{"id":25549,"date":"2026-04-30T00:36:00","date_gmt":"2026-04-29T22:36:00","guid":{"rendered":"http:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=25549"},"modified":"2026-04-25T17:30:33","modified_gmt":"2026-04-25T15:30:33","slug":"liturgiczne-wspomnienie-swietego-piusa-v-papieza","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=25549","title":{"rendered":"Liturgiczne wspomnienie \u015awi\u0119tego Piusa V, papie\u017ca"},"content":{"rendered":"

$\"\"$ <\/a>Antonio Ghislieri (znany tak\u017ce jako Aleksandrinus) urodzi\u0142 si\u0119 17 stycznia 1504 r. w Bosco Marengo, w Piemoncie (W\u0142ochy). Drogowskazem jego ca\u0142ego \u017cycia by\u0142a najdoskonalsza pobo\u017cno\u015b\u0107 chrze\u015bcija\u0144ska. Rodzic\u00f3w nie by\u0142o sta\u0107 na kszta\u0142cenie syna. Dlatego Antonio zajmowa\u0142 si\u0119 wypasem owiec. W wieku 14 lat dzi\u0119ki pomocy jednego z s\u0105siad\u00f3w dosta\u0142 si\u0119 na studia do konwentu dominikan\u00f3w. Maj\u0105c zaledwie pi\u0119tna\u015bcie lat, w 1520 r., przywdzia\u0142 habit dominika\u0144ski. Otrzyma\u0142 zakonne imi\u0119 Micha\u0142. W 1521 r. z\u0142o\u017cy\u0142 \u015bluby. W zakonie sta\u0142 si\u0119 wzorem doskona\u0142o\u015bci religijnej. Studia teologiczne odbywa\u0142 kolejno w Bolonii i w Genui. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie otrzyma\u0142 w 1528 roku, gdy mia\u0142 24 lata. Po uzyskaniu tytu\u0142u lektora teologii wyk\u0142ada\u0142 w klasztorach w Vigevano, w Soncino i w Alba. Praca ta zaj\u0119\u0142a mu szesna\u015bcie lat; pr\u00f3cz tego pe\u0142ni\u0142 w zakonie inne wa\u017cne funkcje. Wielokrotnie wybierano go na przeora, poniewa\u017c wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 szlachetnymi obyczajami i prowadzi\u0142 surowe \u017cycie.<\/p>\n

Dla za\u017cegnania szerz\u0105cych si\u0119 herezji papie\u017c Pawe\u0142 III w roku 1542 wyznaczy\u0142 w ka\u017cdej diecezji inkwizytor\u00f3w rzymskich. Ojciec Micha\u0142 musia\u0142 wyr\u00f3\u017cnia\u0107 si\u0119 niezwyk\u0142\u0105 gorliwo\u015bci\u0105, skoro zosta\u0142 wyznaczony na wikariusza inkwizytora papieskiego na Padw\u0119. Nied\u0142ugo potem zosta\u0142 mianowany inkwizytorem Pawii, a w roku 1546 \u2013 na diecezj\u0119 Como i Bergamo. Wreszcie na propozycj\u0119 kardyna\u0142a Piotra Carafy papie\u017c mianowa\u0142 o. Micha\u0142a inkwizytorem na okr\u0119g rzymski (1551). W roku 1555 na tron papieski wst\u0105pi\u0142 kard. Piotr Carafa pod imieniem Paw\u0142a IV. Jako zwolennik generalnych reform w Ko\u015bciele w roku 1556 zaprosi\u0142 o. Micha\u0142a do Rzymu dla przeprowadzenia reform w kurii rzymskiej. W tym\u017ce roku Pawe\u0142 IV mianowa\u0142 o. Micha\u0142a biskupem Nepi i Sutri. W roku za\u015b 1557 wyni\u00f3s\u0142 go do godno\u015bci kardyna\u0142a. Wreszcie w roku 1558 powierzy\u0142 mu urz\u0105d naczelnego inkwizytora na ca\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142 powszechny.
\nPomimo tylu tak zaszczytnych godno\u015bci kardyna\u0142 Micha\u0142 Ghislieri wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 nadal niezwyk\u0142\u0105 prostot\u0105 i stylem \u017cycia. Po pewnym czasie jednak narazi\u0142 si\u0119 papie\u017cowi. Pawe\u0142 IV by\u0142 bowiem zwolennikiem rz\u0105d\u00f3w twardych i na punkcie prawowierno\u015bci by\u0142 nieub\u0142agany. Poleci\u0142 inkwizytorom, by wobec podejrzanych o sprzyjanie nowinkom byli bezwzgl\u0119dni. Nie mo\u017cna si\u0119 temu dziwi\u0107, gdy\u017c g\u0142oszone b\u0142\u0119dy znajdowa\u0142y wielu zwolennik\u00f3w tak\u017ce w\u015br\u00f3d hierarchii ko\u015bcielnej. Kardyna\u0142 Ghislieri by\u0142 natomiast zwolennikiem taktyki przekonywania, upominania i jak naj\u0142agodniejszych kar. Dzi\u0119ki temu uwolni\u0142 od podejrzenia o herezj\u0119 kardyna\u0142a Morone i uwolni\u0142 z wi\u0119zienia arcybiskupa Toledo, Bart\u0142omieja Carranza, podejrzanego r\u00f3wnie\u017c o sprzyjanie herezji. Na wiadomo\u015b\u0107 o tym surowy papie\u017c wypomina\u0142 kard. Ghislieri, \u017ce przez sw\u0105 zbytni\u0105 \u0142agodno\u015b\u0107 rozzuchwala b\u0142\u0119dnowierc\u00f3w. Dosz\u0142o do tego, \u017ce wyrzuca\u0142 mu wprost, \u017ce jest niegodnym kardynalskiej purpury, grozi\u0142 mu nawet uwi\u0119zieniem w Zamku Anio\u0142a (1559).
\nNast\u0119pca Paw\u0142a IV, Pius IV zwolni\u0142 kard. Ghislieri z urz\u0119du naczelnego inkwizytora i przeni\u00f3s\u0142 go z Rzymu na biskupstwo Mondovi w Piemoncie (1560). Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce tak\u017ce do jego diecezji dotar\u0142y \u201cnowinki\u201d heretyckie. Gorliwy biskup stara\u0142 si\u0119 wszelkimi sposobami pozyska\u0107 odpad\u0142ych od Ko\u015bcio\u0142a. Unika\u0142 przy tym \u015brodk\u00f3w represyjnych.
\n9 grudnia 1565 roku zmar\u0142 papie\u017c Pius IV. Kardyna\u0142owie, na wniosek \u015bw. Karola Boromeusza, 7 stycznia 1566 roku wybrali jego nast\u0119pc\u0105 kardyna\u0142a Ghislieri. Nowy papie\u017c przybra\u0142 sobie imi\u0119 Piusa V. Koronacja odby\u0142a si\u0119 17 stycznia, w sam dzie\u0144 urodzin papie\u017ca. Mia\u0142 on wtedy 62 lata.
\nPius V od razu przyst\u0105pi\u0142 do wprowadzania w \u017cycie uchwa\u0142 zako\u0144czonego 3 lata wcze\u015bniej Soboru Trydenckiego. Zwraca\u0142 baczn\u0105 uwag\u0119, by do urz\u0119d\u00f3w ko\u015bcielnych dopuszcza\u0107 tylko najgodniejszych. Odrzuca\u0142 stanowczo wzgl\u0119dy rodzinne, dyplomatyczne czy te\u017c polityczne. Przeprowadzi\u0142 do ko\u0144ca reform\u0119 w kurii rzymskiej: w Datarii, Sygnaturze, w Kamerze i w Kancelarii Papieskiej. Zaprowadzi\u0142 tak\u017ce \u0142ad w poszczeg\u00f3lnych kongregacjach rzymskich i wprowadzi\u0142 kongregacje nowe, jak na przyk\u0142ad kongregacj\u0119 interpretacji uchwa\u0142 Soboru Trydenckiego i kongregacj\u0119 indeksu. Wprowadzi\u0142 zakaz opuszczania na d\u0142u\u017cszy czas przez biskup\u00f3w diecezji i parafii przez proboszcz\u00f3w. Nakaza\u0142 biskupom odbywanie regularnych wizytacji parafii. Dla podniesienia studi\u00f3w i poziomu moralnego kleru pa\u0144stwa watyka\u0144skiego nakaza\u0142, by klerycy odbywali studia w Kolegium Rzymskim, kt\u00f3re zosta\u0142o powierzone jezuitom. Nalega\u0142 niemniej stanowczo, by ka\u017cda diecezja mia\u0142a seminarium dla swoich kleryk\u00f3w. Wyznaczy\u0142 wizytator\u00f3w apostolskich, kt\u00f3rzy mieli dopilnowa\u0107, aby uchwa\u0142y Soboru by\u0142y przeprowadzone we wszystkich krajach. Jednym z pierwszych posuni\u0119\u0107 nowego papie\u017ca by\u0142o uzupe\u0142nienie kolegium kardynalskiego o ludzi prawych i ca\u0142kowicie oddanych sprawie Ko\u015bcio\u0142a.
\nW swoich wysi\u0142kach dla przeprowadzenia reformy nie pomin\u0105\u0142 papie\u017c tak\u017ce zakon\u00f3w. Kiedy humiliaci nie chcieli podda\u0107 si\u0119 zarz\u0105dzeniom papieskim, zostali zniesieni dekretem w 1571 roku.
\nDla pozyskania prawos\u0142awnych Grek\u00f3w Pius V wyni\u00f3s\u0142 do godno\u015bci doktor\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a czterech przedstawicieli Ko\u015bcio\u0142a wschodniego: \u015bw. Bazylego, \u015bw. Grzegorza z Nazjanu, \u015bw. Grzegorza z Nyssy i \u015bw. Jana Z\u0142otoustego. Wprowadzi\u0142 te\u017c ich imiona do liturgii \u0142aci\u0144skiej na wz\u00f3r czterech wielkich doktor\u00f3w w Ko\u015bciele zachodnim, kt\u00f3rymi byli: \u015bw. Ambro\u017cy, \u015bw. Hieronim, \u015bw. Augustyn i \u015bw. Grzegorz I Wielki. Do grona doktor\u00f3w, czyli nauczycieli Ko\u015bcio\u0142a, do\u0142\u0105czy\u0142 w 1567 r. tak\u017ce swojego wsp\u00f3\u0142brata zakonnego, \u015bw. Tomasza z Akwinu (z tytu\u0142em Doktora Anielskiego) i zarz\u0105dzi\u0142 wydanie drukiem jego dzie\u0142, a tak\u017ce wprowadzi\u0142 je do program\u00f3w seminaryjnych.
\nKatechezie katolickiej przys\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 przez zainicjowanie i og\u0142oszenie Katechizmu Rzymskiego (1566), kt\u00f3ry mia\u0142 by\u0107 dla proboszcz\u00f3w podstaw\u0105 do wyk\u0142adu wiary. Zas\u0142ug\u0105 Piusa V by\u0142a tak\u017ce reforma brewiarza (1568) i msza\u0142u (1570). Dla ujednolicenia liturgii \u0142aci\u0144skiej papie\u017c zni\u00f3s\u0142 zbyt daleko id\u0105ce na tym polu przywileje liturgii partykularnych ko\u015bcio\u0142\u00f3w czy te\u017c zakon\u00f3w. Inkwizytorom nakaza\u0142 stosowa\u0107 wielk\u0105 roztropno\u015b\u0107 i umiar. Wyst\u0105pi\u0142 stanowczo przeciwko inkwizycji hiszpa\u0144skiej, kt\u00f3ra nie mia\u0142a nic wsp\u00f3lnego z obron\u0105 wiary, a s\u0142u\u017cy\u0142a wy\u0142\u0105cznie celom politycznym kr\u00f3la Filipa II.
\nTak wszechstronnie zaplanowana i konsekwentnie przeprowadzona reforma Ko\u015bcio\u0142a zacz\u0119\u0142a bardzo szybko wydawa\u0107 b\u0142ogos\u0142awione owoce religijnego odrodzenia.<\/p>\n

$\"\u015awi\u0119ty$ Papie\u017c stara\u0142 si\u0119 zaprowadzi\u0107 \u0142ad tak\u017ce w pa\u0144stwie ko\u015bcielnym. Raz w miesi\u0105cu osobi\u015bcie przyjmowa\u0142 za\u017calenia na wyroki s\u0105d\u00f3w i urz\u0119dnik\u00f3w papieskich i rozstrzyga\u0142 je na korzy\u015b\u0107 poszkodowanych. Dwa razy w tygodniu przyjmowa\u0142 skargi ubogich. W owym czasie rozwin\u0105\u0142 si\u0119 bardzo w pa\u0144stwie ko\u015bcielnym bandytyzm. Pius V \u015bciga\u0142 przest\u0119pc\u00f3w z ca\u0142\u0105 surowo\u015bci\u0105, a\u017c zaprowadzi\u0142 wreszcie upragniony spok\u00f3j. Wystawi\u0142 wiele szk\u00f3\u0142, szpitali i przytu\u0142k\u00f3w. Uzdrowi\u0142 administracj\u0119 w pa\u0144stwie ko\u015bcielnym i rozk\u0142ada\u0142 sprawiedliwie podatki. Ceni\u0142 bardzo modlitw\u0119 r\u00f3\u017ca\u0144cow\u0105 i propagowa\u0142 j\u0105 w\u015br\u00f3d duchowie\u0144stwa i ludu. W 1569 r. specjalnym dokumentem nada\u0142 r\u00f3\u017ca\u0144cowi form\u0119, kt\u00f3ra przetrwa\u0142a a\u017c do naszych czas\u00f3w.
\nZa jego pontyfikatu ksi\u0105\u017c\u0119 Juan de Austria, nie\u015blubny syn cesarza Karola V, wyst\u0105pi\u0142 przeciwko Turkom podczas jednej z najkrwawszych bitew morskich pod Lepanto. Zjednoczona flota chrze\u015bcija\u0144ska odnios\u0142a 7 pa\u017adziernika 1571 roku druzgoc\u0105ce zwyci\u0119stwo. Z 250 galer tureckich 60 zosta\u0142o zatopionych lub dosta\u0142o si\u0119 do niewoli. Z armii tureckiej, licz\u0105cej 75 tys. doborowego \u017co\u0142nierza 27 tys. zaton\u0119\u0142o, a 5 tys. dosta\u0142o si\u0119 do niewoli. Straty chrze\u015bcija\u0144skie wynios\u0142y: 12 zatopionych galer i 8 tys. zabitych. Na wie\u015b\u0107 o zbli\u017caj\u0105cej si\u0119 wojnie papie\u017c, dominikanin i wielki czciciel Matki Bo\u017cej, rozpocz\u0105\u0142 \u017carliwe odmawianie modlitwy r\u00f3\u017ca\u0144cowej w intencji powstrzymania islamizacji Starego Kontynentu. Po zwyci\u0119stwie przypisa\u0142 je wstawiennictwu Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny R\u00f3\u017ca\u0144cowej i ustanowi\u0142 w tym dniu jej \u015bwi\u0119to (pocz\u0105tkowo obchodzone tylko w ko\u015bcio\u0142ach, przy kt\u00f3rych by\u0142y Bractwa R\u00f3\u017ca\u0144cowe).
\nW rok po tym zwyci\u0119stwie ci\u0119\u017cko zachorowa\u0142 na nerki. Zaopatrzony ostatnimi sakramentami \u015bwi\u0119tymi, ubrany w habit dominika\u0144ski modli\u0142 si\u0119: \u201cPanie, powi\u0119kszaj moje cierpienia, ale z nimi powi\u0119kszaj cierpliwo\u015b\u0107\u201d. Zmar\u0142 1 maja 1572 roku w wieku 68 lat. Zaraz po \u015bmierci otoczy\u0142a go cze\u015b\u0107 ludu. Na o\u0142tarze wyni\u00f3s\u0142 go w chwale b\u0142ogos\u0142awionych dopiero papie\u017c Klemens X w roku 1672. Kanonizowa\u0142 go za\u015b papie\u017c Klemens XI 22 maja 1712 r. Jego cia\u0142o spoczywa w Rzymie, w bazylice Santa Maria Maggiore. Jest patronem Kongregacji Nauki Wiary. Pontyfikat Piusa V to pocz\u0105tek bia\u0142ej sutanny papie\u017cy. Zaczerpni\u0119ty z dominika\u0144skiego habitu kolor sutanny do dzi\u015b u\u017cywany jest przez biskup\u00f3w Rzymu.<\/p>\n

za: brewiarz.pl<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"