{"id":26693,"date":"2025-11-19T00:38:00","date_gmt":"2025-11-18T23:38:00","guid":{"rendered":"http:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=26693"},"modified":"2025-10-25T10:55:49","modified_gmt":"2025-10-25T08:55:49","slug":"wspomnienie-swietego-rafala-kalinowskiego","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=26693","title":{"rendered":"Wspomnienie \u015awi\u0119tego Rafa\u0142a Kalinowskiego"},"content":{"rendered":"

$\"\"$ <\/a>Jutro, 20 listopada Ko\u015bci\u00f3\u0142 Powszechny wspomina \u015bwi\u0119tego Rafa\u0142a Kalinowskiego, prezbitera. Ten wielki polski \u015awi\u0119ty o niezwyk\u0142ym \u017cyciorysie urodzi\u0142 si\u0119 jako J\u00f3zef Kalinowski 1 wrze\u015bnia 1835 r. w Wilnie, w szlacheckiej rodzinie herbu Kalinowa. Jego ojciec by\u0142 profesorem matematyki na Uniwersytecie Wile\u0144skim. Po uko\u0144czeniu z wyr\u00f3\u017cnieniem Instytutu Szlacheckiego w Wilnie (1843-1850), J\u00f3zef podj\u0105\u0142 studia w Instytucie Agronomicznym w Hory-Horkach ko\u0142o Orszy (dzi\u015b Bia\u0142oru\u015b). Zrezygnowa\u0142 z nich po dw\u00f3ch latach. W 1855 r. przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Miko\u0142ajewskiej Szko\u0142y In\u017cynierii Wojskowej w Petersburgu, gdzie uzyska\u0142 tytu\u0142 in\u017cyniera. Jednocze\u015bnie wst\u0105pi\u0142 do wojska. Wtedy w\u0142a\u015bnie przesta\u0142 przyst\u0119powa\u0107 do sakrament\u00f3w \u015bwi\u0119tych, do ko\u015bcio\u0142a chodzi\u0142 rzadko, prze\u017cywa\u0142 rozterki wewn\u0119trzne, a tak\u017ce k\u0142opoty zwi\u0105zane ze swoj\u0105 narodowo\u015bci\u0105, s\u0142u\u017cb\u0105 w wojsku rosyjskim i zdrowiem. Wci\u0105\u017c jednak stawia\u0142 sobie pytanie o sens \u017cycia, szukaj\u0105c na nie odpowiedzi w dzie\u0142ach filozoficznych i teologicznych.<\/p>\n

Po uko\u0144czeniu szko\u0142y (1855) zosta\u0142 adiunktem matematyki i mechaniki budowlanej oraz awansowa\u0142 do stopnia porucznika. W 1859 r. opu\u015bci\u0142 Akademi\u0119 i podj\u0105\u0142 prac\u0119 przy budowie kolei \u017celaznej Odessa-Kij\u00f3w-Kursk. Po roku przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 na w\u0142asn\u0105 pro\u015bb\u0119 do Brze\u015bcia nad Bugiem, gdzie pracowa\u0142 jako kapitan sztabu przy rozbudowie twierdzy. Czuj\u0105c, \u017ce zbli\u017ca si\u0119 powstanie, poda\u0142 si\u0119 do dymisji, aby m\u00f3c s\u0142u\u017cy\u0107 swoj\u0105 wiedz\u0105 wojskow\u0105 i umiej\u0119tno\u015bciami rodakom. Zosta\u0142 cz\u0142onkiem Rz\u0105du Narodowego i obj\u0105\u0142 stanowisko ministra wojny w rejonie Wilna. W ko\u0144cu zdecydowa\u0142 si\u0119 na wyjazd do Warszawy, gdzie chcia\u0142 podj\u0105\u0107 leczenie i mia\u0142 nadzieje na znalezienie pracy. Z powod\u00f3w zdrowotnych otrzyma\u0142 zwolnienie z wojska w maju 1863 r.
\n $\"\u015awi\u0119ty$ Jednocze\u015bnie, wspierany modlitwami matki i rodze\u0144stwa, prze\u017cywa\u0142 nawr\u00f3cenie religijne, m.in. pod wp\u0142ywem lektury Wyzna\u0144<\/i> \u015bw. Augustyna: nie tylko wr\u00f3ci\u0142 do praktyk religijnych, ale przejawia\u0142 w nich szczeg\u00f3ln\u0105 gorliwo\u015b\u0107. Gdy wybuch\u0142o powstanie styczniowe, maj\u0105c \u015bwiadomo\u015b\u0107 jego daremno\u015bci, ale zarazem nie chc\u0105c sta\u0107 na uboczu, gdy nar\u00f3d walczy, przy\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 do powstania. Sprzeciwia\u0142 si\u0119 niepotrzebnemu rozprzestrzenianiu si\u0119 walk. W li\u015bcie do brata pisa\u0142: „Nie krwi, kt\u00f3rej do zbytku przela\u0142o si\u0119 na niwach Polski, ale potu ona potrzebuje”.
\nPo upadku powstania powr\u00f3ci\u0142 do Wilna, gdzie 24 marca 1864 r. zosta\u0142 aresztowany i osadzony w wi\u0119zieniu. W wyniku procesu skazano go na kar\u0119 \u015bmierci. W wi\u0119zieniu otacza\u0142a go atmosfera \u015bwi\u0119to\u015bci. Wskutek interwencji krewnych i przyjaci\u00f3\u0142, a tak\u017ce z obawy, \u017ce po \u015bmierci Polacy mog\u0105 uwa\u017ca\u0107 J\u00f3zefa Kalinowskiego za m\u0119czennika i \u015bwi\u0119tego, w\u0142adze carskie zamieni\u0142y mu wyrok na dziesi\u0119cioletni\u0105 katorg\u0119 na Syberii. Przez pewien czas przebywa\u0142 w Nerczy\u0144sku, potem w Usolu, nast\u0119pnie w Irkucku i Smole\u0144sku. Podczas pobytu na Syberii oddzia\u0142ywa\u0142 na wsp\u00f3\u0142towarzyszy swoj\u0105 g\u0142\u0119bok\u0105 religijno\u015bci\u0105, zadziwia\u0142 niezwyk\u0142\u0105 wprost moc\u0105 ducha, ujmowa\u0142 cierpliwo\u015bci\u0105 i delikatno\u015bci\u0105, wspiera\u0142 dobrym s\u0142owem i modlitw\u0105, czuwa\u0142 przy chorych, pociesza\u0142 i podtrzymywa\u0142 nadziej\u0119. Dzieli\u0142 si\u0119 z potrzebuj\u0105cymi nie tylko skromnymi dobrami materialnymi, ale r\u00f3wnie\u017c bogactwem duchowym. Bola\u0142 go fakt, \u017ce wielu zes\u0142a\u0144c\u00f3w nie posiada\u0142o \u017cadnej wiedzy religijnej. Szczeg\u00f3lnie ch\u0119tnie katechizowa\u0142 dzieci i m\u0142odzie\u017c.
\nPo ci\u0119\u017ckich robotach J\u00f3zef Kalinowski powr\u00f3ci\u0142 do kraju w 1874 r. Uzyska\u0142 paszport i wyjecha\u0142 na Zach\u00f3d jako wychowawca m\u0142odego ksi\u0119cia Augusta Czartoryskiego (beatyfikowanego przez \u015bw. Jana Paw\u0142a II w 2003 r.). Opiekowa\u0142 si\u0119 nim przez trzy lata. W lipcu 1877 r., maj\u0105c ju\u017c 42 lata, J\u00f3zef Kalinowski wst\u0105pi\u0142 do nowicjatu karmelit\u00f3w w Grazu (Austria), przybieraj\u0105c zakonne imi\u0119 Rafa\u0142 od \u015bw. J\u00f3zefa. Po studiach filozoficznych i teologicznych na W\u0119grzech, z\u0142o\u017cy\u0142 \u015bluby zakonne i otrzyma\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie 15 stycznia 1882 r. w Czernej ko\u0142o Krakowa. W kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 przeorem klasztoru w Czernej. Urz\u0105d ten pe\u0142ni\u0142 przez 9 lat. Przyczyni\u0142 si\u0119 w znacznej mierze do odnowy Karmelu w Galicji. W 1884 r. zosta\u0142 za\u0142o\u017cony z jego inicjatywy klasztor karmelitanek bosych w Przemy\u015blu, 4 lata p\u00f3\u017aniej we Lwowie, a na prze\u0142omie 1891 i 1892 roku – klasztor ojc\u00f3w wraz z ni\u017cszym seminarium w Wadowicach.
\nWiele godzin sp\u0119dza\u0142 w konfesjonale – nazywano go „ofiar\u0105 konfesjona\u0142u”. Mia\u0142 niezwyk\u0142y dar jednania grzesznik\u00f3w z Bogiem i przywracania spokoju sumienia ludziom dr\u0119czonym przez l\u0119k i niepewno\u015b\u0107. Prze\u017cyty w m\u0142odo\u015bci kryzys wiary (gdy przez ponad 10 lat \u017cy\u0142 bez sakrament\u00f3w) u\u0142atwia\u0142 mu zrozumienie b\u0142\u0105dz\u0105cych i zbuntowanych przeciwko Bogu. Nikogo nie pot\u0119pia\u0142, ale stara\u0142 si\u0119 pomaga\u0107. Zawsze skupiony, zjednoczony z Bogiem, by\u0142 cz\u0142owiekiem modlitwy, pos\u0142uszny regu\u0142om zakonnym, gotowym do wyrzecze\u0144, post\u00f3w i umartwie\u0144.
\nZmar\u0142 15 listopada 1907 r. w Wadowicach, w opinii \u015bwi\u0119to\u015bci. Jego relikwie spoczywaj\u0105 w ko\u015bciele karmelit\u00f3w w Czernej. Za \u017cycia i po \u015bmierci cieszy\u0142 si\u0119 wielk\u0105 s\u0142aw\u0105 \u015bwi\u0119to\u015bci. Bez reszty oddany Bogu, umia\u0142 mi\u0142owa\u0107 Go w drugim cz\u0142owieku. Potrafi\u0142 zachowa\u0107 szacunek dla cz\u0142owieka i jego godno\u015bci nawet tam, gdzie panowa\u0142a pogarda. Dlatego uwa\u017cany jest za patrona Sybirak\u00f3w.
\nBeatyfikowa\u0142 go \u015bw. Jan Pawe\u0142 II w 1983 r. podczas Mszy \u015bwi\u0119tej na krakowskich B\u0142oniach; kanonizacji dokona\u0142 w Rzymie w roku 1991, podczas jubileuszowego roku czterechsetlecia \u015bmierci \u015bw. Jana od Krzy\u017ca, odnowiciela zakonu karmelit\u00f3w. \u015aw. Rafa\u0142 Kalinowski jest patronem oficer\u00f3w i \u017co\u0142nierzy, or\u0119downikiem w sprawach trudnych.<\/p>\n

W ikonografii<\/b> \u015awi\u0119ty przedstawiany jest podczas modlitwy, w habicie karmelity.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"