{"id":28595,"date":"2025-11-08T00:39:00","date_gmt":"2025-11-07T23:39:00","guid":{"rendered":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=28595"},"modified":"2025-10-25T10:54:34","modified_gmt":"2025-10-25T08:54:34","slug":"swieta-elzbieta-od-trojcy-przenajswietszej-dziewica","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=28595","title":{"rendered":"\u015awi\u0119ta El\u017cbieta od Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej, dziewica"},"content":{"rendered":"

$\"\"$ <\/a>El\u017cbieta Catez urodzi\u0142a si\u0119 18 lipca 1880 r. w Avor niedaleko Bourges (Francja), gdzie stacjonowa\u0142 oddzia\u0142, w kt\u00f3rym jej ojciec by\u0142 kapitanem. Dziewczynka by\u0142a niezwykle uparta i wybuchowa, a na dodatek obdarzona mn\u00f3stwem energii. Ojciec pr\u00f3bowa\u0142 wychowywa\u0107 j\u0105 drog\u0105 \u0142agodnej perswazji. Nazywa\u0142 j\u0105 pieszczotliwie „ma\u0142ym diabl\u0105tkiem”. Kiedy dziewczynka mia\u0142a 7 lat, jej ojciec zmar\u0142. Wychowanie matki okaza\u0142o si\u0119 do\u015b\u0107 surowe. Na dodatek wraz ze \u015bmierci\u0105 ojca sytuacja finansowa w domu znacznie si\u0119 pogorszy\u0142a, co zmusi\u0142o rodzin\u0119 do przeprowadzki do Dijon. Zamieszkali w pobli\u017cu klasztoru karmelitanek bosych.<\/p>\n

O \u017cyciu El\u017cbiety zadecydowa\u0142y fakty zwi\u0105zane z przygotowaniem si\u0119 do pierwszej Komunii \u015bwi\u0119tej. El\u017cbieta wielokrotnie p\u00f3\u017aniej potwierdza\u0142a, \u017ce dzie\u0144 ten by\u0142 dla niej decyduj\u0105cy. W\u00f3wczas to postanowi\u0142a wytrwale pracowa\u0107 nad swoim charakterem. W swoim dzienniczku zapisa\u0142a niezwyk\u0142e do\u015bwiadczenie mi\u0142o\u015bci i blisko\u015bci Boga, a tak\u017ce pragnienie oddania Mu si\u0119 ca\u0142\u0105 dusz\u0105. Jako kilkunastoletnia dziewczyna do\u015bwiadcza\u0142a pierwszych \u0142ask mistycznych. By\u0142a pi\u0119kna, radosna i naturalna w sposobie bycia, budzi\u0142a og\u00f3ln\u0105 sympati\u0119.<\/p>\n

Dalej jej \u017cycie toczy\u0142o si\u0119 zwyk\u0142ym torem: zacz\u0119\u0142a dojrzewa\u0107, wesz\u0142a do towarzystwa, bywa\u0142a na przyj\u0119ciach. By\u0142a postrzegana jako wyj\u0105tkowa osobowo\u015b\u0107 i niezwyczajna dziewczyna. Mia\u0142a te\u017c talent muzyczny: w 1893 roku wygra\u0142a konkurs fortepianowy. Cieszy\u0142a si\u0119 wszystkimi tymi przyjemno\u015bciami, a jednak pozostawa\u0142y one jakby na marginesie jej \u017cycia, poniewa\u017c w jego centrum by\u0142 Chrystus. Na sali balowej zdarza\u0142o si\u0119 El\u017cbiecie t\u0119skni\u0107 za tabernakulum.
$\"\"$ <\/a>Maj\u0105c 14 lat z\u0142o\u017cy\u0142a w sercu \u015bluby czysto\u015bci i postanowi\u0142a wst\u0105pi\u0107 do Karmelu. Z postanowienia jednak nie zwierzy\u0142a si\u0119 matce przez kilka lat. Kiedy to wreszcie nast\u0105pi\u0142o, matka El\u017cbiety zabroni\u0142a c\u00f3rce chodzi\u0107 do Karmelu, ograniczy\u0142a jej chodzenie do ko\u015bcio\u0142a i przyst\u0119powanie do Komunii \u015bwi\u0119tej, a postanowienie dziewczyny uzna\u0142a za „wybuja\u0142\u0105 religijno\u015b\u0107”. Cho\u0107 z ograniczonym dost\u0119pem do ko\u015bcio\u0142a i sakrament\u00f3w, El\u017cbieta doznawa\u0142a nadal \u0142ask mistycznych. Zwierza\u0142a si\u0119 z nich jednak tylko swojemu spowiednikowi. W ko\u0144cu jej matka uleg\u0142a i wyrazi\u0142a pow\u015bci\u0105gliw\u0105 zgod\u0119 na to, by dziewczyna wst\u0105pi\u0142a do zakonu po uko\u0144czeniu 21 lat. Tak te\u017c si\u0119 sta\u0142o. W 1901 r. El\u017cbieta Catez wst\u0105pi\u0142a do klasztoru karmelitanek bosych w Dijon. W ci\u0105gu kolejnych pi\u0119ciu lat pracy, modlitwy i g\u0142\u0119bokiego cierpienia El\u017cbieta wspi\u0119\u0142a si\u0119 na szczyty duchowe.
W 8 dni po wst\u0105pieniu do Karmelu prze\u0142o\u017cona zapyta\u0142a El\u017cbiet\u0119: „Jaki jest tw\u00f3j idea\u0142 \u015bwi\u0119to\u015bci?” Odpowied\u017a pad\u0142a bez wahania: „\u017by\u0107 mi\u0142o\u015bci\u0105”. „A jaki jest spos\u00f3b, by najszybciej to osi\u0105gn\u0105\u0107?” „Uczyni\u0107 si\u0119 ca\u0142kiem ma\u0142\u0105, odda\u0107 si\u0119 Bogu bezpowrotnie”. Postulat up\u0142yn\u0105\u0142 jej pogodnie. Natomiast wraz z wej\u015bciem w okres nowicjatu zacz\u0105\u0142 si\u0119 dla El\u017cbiety okres udr\u0119ki i niepokoj\u00f3w. Jej samej i jej prze\u0142o\u017conym wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce nie wytrwa za murami Karmelu. Mimo to kontynuowa\u0142a nowicjat, a w 1903 z\u0142o\u017cy\u0142a \u015bluby zakonne. Wtedy te\u017c burza w jej sercu zacz\u0119\u0142a cichn\u0105\u0107.<\/p>\n

$\"\u015awi\u0119ta$ Jej zakonne imi\u0119 „od Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej” sta\u0142o si\u0119 programem jej \u017cycia, a tak\u017ce drog\u0105, na kt\u00f3rej odkry\u0142a Boga Tr\u00f3jjedynego. El\u017cbieta Catez by\u0142a szczeg\u00f3lnie domem Boga w Tr\u00f3jcy. W pewnym momencie jednak przyj\u0119\u0142a drugie imi\u0119 „Laudem Glori\u00e6” – [ku] chwale Majestatu [Boga]. Jest to wyra\u017cenie z Listu \u015bw. Paw\u0142a do Efezjan, kt\u00f3rym podpisywa\u0142a listy. Moment, w kt\u00f3rym je przeczyta\u0142a, by\u0142 kolejnym prze\u0142omem w jej \u017cyciu. Od tej chwili, jak wspominaj\u0105 ludzie, kt\u00f3rzy j\u0105 znali, zacz\u0119\u0142a ju\u017c na ziemi \u017cy\u0107 \u017cyciem nieba.
Ostatni etap \u017cycia El\u017cbiety to choroba Addisona, kt\u00f3ra zaatakowa\u0142a j\u0105 w 1906 roku. El\u017cbieta prze\u017cy\u0142a j\u0105 jako wst\u0119powanie przez krzy\u017c ku Bogu. Niezwykle bolesna niedoczynno\u015b\u0107 nadnerczy by\u0142a przyczyn\u0105 wielkiego b\u00f3lu cia\u0142a i cierpie\u0144 zwi\u0105zanych z przyjmowaniem pokarm\u00f3w. Jej ostatnie dni na ziemi przebiega\u0142y tak: 30 pa\u017adziernika po\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 do \u0142\u00f3\u017cka, z kt\u00f3rego ju\u017c wi\u0119cej nie wsta\u0142a. Nazajutrz przyj\u0119\u0142a raz jeszcze ostatnie namaszczenie, a w dniu Wszystkich \u015awi\u0119tych po raz ostatni – Jezusa Eucharystycznego. 8 listopada wypowiedzia\u0142a ostatnie s\u0142owa, jakie zdo\u0142ano zrozumie\u0107: „Id\u0119 do \u015awiat\u0142a, do Mi\u0142o\u015bci, do \u017bycia”. Nazajutrz, 9 listopada 1906 r. o sz\u00f3stej rano, zmar\u0142a. Mia\u0142a w\u00f3wczas 26 lat.<\/p>\n

\u017bycie El\u017cbiety znamy do\u015b\u0107 szczeg\u00f3\u0142owo dzi\u0119ki zapiskom jej przeoryszy, matki Germaine, oraz karmelity o. Konrada Meestera, a przede wszystkim dzi\u0119ki jej obfitym pismom (ponad 300 list\u00f3w i ksi\u0105\u017cki s\u0105 dost\u0119pne tak\u017ce na polskim rynku wydawniczym).
Zostawi\u0142a te\u017c po sobie wiele modlitw. Jedna z nich, uwa\u017cana za jej modlitewny testament, zaczyna si\u0119 tak: „Uwielbiam Ci\u0119, m\u00f3j Bo\u017ce, Tr\u00f3jco Przenaj\u015bwi\u0119tsza! Dopom\u00f3\u017c mi zupe\u0142nie zapomnie\u0107 o sobie, abym nieporuszona i uspokojona, mog\u0142a zamieszka\u0107 w Tobie tak, jakby moja dusza znajdowa\u0142a si\u0119 ju\u017c w wieczno\u015bci. Oby ju\u017c nic nie zdo\u0142a\u0142o zam\u0105ci\u0107 mego pokoju ani wyprowadzi\u0107 mnie z Ciebie, o m\u00f3j Ty Niezmienny, lecz niech ka\u017cda minuta coraz g\u0142\u0119biej zanurza mnie w Twoj\u0105 Tajemnic\u0119. Nape\u0142nij pokojem moj\u0105 dusz\u0119, uczy\u0144 w niej swoje niebo, swoje ulubione mieszkanie i miejsce swego odpoczynku. Obym nigdy nie zostawia\u0142a Ciebie samego, lecz by\u0142a tam zawsze ca\u0142a, ca\u0142a czuwaj\u0105ca z wiar\u0105, ca\u0142a pogr\u0105\u017cona w adoracji i ca\u0142a zdana na Twoje stw\u00f3rcze dzia\u0142anie”.
Beatyfikacji El\u017cbiety od Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej dokona\u0142 papie\u017c \u015bw. Jan Pawe\u0142 II 25 listopada 1984 r. w Rzymie. W czasie audiencji nast\u0119pnego dnia po beatyfikacji papie\u017c powiedzia\u0142: „Wraz z b\u0142. El\u017cbiet\u0105 rozb\u0142yska dla nas nowe \u015bwiat\u0142o, w naszym \u015bwiecie tak pe\u0142nym niepewno\u015bci i ciemno\u015bci pojawia si\u0119 nowy przewodnik – pewny i bezpieczny, kt\u00f3ry ukazuje nam, w imi\u0119 Tajemnicy Tr\u00f3jcy, drog\u0119 zbawienia i \u015brodki do jego osi\u0105gni\u0119cia”. Kanonizacji przewodniczy\u0142 papie\u017c Franciszek na placu \u015bw. Piotra w Watykanie w niedziel\u0119, 16 pa\u017adziernika 2016 r.<\/p>\n

za brewiarz.pl<\/p>\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"