017celi m\u00f3j lud nie zechce si\u0119 podda\u0107, b\u0119d\u0119 zmuszona pu\u015bci\u0107 rami\u0119 mojego Syna. Jest ono tak mocne i ci\u0119\u017ckie, \u017ce d\u0142u\u017cej nie mog\u0119 go podtrzymywa\u0107. Od jak dawna cierpi\u0119 z waszego powodu! Chc\u0105c, by m\u00f3j Syn was nie opu\u015bci\u0142, musz\u0119 Go nieustannie o to prosi\u0107, a wy sobie nic z tego nie robicie. Cho\u0107by\u015bcie nie wiedzie\u0107, jak si\u0119 modlili i co robili, nigdy nie zdo\u0142acie wynagrodzi\u0107 trudu, kt\u00f3rego si\u0119 dla was podj\u0119\u0142am. Da\u0142am wam sze\u015b\u0107 dni do pracy, si\u00f3dmy zastrzeg\u0142am sobie – i nie chc\u0105 mi go przyzna\u0107. To w\u0142a\u015bnie czyni ci\u0119\u017ckim rami\u0119 mojego Syna! R\u00f3wnie\u017c wo\u017anice przeklinaj\u0105, mieszaj\u0105c z przekle\u0144stwami imi\u0119 mojego Syna. To s\u0105 dwie rzeczy, kt\u00f3re czyni\u0105 tak bardzo ci\u0119\u017ckim rami\u0119 mego Syna. Je\u017celi zbiory si\u0119 psuj\u0105, to tylko z waszej winy. Pokaza\u0142am wam to w roku ubieg\u0142ym na ziemniakach. Wy jednak nic sobie z tego nie robili\u015bcie. Przeciwnie, kiedy znajdowali\u015bcie zgni\u0142e ziemniaki, przeklinali\u015bcie mieszaj\u0105c z przekle\u0144stwami imi\u0119 mojego Syna. B\u0119d\u0105 si\u0119 psu\u0142y nadal, a tego roku na Bo\u017ce Narodzenie nie b\u0119dzie ich wcale”.
S\u0142owo\u00a0pommes de terre<\/i>\u00a0wprawi\u0142o w zak\u0142opotanie Melani\u0119. W gwarze, kt\u00f3rej si\u0119 u\u017cywa\u0142o w tamtej okolicy, na ziemniaki m\u00f3wi\u0142o si\u0119\u00a0las truffas.<\/i>\u00a0Pasterka zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 wi\u0119c do Maksymina, ale Pi\u0119kna Pani j\u0105 uprzedzi\u0142a: „Nie rozumiecie tego, moje dzieci? Zaraz powiem wam to inaczej”.
Pi\u0119kna Pani powt\u00f3rzy\u0142a ostatnie zdanie i prowadzi\u0142a dalsz\u0105 rozmow\u0119 w narzeczu z Corps: „si la recolta se gasta… Si ava de bla… Je\u017celi macie zbo\u017ce, nie trzeba go sia\u0107. Wszystko, co posiejecie, zje robactwo, a to, co wzejdzie, rozsypie si\u0119 w proch przy m\u0142\u00f3ceniu. Nastanie wielki g\u0142\u00f3d. Zanim g\u0142\u00f3d nadejdzie, dzieci w wieku poni\u017cej siedmiu lat dostan\u0105 dreszczy i b\u0119d\u0105 umiera\u0107 na r\u0119kach trzymaj\u0105cych je os\u00f3b. Inni b\u0119d\u0105 pokutowa\u0107 z powodu g\u0142odu. Orzechy zrobaczywiej\u0105, a winogrona zgnij\u0105”.
W tym miejscu Pi\u0119kna Pani powierzy\u0142a tajemnic\u0119 Maksyminowi, p\u00f3\u017aniej – Melanii. Nast\u0119pnie powiedzia\u0142a do obojga dzieci: „Je\u017celi si\u0119 nawr\u00f3c\u0105, kamienie i ska\u0142y zamieni\u0105 si\u0119 w sterty zbo\u017ca, a ziemniaki same si\u0119 zasadz\u0105. Czy dobrze si\u0119 modlicie, moje dzieci?” – „Nie bardzo, prosz\u0119 Pani!” – odpowiedzieli obydwoje. „Ach! Moje dzieci, trzeba si\u0119 dobrze modli\u0107 wieczorem i rano. Je\u017celi nie macie czasu, zm\u00f3wcie przynajmniej\u00a0Ojcze nasz<\/i>\u00a0i\u00a0Zdrowa\u015b,<\/i>\u00a0a je\u017celi b\u0119dziecie mog\u0142y – m\u00f3dlcie si\u0119 wi\u0119cej. W lecie na Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 chodzi tylko kilka starszych niewiast. Inni pracuj\u0105 w niedziel\u0119 przez ca\u0142e lato. W zimie, gdy nie wiedz\u0105, co robi\u0107, id\u0105 na Msz\u0119 \u015bw. jedynie po to, by sobie drwi\u0107 z religii. W czasie Wielkiego Postu jedz\u0105 mi\u0119so jak psy. Moje dzieci, czy nie widzia\u0142y\u015bcie kiedy\u015b zepsutego zbo\u017ca?” – „Nie, prosz\u0119 Pani” – odpowiedzia\u0142y dzieci.
W\u00f3wczas Pi\u0119kna Pani zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do Maksymina: „Lecz ty, moje dziecko, musia\u0142e\u015b je kiedy\u015b widzie\u0107, w Coin, razem z twoim ojcem. W\u0142a\u015bciciel pola powiedzia\u0142 w\u00f3wczas do twego ojca: \u00abChod\u017acie zobaczy\u0107, jak moje zbo\u017ce si\u0119 psuje\u00bb. Poszli\u015bcie razem. Tw\u00f3j ojciec wzi\u0105\u0142 dwa lub trzy k\u0142osy w d\u0142onie, pokruszy\u0142 je i wszystko obr\u00f3ci\u0142o si\u0119 w proch. Wracali\u015bcie p\u00f3\u017aniej do domu. Kiedy byli\u015bcie oko\u0142o godziny drogi od Crops, ojciec da\u0142 ci kawa\u0142ek chleba, m\u00f3wi\u0105c: \u00abMasz, dziecko, jedz jeszcze chleb w tym roku, bo nie wiem, czy go kto b\u0119dzie jad\u0142 w roku przysz\u0142ym, je\u017celi zbo\u017ce b\u0119dzie si\u0119 dalej tak psu\u0142o\u00bb. – „O tak, prosz\u0119 Pani! – odpowiedzia\u0142 Maksymin – teraz sobie to przypominam. Przed chwil\u0105 o tym nie pami\u0119ta\u0142em”. I Pi\u0119kna Pani doko\u0144czy\u0142a, nie w gwarze, ale po francusku: „A wi\u0119c, moje dzieci, og\u0142o\u015bcie ca\u0142emu mojemu ludowi”.
P\u00f3\u017aniej przesun\u0119\u0142a si\u0119 naprz\u00f3d, przekroczy\u0142a strumyk i nie ogl\u0105daj\u0105c si\u0119, powt\u00f3rzy\u0142a z naciskiem: „A wi\u0119c, moje dzieci, og\u0142o\u015bcie to ca\u0142emu mojemu ludowi”. Nast\u0119pnie wspi\u0119\u0142a si\u0119 po kr\u0119tym zboczu, kt\u00f3re wznosi si\u0119 w stron\u0119 Le Collet (ma\u0142a prze\u0142\u0119cz). Tam unios\u0142a si\u0119 do g\u00f3ry. Dzieci podbieg\u0142y do Niej. Ona spojrza\u0142a w niebo, potem ku ziemi. Zwr\u00f3cona w kierunku po\u0142udniowo-wschodnim, „rozp\u0142yn\u0119\u0142a si\u0119 w \u015bwietle”. Potem znikn\u0119\u0142a r\u00f3wnie\u017c \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107.
$\"Matka$ <\/p>\n

Dnia 19 wrze\u015bnia 1851 r., po przeprowadzeniu dok\u0142adnych i surowych bada\u0144 zdarzenia, \u015bwiadk\u00f3w, tre\u015bci or\u0119dzia i odd\u017awi\u0119ku na nie, Philibert de Bruillard, biskup Grenoble, zawyrokuje w swoim orzeczeniu doktrynalnym, \u017ce „zjawienie Naj\u015bwi\u0119tszej Dziewicy dwojgu pasterzom 19 wrze\u015bnia 1846 r. na jednej z g\u00f3r w \u0142a\u0144cuchu Alp, po\u0142o\u017conej w parafii La Salette, posiada wszelkie znamiona prawdy i wierni mog\u0105 w nie wierzy\u0107 bez obawy b\u0142\u0119du”.
Dnia 1 maja 1852 r., w nowym or\u0119dziu, po zapowiedzeniu budowy sanktuarium na g\u00f3rze Zjawienia, biskup Grenoble doda\u0142: „Jakkolwiek wielk\u0105 rzecz\u0105 by\u0142aby budowa sanktuarium, jest jeszcze co\u015b wa\u017cniejszego: chodzi o s\u0142ugi o\u0142tarza, przeznaczonych do jego obs\u0142ugi, do przyjmowania pobo\u017cnych pielgrzym\u00f3w, do g\u0142oszenia im s\u0142owa Bo\u017cego, do sprawowania w\u015br\u00f3d nich pos\u0142ugi pojednania, do sprawowania dla nich czcigodnego sakramentu o\u0142tarza i do wiernego rozdawania wszystkim tajemnic Bo\u017cych i duchowych skarb\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a. Ci kap\u0142ani b\u0119d\u0105 si\u0119 nazywa\u0107 Misjonarzami Matki Bo\u017cej z La Salette. Ich powo\u0142anie i istnienie b\u0119d\u0105 – tak jak i Sanktuarium – wieczn\u0105 pami\u0105tk\u0119 mi\u0142o\u015bciwego zjawienia si\u0119 Maryi”.
Pierwsi misjonarze wybrani zostali spo\u015br\u00f3d kap\u0142an\u00f3w diecezjalnych przez biskupa Philiberta de Bruillard. Tej wsp\u00f3lnocie ksi\u0119\u017cy misjonarzy diecezjalnych biskup Grenoble nada\u0142 5 marca 1852 roku tymczasowo projekt regu\u0142y, skopiowany z Konstytucji misjonarzy diecezjalnych z Lyonu, zwanych\u00a0chartreux.<\/i>
W\u015br\u00f3d kap\u0142an\u00f3w, kt\u00f3rzy przej\u0119li si\u0119 duchem Zjawienia i oddali si\u0119 na pos\u0142ug\u0119 pielgrzym\u00f3w, od samego pocz\u0105tku ujawni\u0142o si\u0119 powo\u0142anie do \u017cycia zakonnego i jego potrzeba. Biskup J.M.A. Ginoulhiac zatwierdzi\u0142 w dniu 2 lutego 1852 roku regu\u0142\u0119 jako obowi\u0105zuj\u0105c\u0105 we wsp\u00f3lnocie misjonarzy diecezjalnych i nada\u0142 jej tytu\u0142:\u00a0Tymczasowe regu\u0142y Misjonarzy diecezjalnych Matki Bo\u017cej z La Salette.<\/i>\u00a0W tym samym dniu pierwsi misjonarze z\u0142o\u017cyli zgodnie z nadan\u0105 im i promulgowan\u0105 przez biskupa regu\u0142\u0105 trzy \u015bluby zakonne: pos\u0142usze\u0144stwa, ub\u00f3stwa i czysto\u015bci na okres jednego roku. Ten dzie\u0144 mo\u017cna uwa\u017ca\u0107 za dzie\u0144 narodzenia Zgromadzenia Misjonarzy diecezjalnych Matki Bo\u017cej z La Salette.
Po Soborze Watyka\u0144skim II saletyni podj\u0119li zadanie rewizji i odnowy Konstytucji i Norm Kapitulnych, w duchu soborowym i wed\u0142ug zach\u0119t i wskaz\u00f3wek papieskich dotycz\u0105cych odnowy \u017cycia zakonnego w \u015bwiecie wsp\u00f3\u0142czesnym. Praca ta jest owocem modlitwy i rozmy\u015blania, wierno\u015bci i do\u015bwiadcze\u0144 wsp\u00f3lnot i zakonnik\u00f3w wszystkich prowincji. Regu\u0142a \u017cycia Misjonarzy Matki Bo\u017cej z La Salette zosta\u0142a zatwierdzona przez Stolic\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 dekretem z dnia 6 czerwca 1985 r. „Misjonarze Matki Bo\u017cej z La Salette, kt\u00f3rych dom generalny znajduje si\u0119 w Rzymie, maj\u0105 za cel, obrany w \u015bwietle Zjawienia Matki Bo\u017cej z La Salette, by\u0107 oddanymi s\u0142ugami Chrystusa i Ko\u015bcio\u0142a, aby si\u0119 dokona\u0142a tajemnica pojednania” (z dekretu zatwierdzaj\u0105cego regu\u0142\u0119).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"