{"id":25710,"date":"2022-05-25T02:33:01","date_gmt":"2022-05-25T00:33:01","guid":{"rendered":"http:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=25710"},"modified":"2022-05-16T12:36:36","modified_gmt":"2022-05-16T10:36:36","slug":"swiety-grzegorz-vii-papiez","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=25710","title":{"rendered":"\u015awi\u0119ty Grzegorz VII, papie\u017c"},"content":{"rendered":"<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"500\" height=\"281\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/R13zboV58HI?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Urodzi\u0142 si\u0119 w 1020 r. w Toskanii, w niezamo\u017cnej rodzinie. Mia\u0142 na imi\u0119 Hildebrand. Wykszta\u0142cenie i formacj\u0119 duchow\u0105 zdoby\u0142 w klasztorze benedykty\u0144skim na Awentynie, zwi\u0105zanym z opactwem w Cluny. W roku 1046 towarzyszy\u0142 dobrowolnie na wygnaniu w Kolonii, w Niemczech, papie\u017cowi Grzegorzowi VI.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Po jego \u015bmierci wr\u00f3ci\u0142 do Rzymu (1047) i by\u0142 praw\u0105 r\u0119k\u0105 papie\u017ca \u015bw. Leona IX i wsp\u00f3\u0142autorem jego wielkich plan\u00f3w reformistycznych. Papie\u017c mianowa\u0142 go kardyna\u0142em i skarbnikiem. By\u0107 mo\u017ce przedtem by\u0142 mnichem u benedyktyn\u00f3w w Cluny. By\u0142 wysy\u0142any przez papie\u017cy (Grzegorza VI, Leona IX, Miko\u0142aja II) z misjami do r\u00f3\u017cnych kraj\u00f3w. W latach 1054-1056 by\u0142 legatem papieskim we Francji, a w 1057 r. &#8211; w Niemczech. P\u00f3\u017aniej zarz\u0105dza\u0142 bazylik\u0105 \u015bw. Paw\u0142a za Murami. Mia\u0142 powa\u017cny wp\u0142yw na polityk\u0119 papie\u017cy XI wieku. Aleksander II mianowa\u0142 go kardyna\u0142em-archidiakonem, czyli pierwszym godno\u015bci\u0105 duchownym (po papie\u017cu). Po \u015bmierci tego papie\u017ca Hildebrand zosta\u0142 wybrany na stolic\u0119 Piotrow\u0105 22 kwietnia 1073 r. Przyj\u0105\u0142 wtedy \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie i biskupie.<\/p>\n<p><img decoding=\"async\" title=\"\u015awi\u0119ty Grzegorz VII\" src=\"https:\/\/brewiarz.pl\/czytelnia\/swieci\/img\/05\/0525-grzegorzVII_2.gif\" alt=\"\u015awi\u0119ty Grzegorz VII\" align=\"right\" border=\"0\" hspace=\"10\" vspace=\"5\" \/> Podj\u0105\u0142 g\u0142\u0119bok\u0105 reform\u0119 Ko\u015bcio\u0142a, pragn\u0105c uniezale\u017cni\u0107 go od w\u0142adzy \u015bwieckiej. Zaraz na pocz\u0105tku swoich rz\u0105d\u00f3w zaj\u0105\u0142 si\u0119 uporz\u0105dkowaniem spraw pa\u0144stwa ko\u015bcielnego. Ponowi\u0142 z Normanami uk\u0142ad oddania im w lenno po\u0142udniowych W\u0142och i Sycylii w zamian za obietnic\u0119 opieki, a w razie potrzeby &#8211; obrony Ko\u015bcio\u0142a. Na obszarach, kt\u00f3re pozosta\u0142y pod \u015bcis\u0142\u0105 administracj\u0105 papie\u017ca, uporz\u0105dkowa\u0142 sprawy ko\u015bcielne. Wypowiedzia\u0142 walk\u0119 symonii (kupowaniu urz\u0119d\u00f3w ko\u015bcielnych), inwestyturze (wybieraniu przez panuj\u0105cych na stanowiska ko\u015bcielne m.in. biskup\u00f3w i opat\u00f3w) oraz niezachowywaniu celibatu przez duchownych. W roku 1074 zwo\u0142a\u0142 do Rzymu synod, na kt\u00f3rym uchwalono prawa g\u0142osz\u0105ce, \u017ce kto przyj\u0105\u0142 urz\u0105d ko\u015bcielny za pieni\u0105dze, tym samym zostaje automatycznie tego urz\u0119du pozbawiony. Kap\u0142anom \u017conatym zabroniono sprawowa\u0107 funkcje \u015bwi\u0119te. Gdyby za\u015b chcieli stawia\u0107 op\u00f3r, sam lud mia\u0142 im odm\u00f3wi\u0107 pos\u0142usze\u0144stwa i sk\u0142adania jakichkolwiek danin. Po tym synodzie papie\u017c rozes\u0142a\u0142 swoich legat\u00f3w po wszystkich krajach Europy, by og\u0142osili powy\u017csze uchwa\u0142y i by przypilnowali ich stosowania. Zacz\u0119to rzuca\u0107 na papie\u017ca oszczerstwa, \u017ce sprzyja manicheizmowi oraz pot\u0119pia ma\u0142\u017ce\u0144stwo. Zacz\u0119\u0142y si\u0119 nawet pojawia\u0107 karykatury papieskie. Jedynie kr\u00f3l angielski, Wilhelm Zdobywca, popar\u0142 papie\u017ca. Otrzyma\u0142 za to przydomek &#8222;per\u0142y monarch\u00f3w&#8221;.<br \/>\nW roku 1075 papie\u017c zwo\u0142a\u0142 do Rzymu drugi synod, na kt\u00f3rym wobec \u015bwieckich pan\u00f3w og\u0142oszono dekrety przeciwko inwestyturze. Pod gro\u017ab\u0105 ekskomuniki, czyli wy\u0142\u0105czenia z Ko\u015bcio\u0142a, nie wolno by\u0142o odt\u0105d przyjmowa\u0107 od \u015bwieckich godno\u015bci ko\u015bcielnych. Otrzymane za\u015b t\u0105 drog\u0105 urz\u0119dy synod czyni\u0142 niewa\u017cnymi. Tym postanowieniem Grzegorz VII narazi\u0142 si\u0119 w\u0142adcom \u015bwieckim. Na czele opozycji stan\u0105\u0142 cesarz niemiecki, Henryk IV. Dosz\u0142o do tego, \u017ce zacz\u0105\u0142 on publicznie l\u017cy\u0107 &#8222;mnicha Hildebranda&#8221;, nadal te\u017c szafowa\u0142 godno\u015bciami i urz\u0119dami ko\u015bcielnymi wed\u0142ug swej woli. Po jego stronie stan\u0119li nie tylko panowie \u015bwieccy, ale tak\u017ce wy\u017csi duchowni, kt\u00f3rzy otrzymali od nich urz\u0119dy. Cesarz posun\u0105\u0142 si\u0119 nawet do tego, \u017ce do Rzymu pos\u0142a\u0142 spiskowc\u00f3w, kt\u00f3rzy w samo Bo\u017ce Narodzenie w czasie odprawiania Mszy \u015bwi\u0119tej rzucili si\u0119 na papie\u017ca, uprowadzili go z ko\u015bcio\u0142a, poranili go i chcieli zamordowa\u0107. Papie\u017ca ocali\u0142 lud, kt\u00f3ry rzuci\u0142 si\u0119 na oprawc\u00f3w i zmusi\u0142 ich do ucieczki. Cesarz zwo\u0142a\u0142 kontrsynod do Niemiec i zmusi\u0142 biskup\u00f3w, by wypowiedzieli pos\u0142usze\u0144stwo papie\u017cowi. Cesarz wys\u0142a\u0142 tak\u017ce do papie\u017ca bardzo obel\u017cywy list.<br \/>\nW odpowiedzi na te wydarzenia na synodzie rzymskim w lutym 1076 r. papie\u017c ekskomunikowa\u0142 Henryka IV. To poskutkowa\u0142o. Wielu dygnitarzy ko\u015bcielnych z\u0142o\u017cy\u0142o akt uleg\u0142o\u015bci wobec papie\u017ca i pro\u015bb\u0119 o zdj\u0119cie z nich kar ko\u015bcielnych. Henryk IV, widz\u0105c, \u017ce spraw\u0119 przegra\u0142, zareagowa\u0142 pokor\u0105. Natychmiast uda\u0142 si\u0119 do W\u0142och, by przed maj\u0105cym rozpocz\u0105\u0107 si\u0119 sejmem Rzeszy Niemieckiej w Augsburgu, kt\u00f3ry mia\u0142 og\u0142osi\u0107 jego detronizacj\u0119, mie\u0107 czyste r\u0119ce. Na ten sejm zosta\u0142 zaproszony tak\u017ce papie\u017c, kt\u00f3ry ju\u017c wyruszy\u0142 w drog\u0119. Kiedy papie\u017c znalaz\u0142 si\u0119 w Canossie, przyby\u0142 tam tak\u017ce cesarz. W szatach pokutnika zjawi\u0142 si\u0119 na zamku ksi\u0119\u017cnej Matyldy. Papie\u017c, znaj\u0105c ob\u0142ud\u0119 Henryka, nie chcia\u0142 si\u0119 z nim widzie\u0107. Cesarz uparcie sta\u0142 u bram zamku przez trzy dni. Dopiero na usilne pro\u015bby Matyldy, te\u015bciowej Henryka, i opata Cluny, Hugona, kt\u00f3ry by\u0142 ojcem chrzestnym Henryka, Grzegorz ust\u0105pi\u0142 i zdj\u0105\u0142 kar\u0119 z cesarza.<br \/>\nKonflikt jednak nie usta\u0142. W 1084 r. Henryk IV postanowi\u0142 zem\u015bci\u0107 si\u0119 na papie\u017cu, zdoby\u0142 Rzym i osadzi\u0142 w nim antypapie\u017ca Klemensa III. Grzegorz VII podczas najazdu schroni\u0142 si\u0119 w Zamku Anio\u0142a. W kilka tygodni p\u00f3\u017aniej z odsiecz\u0105 przysz\u0142y wojska norma\u0144skie i przymusi\u0142y do odwrotu kr\u00f3la niemieckiego oraz antypapie\u017ca. Grzegorza uwolniono. Wezwani przez niego sprzymierze\u0144cy zachowali si\u0119 jednak jak wrogowie &#8211; rabuj\u0105c, niszcz\u0105c i pal\u0105c. To wywo\u0142a\u0142o w\u015br\u00f3d ludno\u015bci taki gniew, \u017ce Normanowie musieli Rzym opu\u015bci\u0107, ale z nimi tak\u017ce musia\u0142 odej\u015b\u0107 papie\u017c, gdy\u017c ludno\u015b\u0107 by\u0142a oburzona, \u017ce sprowadzi\u0142 na Rzym takich &#8222;obro\u0144c\u00f3w&#8221;. Grzegorz VII uda\u0142 si\u0119 najpierw na Monte Cassino, nast\u0119pnie do Benewentu, wreszcie owacyjnie zosta\u0142 powitany w Salerno. Pod koniec roku 1084 zwo\u0142a\u0142 do Salerno synod, na kt\u00f3rym powt\u00f3rnie rzuci\u0142 kl\u0105tw\u0119 na cesarza i na narzuconego przez cesarza antypapie\u017ca, Wilberta.<br \/>\nZ\u0142amany wreszcie trudami i wiekiem papie\u017c zmar\u0142 w Salerno 25 maja 1085 r. Na \u0142o\u017cu \u015bmierci wypowiedzia\u0142 s\u0142owa, kt\u00f3re umieszczono w katedrze przy o\u0142tarzu, gdzie spoczywa: &#8222;Umi\u0142owa\u0142em sprawiedliwo\u015b\u0107, a znienawidzi\u0142em nieprawo\u015b\u0107, dlatego umieram na wygnaniu&#8221;. Papie\u017c Grzegorz XIII (1572-1585) wpisa\u0142 imi\u0119 Grzegorza VII do <i>Martyrologium Rzymskiego.<\/i> Papie\u017c Pawe\u0142 V w roku 1606 oficjalnie zaliczy\u0142 go w poczet \u015bwi\u0119tych. Papie\u017c Benedykt XIII w roku 1728 jego kult rozszerzy\u0142 na ca\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142. W roku 1961 przywieziono trumn\u0119 z relikwiami \u015bw. Grzegorza do Rzymu w specjalnym wagonie-kaplicy, aby Wieczne Miasto mog\u0142o im z\u0142o\u017cy\u0107 ho\u0142d, a potem przewieziono je z powrotem do Salerno.<br \/>\n\u015aw. Jan Pawe\u0142 II, kt\u00f3ry przyby\u0142 do Salerno 25 maja 1985 r. w 900-lecie \u015bmierci swego poprzednika, powiedzia\u0142 o nim: &#8222;\u015awi\u0119ty Grzegorz VII niesko\u0144czenie mi\u0142owa\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142, Oblubienic\u0119 Chrystusa, kt\u00f3r\u0105 pragn\u0105\u0142 widzie\u0107 czyst\u0105, niewinn\u0105, \u015bwi\u0119t\u0105 i woln\u0105. Dla Ko\u015bcio\u0142a tak bardzo wiele wycierpia\u0142&#8221;.<\/p>\n<p><b>W ikonografii<\/b> Grzegorz VII przedstawiany jest w papieskim stroju, cz\u0119sto w tiarze. Jego atrybutami s\u0105: go\u0142\u0105b, ksi\u0119ga, \u0142zy (z powodu do\u015bwiadczanych prze\u015bladowa\u0144), obraz Matki Bo\u017cej, do kt\u00f3rej mia\u0142 szczeg\u00f3lne nabo\u017ce\u0144stwo.<\/p>\n<p>za brewiarz.pl<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Urodzi\u0142 si\u0119 w 1020 r. w Toskanii, w niezamo\u017cnej rodzinie. Mia\u0142 na imi\u0119 Hildebrand. Wykszta\u0142cenie i formacj\u0119 duchow\u0105 zdoby\u0142 w klasztorze benedykty\u0144skim na Awentynie, zwi\u0105zanym z opactwem w Cluny. W roku 1046 towarzyszy\u0142 dobrowolnie na wygnaniu w Kolonii, w Niemczech, papie\u017cowi Grzegorzowi VI.<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25710"}],"collection":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=25710"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25710\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":25711,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25710\/revisions\/25711"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=25710"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=25710"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=25710"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}