{"id":25546,"date":"2025-04-28T00:30:00","date_gmt":"2025-04-27T22:30:00","guid":{"rendered":"http:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=25546"},"modified":"2025-04-19T23:08:45","modified_gmt":"2025-04-19T21:08:45","slug":"swiety-ludwik-maria-grignon-de-montfort-prezbiter","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=25546","title":{"rendered":"\u015awi\u0119ty Ludwik Maria Grignon de Montfort, prezbiter"},"content":{"rendered":"

$\"\"$ <\/a>Ludwik pochodzi\u0142 ze starego francuskiego rodu. Urodzi\u0142 si\u0119 31 stycznia 1673 r. w Montfort-la-Cane (obecnie Montfort-sur-Meu w Bretanii, Francja) jako drugi z osiemna\u015bciorga dzieci adwokata Jana Chrzciciela Grignon i Joanny Robert, c\u00f3rki urz\u0119dnika miejskiego. Rodzina by\u0142a bardzo pobo\u017cna. Jego dw\u00f3ch braci zosta\u0142o kap\u0142anami, jeden dominikaninem, a dwie siostry wst\u0105pi\u0142y do klasztoru. Po uko\u0144czeniu miejscowej szko\u0142y Ludwik pobiera\u0142 nauk\u0119 w kolegium jezuit\u00f3w w Rennes (1685-1693). Potem uda\u0142 si\u0119 do Pary\u017ca, gdzie u sulpicjan\u00f3w studiowa\u0142 teologi\u0119 (1693-1700). W li\u015bcie do swojego prze\u0142o\u017conego nakre\u015bli\u0142 taki program swojego dzia\u0142ania: „Odczuwam wielkie pragnienie umi\u0142owania Pana naszego i Jego \u015bwi\u0119tej Matki. Chcia\u0142bym jako prosty i ubogi kap\u0142an uczy\u0107 biednych wie\u015bniak\u00f3w i zach\u0119ca\u0107 grzesznik\u00f3w do nabo\u017ce\u0144stwa do \u015awi\u0119tej Dziewicy”.<\/p>\n

Po przyj\u0119ciu \u015bwi\u0119ce\u0144 kap\u0142a\u0144skich (5 czerwca 1700 r.) pracowa\u0142 jako kapelan szpitala w Poitiers (1701-1703). W listopadzie 1700 r. wst\u0105pi\u0142 do tercjarzy dominika\u0144skich, prosz\u0105c o zgod\u0119 nie tylko na nauk\u0119 odmawiania r\u00f3\u017ca\u0144ca, ale i na zak\u0142adanie bractw r\u00f3\u017ca\u0144cowych. Za\u0142o\u017cy\u0142 z Mari\u0105 Ludwik\u0105 Trichet zgromadzenie \u017ce\u0144skie pod wezwaniem Bo\u017cej M\u0105dro\u015bci dla piel\u0119gnowania chorych. Nast\u0119pnie z woli prze\u0142o\u017conych zosta\u0142 misjonarzem. W\u0119drowa\u0142 od wioski do wioski, od miasteczka do miasteczka i g\u0142osi\u0142 Bo\u017ce s\u0142owo. Natrafi\u0142 jednak niespodziewanie na op\u00f3r miejscowych duszpasterzy, kt\u00f3rzy widzieli w misjonarzu intruza, kt\u00f3ry wchodzi w ich kompetencje. Uda\u0142 si\u0119 wi\u0119c do Rzymu i u papie\u017ca Klemensa XI wyprosi\u0142 sobie przywilej g\u0142oszenia kaza\u0144 w ca\u0142ej Francji. Zwalcza\u0142 szczeg\u00f3lnie szerz\u0105cy si\u0119 jansenizm, w kt\u00f3rym widzia\u0142 g\u0142\u00f3wnego wroga pobo\u017cno\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej (przedstawiciele tego ruchu zaprzeczali wolnej woli uwa\u017caj\u0105c, \u017ce bez specjalnej \u0142aski Bo\u017cej cz\u0142owiek nie jest w stanie zachowa\u0107 przykaza\u0144; ograniczali te\u017c mo\u017cliwo\u015b\u0107 przyst\u0119powania do Komunii \u015bw.). W czasie swoich w\u0119dr\u00f3wek Ludwik wyg\u0142osi\u0142 oko\u0142o 200 rekolekcji i misji. Ka\u017cda misja trwa\u0142a do 5 tygodni: uczy\u0142 religijnych \u015bpiew\u00f3w, zapisywa\u0142 wiernych do bractw: R\u00f3\u017ca\u0144ca \u015bwi\u0119tego, Pokutnik\u00f3w, 44 Dziewic, Milicji \u015bw. Micha\u0142a i Przyjaci\u00f3\u0142 krzy\u017ca. Aby swojemu s\u0142owu nada\u0107 skuteczno\u015b\u0107, podejmowa\u0142 w intencji nawr\u00f3cenia grzesznik\u00f3w wiele pokut, co tym wi\u0119cej wzrusza\u0142o i kruszy\u0142o serca.
\nLudwik mia\u0142 szczeg\u00f3lne nabo\u017ce\u0144stwo do Matki Bo\u017cej. Odda\u0142 si\u0119 Jej w „niewol\u0119 mi\u0142o\u015bci” i na wy\u0142\u0105czn\u0105 w\u0142asno\u015b\u0107. W Jej r\u0119ce z\u0142o\u017cy\u0142 nawet wszystkie swoje zas\u0142ugi, modlitwy, posty, uczynki pokutne, prace apostolskie, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 osob\u0119. Napisa\u0142 Traktat o prawdziwym nabo\u017ce\u0144stwie do Matki Naj\u015bwi\u0119tszej,<\/i> w kt\u00f3rym szeroko rozwin\u0105\u0142 i uzasadni\u0142 korzy\u015bci, jakie daje to ca\u0142kowite oddanie si\u0119 Maryi. Zostawi\u0142 tak\u017ce regulaminy wspomnianych wcze\u015bniej bractw, kt\u00f3re zak\u0142ada\u0142, oraz teksty pobo\u017cnych pie\u015bni, kt\u00f3re u\u0142o\u017cy\u0142. Zostawi\u0142 wreszcie kilka traktat\u00f3w teologicznych i ascetycznych, z kt\u00f3rych najciekawszy to traktat Mi\u0142o\u015b\u0107 Jezusa – odwieczna M\u0105dro\u015b\u0107.<\/i>
\nZbyt intensywna apostolska praca wyczerpa\u0142a si\u0142y \u015awi\u0119tego. Po\u017cegna\u0142 ziemi\u0119 dla nieba 28 kwietnia 1716 roku, maj\u0105c zaledwie 43 lata. Pozostawi\u0142 po sobie dwa zakony: „Towarzystwo Maryi” i „Zgromadzenie C\u00f3rek M\u0105dro\u015bci (Bo\u017cej)”. Jako cel wyznaczy\u0142 swoim synom i c\u00f3rkom duchowym nauczanie ubogiej m\u0142odzie\u017cy, nawiedzanie i dogl\u0105danie chorych w szpitalach, przytu\u0142kach i domach prywatnych, oraz s\u0142u\u017cenie pomoc\u0105 wszystkim, kt\u00f3rzy si\u0119 do nich o ni\u0105 zwr\u00f3c\u0105. Akt oddania siebie Maryi podejmowali p\u00f3\u017aniej papie\u017ce, teologowie, m.in. \u015bw. Pius X, Benedykt XV i Pius XI, Stefan kardyna\u0142 Wyszy\u0144ski oraz \u015bw. Jan Pawe\u0142 II, kt\u00f3ry w swoim herbie umie\u015bci\u0142 zawierzenie Bogurodzicy: „Totus Tuus” – „Ca\u0142y Tw\u00f3j”. On te\u017c w uroczystym akcie powierzy\u0142 NMP Ko\u015bci\u00f3\u0142 i \u015bwiat.
\nLudwika beatyfikowa\u0142 w roku 1888 papie\u017c Leon XIII, a kanonizowa\u0142 w roku 1947 papie\u017c Pius XII. Relikwie \u015bw. Ludwika znajduj\u0105 si\u0119 w ko\u015bciele w St. Lament-sur-Serve, gdzie zmar\u0142.
\nDzie\u0142a \u015bw. Ludwika Marii Grignon de Montfort zosta\u0142y pocz\u0105tkowo zapomniane, ale odkryte na nowo w XIX w. – do dzi\u015b s\u0105 wydawane.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"