$\"\"$ Dzisiaj o tym, \u017ce w Eucharystii uczestnicz\u0105 ludzie ochrzczeni, przypomina woda \u015bwi\u0119cona, kt\u00f3r\u0105 przy wej\u015bciu do ko\u015bcio\u0142a czynimy znak krzy\u017ca. Wypowiadane w\u00f3wczas s\u0142owa: \u201eW imi\u0119 Ojca i Syna, i Ducha \u015awi\u0119tego\u201d, przywo\u0142uj\u0105 moment naszego chrztu, poniewa\u017c po raz pierwszy wybrzmia\u0142y one nad ka\u017cdym z nas, gdy woda chrzcielna sp\u0142yn\u0119\u0142a po naszych g\u0142owach. Znak krzy\u017ca przy wej\u015bciu do ko\u015bcio\u0142a stawia nas zawsze w postawie wdzi\u0119czno\u015bci za chrzest, kt\u00f3ry uczyni\u0142 nas dzie\u0107mi Bo\u017cymi i w\u0142\u0105czy\u0142 w Mistyczne Cia\u0142o Chrystusa.<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

Wdzi\u0119czno\u015b\u0107 za sakrament chrztu oraz postawa s\u0142uchania prowadz\u0105 nas do dostrze\u017cenia, \u017ce na Eucharystii nigdy nie jeste\u015bmy sami, \u017ce wok\u00f3\u0142 gromadz\u0105 si\u0119 nasze siostry i nasi bracia, a wszyscy razem tworzymy jedno zgromadzenie, wsp\u00f3lnot\u0119 z\u0142\u0105czon\u0105 przez wiar\u0119, chrzest i pragnienie \u017cycia Ewangeli\u0105. Zanim jeszcze cokolwiek zacznie si\u0119 dzia\u0107, zanim kap\u0142an wypowie s\u0142owa konsekracji, z nami i w nas ju\u017c jest obecny Chrystus. Gromadzimy si\u0119 w Jego imi\u0119, z Nim wchodzimy w relacj\u0119, Jego s\u0142uchamy i On nas przemienia.<\/p>\n

Akt pokuty<\/p>\n

Na pocz\u0105tku Mszy \u015bw. odmawiamy zawsze akt pokuty. Jest to bardzo wa\u017cny moment, poniewa\u017c niejako zmusza nas do stani\u0119cia w prawdzie o nas samych. A prawda ta jest bardzo prozaiczna: jestem grzesznikiem i bardzo potrzebuj\u0119 Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia. Akt pokuty to indywidualne przyznanie si\u0119 do tego. M\u00f3wimy: ja si\u0119 spowiadam, ja zgrzeszy\u0142em, moja wina, ja b\u0142agam o mi\u0142osierdzie. Je\u015bli cokolwiek ma si\u0119 w nas wydarzy\u0107 podczas Eucharystii, je\u015bli co\u015b ma si\u0119 zmieni\u0107, to stanie si\u0119 tak tylko wtedy, gdy b\u0119dziemy mie\u0107 odwag\u0119 stan\u0105\u0107 w prawdzie wobec Boga, wobec si\u00f3str i braci oraz wobec samych siebie. Bijemy si\u0119 w piersi, pochylamy si\u0119, m\u00f3wimy: \u201ePanie, zmi\u0142uj si\u0119 nad nami\u201d, bo wierzymy, \u017ce B\u00f3g si\u0119 na nas nie obra\u017ca, \u017ce si\u0119 nie odwraca, ale \u017ce jest mi\u0142osiernym Ojcem, kt\u00f3ry pragnie, aby\u015bmy przyj\u0119li Jego przebaczenie, us\u0142yszeli Jego s\u0142owo, weszli z Nim w komuni\u0119 oraz na nowo ukochali tych, kt\u00f3rych kocha\u0107 jeszcze nie umiemy. Do dobrego prze\u017cycia aktu pokuty potrzeba ciszy, prawdy i uczciwo\u015bci wobec siebie samych. Tak przygotowani mo\u017cemy zacz\u0105\u0107 s\u0142ucha\u0107 s\u0142owa, kt\u00f3re za chwil\u0119 wybrzmi w zgromadzeniu, aby dotyka\u0107 naszego \u017cycia i je przemienia\u0107.<\/p>\n

Liturgia S\u0142owa<\/p>\n

Chocia\u017c podczas ca\u0142ej Mszy \u015bw. postawa s\u0142uchania jest fundamentalna, to jednak Liturgia S\u0142owa najmocniej zaprasza do otwarcia uszu i serc oraz do wra\u017cliwo\u015bci i pokory, aby przyj\u0105\u0107 Bo\u017ce s\u0142owo jako skierowane do mnie i o\u015bwiecaj\u0105ce moj\u0105 codzienn\u0105 drog\u0119. S\u0142uchaniu w Liturgii S\u0142owa sprzyja wszystko, tak\u017ce postawa cia\u0142a. Gdy siedzimy, \u0142atwiej jest si\u0119 skupi\u0107 i us\u0142ysze\u0107 s\u0142owo, a wstaj\u0105c na proklamacj\u0119 Ewangelii, wyra\u017camy gotowo\u015b\u0107 na wniesienie s\u0142\u00f3w Chrystusa w nasz\u0105 codzienno\u015b\u0107. Ewangelia jest bowiem szczytem i najwa\u017cniejszym momentem ca\u0142ej Liturgii S\u0142owa. Do niej prowadz\u0105 wszystkie pozosta\u0142e czytania biblijne, ona jest podstaw\u0105 homilii i z niej rodz\u0105 si\u0119 wyznanie wiary oraz modlitwa powszechna.<\/p>\n

Wa\u017cnym elementem Liturgii S\u0142owa jest tak\u017ce milczenie. Sprzyja ono medytacji i konfrontacji w\u0142asnego \u017cycia z Ewangeli\u0105. W adhortacji apostolskiej Verbum Domini Benedykt XVI zamie\u015bci\u0142 nast\u0119puj\u0105ce zdanie: \u201eS\u0142owo Bo\u017ce mo\u017ce by\u0107 bowiem wypowiedziane i us\u0142yszane jedynie w ciszy zewn\u0119trznej i wewn\u0119trznej\u201d, i dalej: \u201eMilczenie, kiedy jest przewidziane, nale\u017cy traktowa\u0107 \u00abjako cz\u0119\u015b\u0107 celebracji\u00bb\u201d (nr 66). Skoro tak, to nie mo\u017cna sobie wyobrazi\u0107 Liturgii S\u0142owa bez, chocia\u017cby kr\u00f3tkich, chwil milczenia.<\/p>\n

Przygotowanie dar\u00f3w<\/p>\n

Gdy wybrzmi ostatnie wezwanie Modlitwy wiernych, rozpoczyna si\u0119 Liturgia eucharystyczna. Centrum celebracji przenosi si\u0119 w tym momencie z ambony na o\u0142tarz i wszyscy zostaj\u0105 zaproszeni do przyj\u0119cia postawy ofiary. Na o\u0142tarzu sk\u0142adamy chleb i wino, a pi\u0119kne modlitwy, wypowiadane przez kap\u0142ana przewodnicz\u0105cego Liturgii, ukazuj\u0105 sens tego gestu. W obrz\u0119dzie przygotowania dar\u00f3w zawiera si\u0119 ca\u0142e nasze \u017cycie: nasze praca i ofiara, ale tak\u017ce cierpienie i b\u00f3l ca\u0142ego \u015bwiata. To wszystko zostaje przemienione przez mi\u0142o\u015b\u0107 Chrystusa, najpe\u0142niej objawion\u0105 w Jego ofierze na krzy\u017cu.<\/p>\n

Z przygotowaniem dar\u00f3w \u0142\u0105czy si\u0119 tak\u017ce nasza konkretna ofiara, kt\u00f3r\u0105 \u0142\u0105czymy z eucharystycznym chlebem i winem. Dary materialne i ofiary pieni\u0119\u017cne, kt\u00f3re w\u00f3wczas sk\u0142adamy, s\u0105 wyrazem mi\u0142o\u015bci wobec braci i si\u00f3str, gdy\u017c Eucharystii nie mo\u017cna sobie wyobrazi\u0107 bez mi\u0142o\u015bci i s\u0142u\u017cby innym. A mi\u0142o\u015b\u0107 i s\u0142u\u017cba to nie idea, ale konkret.<\/p>\n

Modlitwa eucharystyczna<\/p>\n

O\u015brodkiem i szczytem ka\u017cdej Mszy \u015bw. jest Modlitwa eucharystyczna, w czasie kt\u00f3rej \u2013 w\u015br\u00f3d modlitwy dzi\u0119kczynienia i uwielbienia \u2013 moc\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego dokonuje si\u0119 przemiana przyniesionych na o\u0142tarz dar\u00f3w chleba i wina w Cia\u0142o i Krew Chrystusa. Na Przeistoczenie, czyli konsekracj\u0119, wszyscy kl\u0119kaj\u0105, dzwoni\u0105 dzwonki. Kap\u0142an najpierw wypowiada s\u0142owa Zbawiciela z Ostatniej Wieczerzy: \u201eBierzcie i jedzcie\u201d oraz \u201eBierzcie i pijcie\u201d, po czym podnosi Cia\u0142o Chrystusa i kielich z Jego Krwi\u0105. Tego momentu nie da si\u0119 przeoczy\u0107, a Chrystus staje si\u0119 w\u00f3wczas rzeczywi\u015bcie i sakramentalnie obecny pod postaciami chleba i wina.<\/p>\n

Obrz\u0119dy Komunii \u015bw.<\/p>\n

Obrz\u0119dy Mszy \u015bw. prowadz\u0105 konsekwentnie do przyj\u0119cia Komunii \u015bw., kt\u00f3ra z kolei staje si\u0119 warunkiem komunii \u2013 jedno\u015bci z bra\u0107mi i siostrami. Bez przyj\u0119cia Komunii \u015bw. wszystko to staje si\u0119 puste i traci znaczenie. Warto wi\u0119c zrobi\u0107 wszystko, aby w Eucharystii za ka\u017cdym razem uczestniczy\u0107 w spos\u00f3b pe\u0142ny, czyli przyjmuj\u0105c Komuni\u0119 \u015bw.<\/p>\n

Obrz\u0119dy zako\u0144czenia i rozes\u0142anie<\/p>\n

Komunia \u015bw. nie zamyka Eucharystii, chocia\u017c jest jej bardzo wa\u017cnym momentem. Msza \u015bw. ko\u0144czy si\u0119 wyj\u015bciem wiernych z ko\u015bcio\u0142a i powrotem do codzienno\u015bci. Ostatnie s\u0142owa Mszy \u015bw.: \u201eId\u017acie w pokoju Chrystusa\u201d, przywo\u0142uj\u0105 pos\u0142anie Aposto\u0142\u00f3w przez Zmartwychwsta\u0142ego, aby g\u0142osili Ewangeli\u0119 tam, dok\u0105d dojd\u0105, czyli na ca\u0142ym \u015bwiecie (por. Mt 28, 19; Mk 16, 15). To dynamiczne wezwanie: \u201eId\u017acie!\u201d, jest dzisiaj bardzo czytelnym i konkretnym zaproszeniem, aby\u015bmy wracali do naszego \u017cycia, pracy, nauki i do walki o codzienno\u015b\u0107, bo to w\u0142a\u015bnie tam sprawdza si\u0119 i realizuje w praktyce nasze uczestnictwo we Mszy \u015bw. Gdy zatem s\u0142yszymy s\u0142owa: \u201eId\u017acie w pokoju Chrystusa!\u201d, warto sobie u\u015bwiadomi\u0107, \u017ce drzwi ko\u015bcio\u0142a nie s\u0142u\u017c\u0105 jedynie do tego, aby przez nie wej\u015b\u0107 i uczestniczy\u0107 w Eucharystii, ale tak\u017ce aby przez nie z ko\u015bcio\u0142a wyj\u015b\u0107 i i\u015b\u0107 do \u015bwiata spragnionego Ewangelii. Z Eucharystii si\u0119 wychodzi, aby tam, gdzie toczy si\u0119 nasze \u017cycie, \u015bwiadczy\u0107 o tym, czego si\u0119 nauczyli\u015bmy i co us\u0142yszeli\u015bmy podczas Liturgii. Nie s\u0142owa, ale nasza codzienno\u015b\u0107 weryfikuje, czy Pan rzeczywi\u015bcie do nas przem\u00f3wi\u0142 we Mszy \u015bw., czy weszli\u015bmy w prawdziw\u0105 komuni\u0119 z Jego Cia\u0142em oraz czy nauczyli\u015bmy si\u0119 \u017cy\u0107 w komunii z bra\u0107mi i siostrami.<\/p>\n

Gdy wchodzimy do ko\u015bcio\u0142a przed rozpocz\u0119ciem Mszy \u015bw., przez znak krzy\u017ca czyniony wod\u0105 \u015bwi\u0119con\u0105 przypominamy sobie, \u017ce chrzest uczyni\u0142 nas dzie\u0107mi Bo\u017cymi oraz wprowadzi\u0142 w tajemnic\u0119 Eucharystii. Gdy z niego wychodzimy po zako\u0144czeniu Liturgii, mamy i\u015b\u0107, aby realizowa\u0107 nasze powo\u0142anie chrzcielne i \u017cy\u0107 Ewangeli\u0105 w codzienno\u015bci. Sakrament chrztu \u015bw. zatem otwiera i zamyka ka\u017cde nasze uczestnictwo w Eucharystii, gdy\u017c stoi u podstaw naszej to\u017csamo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej.<\/p>\n

za Ks. Tomasz Ba\u0107<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ka\u017cdy, kto powa\u017cnie traktuje swoje chrze\u015bcija\u0144stwo, wie, \u017ce we Mszy \u015bw. nale\u017cy uczestniczy\u0107. Ale nie wszyscy zadaj\u0105 sobie pytanie, czym owo uczestnictwo jest i co nale\u017cy zrobi\u0107, aby sta\u0142o si\u0119 ono \u015bwiadome, czynne i owocne, czyli w\u0142a\u015bnie takie, jakie powinno by\u0107. Na pewno odpowiednie uczestnictwo nie ogranicza si\u0119 jedynie do wype\u0142nienia pierwszego przykazania ko\u015bcielnego, czyli […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25555"}],"collection":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=25555"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25555\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":25557,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25555\/revisions\/25557"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=25555"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=25555"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=25555"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}