{"id":28606,"date":"2025-11-11T00:21:00","date_gmt":"2025-11-10T23:21:00","guid":{"rendered":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=28606"},"modified":"2025-10-25T10:54:52","modified_gmt":"2025-10-25T08:54:52","slug":"swiety-marcin-z-tours-biskup","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=28606","title":{"rendered":"\u015awi\u0119ty Marcin z Tours, biskup"},"content":{"rendered":"

$\"\"$ <\/a>Marcin urodzi\u0142 si\u0119 ok. 316 r. w Panonii, na terenie dzisiejszych W\u0119gier, w rodzinie poga\u0144skiej. Jego ojciec by\u0142 rzymskim trybunem wojskowym. Prawdopodobnie imi\u0119 Martinus pochodzi od Marsa, boga wojny. Przez wieki powsta\u0142o tak wiele \u017cyciorys\u00f3w Marcina i legend, \u017ce dzi\u015b trudno ustali\u0107 fakty. Prawdopodobnie uczy\u0142 si\u0119 w Ticinium (Pawia). Maj\u0105c 15 lat wst\u0105pi\u0142 do armii Konstancjusza II. Co do tego, ile lat s\u0142u\u017cy\u0142 w wojsku, hagiografowie tocz\u0105 spory. Wed\u0142ug jednych 25, inni podaj\u0105, \u017ce tylko 5. Ale wydarzenie, kt\u00f3re wszyscy czciciele wspominaj\u0105, mia\u0142o miejsce w okresie tej s\u0142u\u017cby. \u017bebrakowi prosz\u0105cemu o ja\u0142mu\u017cn\u0119 u bram miasta Amiens Marcin odda\u0142 po\u0142ow\u0119 swej opo\u0144czy. Nast\u0119pnej nocy ukaza\u0142 mu si\u0119 Chrystus odziany w ten p\u0142aszcz i m\u00f3wi\u0105cy do anio\u0142\u00f3w: „To Marcin okry\u0142 mnie swoim p\u0142aszczem”.<\/p>\n

Pod wp\u0142ywem tego wydarzenia Marcin przyj\u0105\u0142 chrzest i opu\u015bci\u0142 wojsko, uwa\u017caj\u0105c, \u017ce wojowanie k\u0142\u00f3ci si\u0119 z zasadami wiary. W innych \u017cyciorysach znajdujemy informacj\u0119, \u017ce spotkanie z \u017cebrakiem nast\u0105pi\u0142o ju\u017c po chrzcie; Marcin jako chrze\u015bcijanin nie m\u00f3g\u0142 s\u0142u\u017cy\u0107 w wojsku, dlatego musia\u0142 z niego wyst\u0105pi\u0107. Wielk\u0105 trosk\u0105 Marcina by\u0142o nawr\u00f3cenie swoich rodzic\u00f3w, do kt\u00f3rego doprowadzi\u0142 wkr\u00f3tce po opuszczeniu armii. Nast\u0119pnie uda\u0142 si\u0119 do \u015bw. Hilarego, biskupa Poitiers (we Francji), staj\u0105c si\u0119 jego uczniem. Zosta\u0142 akolit\u0105, a nast\u0119pnie diakonem. Po pewnym czasie osiad\u0142 jako pustelnik na wysepce Gallinaria w pobli\u017cu Genui, gromadz\u0105c wok\u00f3\u0142 siebie wielu uczni\u00f3w.<\/p>\n

$\"\u015awi\u0119ty$ W 361 r. za\u0142o\u017cy\u0142 pierwszy klasztor w Galii – w Liguge. Dziesi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej, mimo jego sprzeciwu, lud wybra\u0142 go biskupem Tours. Ta data jest potwierdzona w dokumentach – sakr\u0119 biskupi\u0105 otrzyma\u0142 w roku 371. Jako pasterz diecezji prowadzi\u0142 nadal surowe \u017cycie mnisze, budz\u0105c sprzeciw okolicznych biskup\u00f3w. Klasztory, kt\u00f3re zak\u0142ada\u0142, \u0142\u0105czy\u0142y koncepcj\u0119 \u017cycia mniszego z prac\u0105 misyjn\u0105. Sam odby\u0142 wiele wypraw misyjnych. Rozpocz\u0105\u0142 chrystianizacj\u0119 prowincji galijskiej i prowadzi\u0142 j\u0105 w spos\u00f3b bardzo systematyczny. By\u0142 znanym aposto\u0142em wsi. Jako by\u0142y wojskowy nie zra\u017ca\u0142 si\u0119 niepowodzeniami, ale konsekwentnie realizowa\u0142 wytyczone sobie zadania.
Jeszcze za \u017cycia nazywany by\u0142 m\u0119\u017cem Bo\u017cym. Wsp\u00f3\u0142czesny mu hagiograf Sulpicjusz Sewer zanotowa\u0142 wiele cud\u00f3w wymodlonych przez biskupa Marcina, a tak\u017ce wielk\u0105 liczb\u0119 nawr\u00f3conych przez niego pogan. Sulpicjusz opisuje tak\u017ce zmagania tego misjonarza z duchami nieczystymi, kt\u00f3re atakowa\u0142y go tym cz\u0119\u015bciej, im wi\u0119cej dusz nawraca\u0142 na wiar\u0119 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105.
Marcin zmar\u0142 8 listopada 397 r. w Candes podczas podr\u00f3\u017cy duszpasterskiej. Jego cia\u0142o sprowadzono Loar\u0105 do Tours i pochowano 11 listopada. Jako pierwszy wyznawca – nie-m\u0119czennik – zacz\u0105\u0142 odbiera\u0107 cze\u015b\u0107 \u015bwi\u0119tego w Ko\u015bciele Zachodnim. Relikwie spoczywaj\u0105 w bazylice wzniesionej ku czci \u015awi\u0119tego. Jest patronem Francji, kr\u00f3lewskiego rodu Merowing\u00f3w, diecezji w Eisenstadt, Mainz, Rotterburga i Amiens; dzieci, hotelarzy, je\u017ad\u017ac\u00f3w, kawalerii, kapelusznik\u00f3w, kowali, krawc\u00f3w, m\u0142ynarzy, tkaczy, podr\u00f3\u017cnik\u00f3w, wi\u0119\u017ani\u00f3w, w\u0142a\u015bcicieli winnic, \u017cebrak\u00f3w i \u017co\u0142nierzy.<\/p>\n

W ikonografii<\/b> przedstawiany jest w stroju biskupa lub jako \u017co\u0142nierz oddaj\u0105cy p\u0142aszcz \u017cebrakowi. Jego atrybutami s\u0105: dzban, g\u0119\u015b na ksi\u0119dze, g\u0119\u015b u jego st\u00f3p, ko\u0144, ksi\u0119ga, model ko\u015bcio\u0142a, dwa psy lub \u017cebrak u jego st\u00f3p.<\/p>\n

za brewiarz.pl<\/p>\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"