{"id":27952,"date":"2024-06-15T00:56:00","date_gmt":"2024-06-14T22:56:00","guid":{"rendered":"http:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=27952"},"modified":"2024-06-04T07:37:48","modified_gmt":"2024-06-04T05:37:48","slug":"blogoslawiona-jolenta-ksiezna-zakonnica","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=27952","title":{"rendered":"B\u0142ogos\u0142awiona Jolenta, ksi\u0119\u017cna, zakonnica"},"content":{"rendered":"

$\"\"$ <\/a>W\u0119gierskie imi\u0119 Jolenta (Johelet) jest tylko jedno w wykazach hagiograficznych. Otrzyma\u0142a to imi\u0119 zapewne dla pami\u0119ci ciotki, kr\u00f3lowej arago\u0144skiej (+ 1251). Sama B\u0142ogos\u0142awiona by\u0142a najcz\u0119\u015bciej jednak nazywana za \u017cycia Helen\u0105. Wed\u0142ug Jana D\u0142ugosza imi\u0119 Helena mieli nada\u0107 Jolencie Polacy, a ksi\u0119\u017cna ch\u0119tnie je przyj\u0119\u0142a. Jolenta urodzi\u0142a si\u0119 w 1244 r. w Ostrzyhomiu jako \u00f3sme z rz\u0119du dziecko w\u0119gierskiego kr\u00f3la Beli IV i Marii z cesarskiego rodu Laskaris\u00f3w. Z jej najbli\u017cszej rodziny a\u017c 4 osoby dost\u0105pi\u0142y chwa\u0142y o\u0142tarzy: obie jej siostry – \u015bw. Kinga i \u015bw. Ma\u0142gorzata W\u0119gierska, ciotka – \u015bw. El\u017cbieta i stryjenka – b\u0142. Salomea. \u00d3wczesnym zwyczajem jako kilkuletnia dziewczynka Jolenta przyby\u0142a do Krakowa na dw\u00f3r swej siostry, \u015bw. Kingi, \u017cony Boles\u0142awa Wstydliwego, i tu si\u0119 wychowywa\u0142a. Bela IV mia\u0142 bowiem w planie wyda\u0107 j\u0105 za kogo\u015b z ksi\u0105\u017c\u0105t piastowskich. W 1256 r. zar\u0119czy\u0142 si\u0119 z Jolent\u0105 ksi\u0105\u017c\u0119 kaliski, Boles\u0142aw. Mia\u0142a w\u00f3wczas 12 lat, podczas gdy ksi\u0105\u017c\u0119 liczy\u0142 w\u00f3wczas lat 35. Uroczysty \u015blub odby\u0142 si\u0119 jednak dopiero dwa lata p\u00f3\u017aniej za specjaln\u0105 dyspens\u0105 papiesk\u0105, gdy Jolenta mia\u0142a lat 14. \u015alubu udzieli\u0142 biskup krakowski, Prandota. Z ma\u0142\u017ce\u0144stwa tego urodzi\u0142y si\u0119 trzy c\u00f3rki: Jadwiga, El\u017cbieta i Anna.<\/p>\n

Jolenta by\u0142a wzorow\u0105 \u017con\u0105 i matk\u0105. Swoj\u0105 postaw\u0105 wywiera\u0142a wielki wp\u0142yw na otoczenie. W \u017cycie domowe wprowadzi\u0142a klimat \u0142adu, spokoju, szczerej pobo\u017cno\u015bci i mi\u0142o\u015bci. Wp\u0142yw ksi\u0119\u017cnej tak dalece udzieli\u0142 si\u0119 m\u0119\u017cowi, \u017ce potomno\u015b\u0107 nada\u0142a mu przydomek Pobo\u017cnego. Jednak o jej udziale w zr\u0119cznej polityce m\u0119\u017ca wiadomo\u015bci nie mamy. W roku 1257 zmar\u0142 ksi\u0105\u017c\u0119 Wielkopolski, Przemys\u0142 I, i prawem spadku ca\u0142y ten obszar przeszed\u0142 pod panowanie Boles\u0142awa. Kochaj\u0105cy ksi\u0105\u017c\u0119 Boles\u0142aw wci\u0105ga\u0142 do swoich rz\u0105d\u00f3w tak\u017ce b\u0142. Jolent\u0119. W dokumentach podpisuje si\u0119 nieraz sformu\u0142owaniem „umi\u0142owana ma\u0142\u017conka, pani Jolenta”. Ksi\u0105\u017c\u0119 okaza\u0142 si\u0119 nie tylko doskona\u0142ym organizatorem i administratorem ksi\u0105\u017c\u0119cych dzielnic kaliskiej i wielkopolskiej, ale r\u00f3wnie\u017c dobrym opiekunem Ko\u015bcio\u0142a. Sprowadzi\u0142 franciszkan\u00f3w do Kalisza, Gniezna, Obornik, Pyzdr i \u015aremu; uposa\u017cy\u0142 w trzy wsie klaryski w Zawicho\u015bcie, gdzie ksieni\u0105 by\u0142a w\u00f3wczas b\u0142. Salomea; powi\u0119kszy\u0142 tak\u017ce uposa\u017cenie cystersek w O\u0142oboku i benedyktyn\u00f3w w Mogilnie. Czyni\u0142 to nie bez udzia\u0142u \u017cony. Jolenta ch\u0119tnie opiekowa\u0142a si\u0119 tak\u017ce biednymi i chorymi.
\nPo \u015bmierci m\u0119\u017ca w kwietniu 1279 r. i szwagra, m\u0119\u017ca \u015bw. Kingi, Boles\u0142awa Wstydliwego, zwolniona ju\u017c od obowi\u0105zk\u00f3w rodzinnych, postanowi\u0142a odda\u0107 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie zbawieniu w\u0142asnej duszy. Wraz z siostr\u0105 King\u0105 wst\u0105pi\u0142a do klasztoru klarysek w Starym S\u0105czu. Po \u015bmierci Kingi przenios\u0142a si\u0119 w 1284 r. do klarysek w Gnie\u017anie. Nie wiemy, czy piastowa\u0142a urz\u0105d ksieni (prze\u0142o\u017conej), czy te\u017c wola\u0142a zosta\u0107 zwyk\u0142\u0105 siostr\u0105. Nekrolog z L\u0105du podaje jako dat\u0119 jej \u015bmierci w opinii \u015bwi\u0119to\u015bci dzie\u0144 17 czerwca 1298 roku. Jej gr\u00f3b zas\u0142yn\u0105\u0142 wkr\u00f3tce \u0142askami i cudami i sta\u0142 si\u0119 miejscem pielgrzymek.
\nJolenta musia\u0142a jednak d\u0142ugo czeka\u0107 na swojego hagiografa. Dopiero w roku 1631 prymas polski, Jan W\u0119\u017cyk, wyznaczy\u0142 komisj\u0119 kanoniczn\u0105 dla ko\u015bcielnego procesu. Wtedy te\u017c dokonano otwarcia jej grobowca i prze\u0142o\u017cenia jej \u015bmiertelnych szcz\u0105tk\u00f3w do nowej trumienki. Zacz\u0119to prowadzi\u0107 ksi\u0119g\u0119 \u0142ask. Pierwszy \u017cywot Jolenty ukaza\u0142 si\u0119 dopiero w roku 1723. W 1775 r. genera\u0142 franciszkan\u00f3w wyznaczy\u0142 osobnego prokuratora dla sprawy tej beatyfikacji w osobie o. Franciszka Cybulskiego. Napisa\u0142 on i og\u0142osi\u0142 drukiem \u017bycie i cuda wielkiej s\u0142ugi Bo\u017cej Jolenty.<\/i> R\u00f3wnocze\u015bnie kr\u00f3l Stanis\u0142aw August Poniatowski wni\u00f3s\u0142 do Rzymu pro\u015bb\u0119 o formaln\u0105 beatyfikacj\u0119. Odby\u0142a si\u0119 ona 14 czerwca 1827 r. Leon XII wyznaczy\u0142 na dzie\u0144 \u015bwi\u0119ta Jolenty 17 czerwca (obecnie – 15 czerwca). Na skutek trudno\u015bci, jakie stawia\u0142 \u00f3wczesny rz\u0105d pruski, uroczysto\u015bci beatyfikacyjne mog\u0142y si\u0119 odby\u0107 w Wielkopolsce dopiero w roku 1834. Z tej okazji relikwie b\u0142. Jolenty przeniesiono do kaplicy klarysek.
\nJolenta jest patronk\u0105 archidiecezji gnie\u017anie\u0144skiej oraz miasta Kalisza.<\/p>\n

W ikonografii<\/b> b\u0142. Jolenta przedstawiana jest w habicie klaryski. Czasami kl\u0119czy obok \u015bw. Kingi.<\/p>\n

za brzewiarz.pl<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"