W sz\u00f3stym miesi\u0105cu (od zwiastowania Zachariaszowi narodzenia \u015bw. Jana Chrzciciela) pos\u0142a\u0142 B\u00f3g anio\u0142a Gabriela do miasta zwanego Nazaret, do Dziewicy po\u015blubionej m\u0119\u017cowi, imieniem J\u00f3zef (…). Anio\u0142 rzek\u0142 do Niej: „Nie b\u00f3j si\u0119, Maryjo, znalaz\u0142a\u015b bowiem \u0142ask\u0119 u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna i nadasz Mu imi\u0119 Jezus” (\u0141k 1, 26-31).<\/div>\n
\u015aw. Mateusz przypomina, \u017ce to samo polecenie otrzyma\u0142 r\u00f3wnie\u017c \u015bw. J\u00f3zef:
\nAnio\u0142 Pa\u0144ski ukaza\u0142 mu si\u0119 we \u015bnie i rzek\u0142: „J\u00f3zefie, synu Dawida, nie b\u00f3j si\u0119 wzi\u0105\u0107 do siebie Maryi, twej Ma\u0142\u017conki; albowiem z Ducha \u015awi\u0119tego jest to, co si\u0119 w Niej pocz\u0119\u0142o. Porodzi Syna, kt\u00f3remu nadasz imi\u0119 Jezus, On bowiem zbawi sw\u00f3j lud od jego grzech\u00f3w” (Mt 1, 20-21).<\/p>\n
Pod tym te\u017c imieniem S\u0142owo Wcielone odbiera najwi\u0119ksz\u0105 cze\u015b\u0107. Etymologicznie hebrajskie imi\u0119 Jezus znaczy tyle, co „Jahwe zbawia”. Tak wi\u0119c imi\u0119 by\u0142o synonimem pos\u0142annictwa, celu, dla kt\u00f3rego Syn Bo\u017cy przyszed\u0142 na ziemi\u0119. Imi\u0119 to nadano Synowi Bo\u017cemu w \u00f3smym dniu po narodzeniu, kt\u00f3ry liturgicznie przypada dnia 1 stycznia. \u015aw. \u0141ukasz tak nam kr\u00f3tko opisuje to wydarzenie:
\nGdy nadszed\u0142 dzie\u0144 \u00f3smy i nale\u017ca\u0142o obrzeza\u0107 Dzieci\u0119, nadano Mu imi\u0119 Jezus, kt\u00f3rym je nazwa\u0142 anio\u0142, zanim si\u0119 pocz\u0119\u0142o w \u0142onie (Matki) (\u0141k 2, 21).<\/p>\n
Sam Jezus powiedzia\u0142 o swoim Imieniu:
\nZaprawd\u0119, zaprawd\u0119 powiadam wam: O cokolwiek by\u015bcie prosili Ojca, da wam w imi\u0119 moje. Do tej pory o nic nie prosili\u015bcie w imi\u0119 moje: Pro\u015bcie, a otrzymacie, aby rado\u015b\u0107 wasza by\u0142a pe\u0142na (J 16, 23-24).<\/p>\n
Tym za\u015b, kt\u00f3rzy uwierz\u0105, te znaki towarzyszy\u0107 b\u0119d\u0105: w imi\u0119 moje z\u0142e duchy b\u0119d\u0105 wyrzuca\u0107, nowymi j\u0119zykami m\u00f3wi\u0107 b\u0119d\u0105; w\u0119\u017ce bra\u0107 b\u0119d\u0105 do r\u0105k, i je\u015bliby co zatrutego pili, nie b\u0119dzie im szkodzi\u0107. Na chorych r\u0119ce k\u0142a\u015b\u0107 b\u0119d\u0105, i ci odzyskaj\u0105 zdrowie (Mk 16, 17-18).<\/p>\n
Aposto\u0142owie zawierzyli Chrystusowej obietnicy i spe\u0142ni\u0142a si\u0119 ona na nich w ca\u0142ej pe\u0142ni. W imi\u0119 Chrystusa czynili cuda. \u015aw. Piotr do napotkanego kaleki od urodzenia m\u00f3wi:
\nNie mam srebra ani z\u0142ota, ale co mam, to ci daj\u0119: W imi\u0119 Jezusa Chrystusa Nazarejczyka, chod\u017a! (Dz 3, 6).<\/p>\n
Do zdumionego tym cudem t\u0142umu Aposto\u0142 m\u00f3wi:
\nPrzez wiar\u0119 w Jego Imi\u0119 temu cz\u0142owiekowi, kt\u00f3rego widzicie i kt\u00f3rego znacie, Imi\u0119 to przywr\u00f3ci\u0142o si\u0142y (Dz 3, 16).<\/p>\n
To samo wyznanie powt\u00f3rzy tak\u017ce przed najwy\u017csz\u0105 Rad\u0105 \u017cydowsk\u0105:
\nJe\u017celi przes\u0142uchujecie nas w sprawie dobrodziejstwa, dzi\u0119ki kt\u00f3remu chory cz\u0142owiek uzyska\u0142 zdrowie, to niech b\u0119dzie wiadomo wam wszystkim i ca\u0142emu ludowi Izraela, \u017ce w imi\u0119 Jezusa Chrystusa Nazarejczyka – kt\u00f3rego wy ukrzy\u017cowali\u015bcie, a kt\u00f3rego B\u00f3g wskrzesi\u0142 z martwych – \u017ce przez Niego ten cz\u0142owiek stan\u0105\u0142 zdrowy… I nie ma w \u017cadnym innym zbawienia, gdy\u017c nie dano ludziom pod niebem \u017cadnego innego imienia, w kt\u00f3rym mogliby\u015bmy by\u0107 zbawieni (Dz 4, 10-12).<\/p>\n
\u015aw. Pawe\u0142 Imieniu Jezusa oddaje najwy\u017csze pochwa\u0142y:
\nUni\u017cy\u0142 samego siebie, stawszy si\u0119 pos\u0142usznym a\u017c do \u015bmierci – i to \u015bmierci krzy\u017cowej. Dlatego te\u017c B\u00f3g Go nad wszystko wywy\u017cszy\u0142 i darowa\u0142 Mu imi\u0119 ponad wszelkie imi\u0119, aby na imi\u0119 Jezus zgi\u0119\u0142o si\u0119 ka\u017cde kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych (Flp 1, 8-10).<\/p>\n
Wszystko, cokolwiek dzia\u0142acie s\u0142owem lub czynem, wszystko (czy\u0144cie) w imi\u0119 Pana Jezusa, dzi\u0119kuj\u0105c Bogu Ojcu przez Niego (Kol 3, 17).<\/p>\n
Jako cel swojej ca\u0142ej niezmordowanej dzia\u0142alno\u015bci apostolskiej \u015bw. Pawe\u0142 wskazuje:
\nAby w was zosta\u0142o uwielbione imi\u0119 Pana naszego Jezusa Chrystusa (Dz 16, 18).<\/p>\n
Tak\u017ce \u015bw. Pawe\u0142 w imi\u0119 Jezusa czyni\u0142 cuda. Do szatana, kt\u00f3ry op\u0119ta\u0142 pewn\u0105 dziewczyn\u0119, wo\u0142a:
\nRozkazuj\u0119 ci w imi\u0119 Jezusa Chrystusa, aby\u015b z niej wyszed\u0142! (Dz 3, 6-7).<\/p>\n
Kult Imienia Jezus ma wi\u0119c g\u0142\u0119bokie uzasadnienie w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym. Tekst\u00f3w to potwierdzaj\u0105cych mo\u017cna by przytoczy\u0107 znacznie wi\u0119cej (J 14, 13-14; Dz 5, 40-41; 9, 15-16; Hbr 1, 4; Rz 10, 13; 2 Kor 5, 20; Ap 7, 1-11). \u015aw. Pawe\u0142 tak si\u0119 rozmi\u0142owa\u0142 w tym Naj\u015bwi\u0119tszym Imieniu, \u017ce w swoich pismach wymienia je a\u017c 254 razy.
\nKult Imienia Jezus jest \u017cywy tak\u017ce w tradycji Ko\u015bcio\u0142a. \u015aw. Efrem, ilekro\u0107 napotka\u0142 to imi\u0119 wypisane czy wyryte, ca\u0142owa\u0142 je ze czci\u0105. Orygenes o tym Imieniu pisze: „Imi\u0119 Jezus – to imi\u0119 Wszechmocnego… To imi\u0119 Pa\u0144skie niech b\u0119dzie b\u0142ogos\u0142awione na wieki”. \u015aw. Jan Z\u0142otousty m\u00f3wi: „Imi\u0119 Jezusa Chrystusa, gdy je uwa\u017cnie rozwa\u017cymy, oznajmia nam ca\u0142e jego dobrodziejstwo. Nie bez przyczyny bowiem zosta\u0142o nam dane. Jest ono skarbcem tysi\u0105ca d\u00f3br”.
\nPrzepi\u0119kny hymn ku czci Imienia Jezus u\u0142o\u017cy\u0142 \u015bw. Bernard z Clairvaux: „Wszystkie Bo\u017ce przymioty daj\u0105 si\u0119 s\u0142ysze\u0107 uszom moim na d\u017awi\u0119k Imienia Jezus. Czczym jest wszelki pokarm, gdy tym olejem nie jest namaszczony… Gdy piszesz, nie rozumiem, gdy tam nie czytam Jezusa. Gdy dyskusj\u0119 wiedziesz i rozmawiasz, nie pojmuj\u0119, gdy nie d\u017awi\u0119czy w niej Imi\u0119 Jezus… Jezus jest miodem w ustach moich, s\u0142odk\u0105 melodi\u0105 w uszach, radosn\u0105 uciech\u0105 w sercu… Smuci si\u0119 kto z was? Niech tylko Jezus przyjdzie do jego serca, niech wyp\u0142ynie na jego usta – a oto wobec \u015bwiat\u0142o\u015bci Jego Imienia pierzchnie ka\u017cda chmura i powr\u00f3ci wesele” (Sermo 15 super Cantica<\/i>).
\n\u015aw. Bernardyn ze Sieny nosi\u0142 ze sob\u0105 tablic\u0119, na kt\u00f3rej z\u0142otymi g\u0142oskami by\u0142 wypisany monogram Pana Jezusa; w ka\u017cdym kazaniu Bernardyn adorowa\u0142 to Imi\u0119: „O Imi\u0119 Jezusa, wyniesione ponad wszelkie imi\u0119! O Imi\u0119 zwyci\u0119skie! Rado\u015bci anio\u0142\u00f3w, szcz\u0119\u015bcie sprawiedliwych, przera\u017cenie pot\u0119pionych… Umys\u0142 si\u0119 miesza, j\u0119zyk dr\u0119twieje, wargi niezdolne s\u0105 wyrzec s\u0142owo, gdy si\u0119 ma s\u0142awi\u0107 Naj\u015bwi\u0119tsze Imi\u0119 Jezusa”.
\nSyn duchowy \u015bw. Bernardyna, b\u0142. W\u0142adys\u0142aw z Gielniowa, ka\u017cde swoje kazanie rozpoczyna\u0142 od Imienia Jezusa. W znanym wierszu o M\u0119ce Pa\u0144skiej ka\u017cd\u0105 now\u0105 strof\u0119 rozpoczyna tym Naj\u015bwi\u0119tszym Imieniem. Kiedy w Wielki Pi\u0105tek 1505 r. wymawia\u0142 Imi\u0119 Jezus, wpad\u0142 w zachwyt i zosta\u0142 porwany na oczach s\u0142uchaczy nad ambon\u0119.
\n\u015aw. Wawrzyniec Justynian pisze: „W przeciwno\u015bciach, w niebezpiecze\u0144stwach, w l\u0119ku – w domu, na drodze, na pustkowiu, na falach – gdziekolwiek si\u0119 znajdziesz, wsz\u0119dzie wzywaj Imienia Zbawiciela”.
\n\u015aw. Redegunda, b\u0142. Henryk Suzo i \u015bw. Joanna de Chantal na swoich piersiach wyryli Imi\u0119 Jezusa. \u015aw. Ignacy Loyola umie\u015bci\u0142 w herbie za\u0142o\u017conego przez siebie zakonu jezuit\u00f3w monogram imienia Jezus.
\nW wieku XV powsta\u0142a litania do Imienia Jezus, co dowodzi powszechno\u015bci kultu tego\u017c Imienia. Zwyczajem powszechnym we wszystkich niemal j\u0119zykach \u015bwiata sta\u0142o si\u0119 pozdrowienie chrze\u015bcija\u0144skie: „Niech b\u0119dzie pochwalony Jezus Chrystus”.
\nPan Jezus ma jeszcze imi\u0119 drugie, nadane Mu przez prorok\u00f3w i Jego wiernych wyznawc\u00f3w. Jest nim greckie imi\u0119 Chrystus<\/b> (hebrajskie – Mesjasz). Oznacza ono tyle, co „namaszczony” lub „Pomazaniec Pa\u0144ski”. Namaszczano w Starym Testamencie kr\u00f3l\u00f3w i arcykap\u0142an\u00f3w, a Duchem \u015awi\u0119tym byli namaszczeni prorocy. Chrystus Pan jest Kr\u00f3lem; jest Kap\u0142anem (por. Hbr 4, 14 – 12, 2); jest tak\u017ce Prorokiem – On bowiem by\u0142 celem wszystkich proroctw. On r\u00f3wnie\u017c wiele rzeczy przepowiedzia\u0142: o sobie, jak te\u017c odno\u015bnie los\u00f3w ludzko\u015bci i \u015bwiata. Od imienia Chrystusa otrzymali tak\u017ce imi\u0119 Jego wyznawcy, najpierw w Antiochii, potem nied\u0142ugo w ca\u0142ym \u015bwiecie:
\nW Antiochii po raz pierwszy nazwano uczni\u00f3w chrze\u015bcijanami (Dz 11, 26).<\/p>\n
Ojcowie Ko\u015bcio\u0142a i \u015bwi\u0119ci wiele razy podkre\u015blali wag\u0119 tego Imienia. Tertulian pisze: „Chrze\u015bcijanin – to drugi Chrystus”. \u015aw. Pacjanowi przypisuje si\u0119 pi\u0119kne wyznanie: „Imi\u0119 moje – chrze\u015bcijanin, nazwisko – katolik”. \u015aw. Grzegorz z Nyssy napomina: „Jeste\u015b chrze\u015bcijaninem, na\u015bladuj Chrystusa… Nie no\u015b tego Imienia na pr\u00f3\u017cno”. Podobnie pisze \u015bw. Leon I Wielki: „Poznaj, chrze\u015bcijaninie, godno\u015b\u0107 twoj\u0105… Pami\u0119taj, jakiego Cia\u0142a jeste\u015b cz\u0142onkiem”. A \u015bw. Bernard przypomina: „Od Chrystusa nazywamy si\u0119 chrze\u015bcijanami… Czy\u017c przeto nie t\u0105 drog\u0105, kt\u00f3r\u0105 pod\u0105\u017ca\u0142 Chrystus, i my powinni\u015bmy pod\u0105\u017ca\u0107? Chrze\u015bcijanie otrzymali imi\u0119 od Chrystusa. To za\u015b zobowi\u0105zuje do czynu chrze\u015bcija\u0144skiego – by\u015bmy, b\u0119d\u0105c spadkobiercami imienia, byli r\u00f3wnie\u017c spadkobiercami Jego cn\u00f3t”.
\nDo pierwszych i najpowszechniej spotykanych jeszcze dzisiaj symboli Jezusa Chrystusa nale\u017c\u0105 Jego monogramy. W sztuce staro\u017cytnej by\u0142y one wyrazem osoby. Najdawniejsze pochodz\u0105 ju\u017c z wieku III. Do najdawniejszych nale\u017c\u0105: I X, co oznacza Jezus Chrystus; X P, co znaczy Chrystus; wreszcie najcz\u0119\u015bciej spotykane monogramy IHS lub greck\u0105 liter\u0119 X (chi) i wpisan\u0105 w ni\u0105 greck\u0105 liter\u0119 P (ro) – s\u0105 to dwie pierwsze litery od greckiego s\u0142owa XPISTOS, czyli Pomazaniec, Mesjasz. Ostatni symbol ma o tyle jeszcze wymow\u0119, \u017ce wyra\u017anie okre\u015bla, i\u017c Chrystus sta\u0142 si\u0119 naszym Zbawicielem przez ofiar\u0119 krzy\u017ca. Symbol przedostatni natomiast wywodzi si\u0119 od czas\u00f3w cesarza Konstantyna I Wielkiego, kiedy to \u00f3w w\u0142adca kaza\u0142 na sztandarach swoich wojsk umie\u015bci\u0107 ten symbol (po roku 313). Najwi\u0119cej rozpowszechni\u0142 si\u0119 te\u017c on w \u015bwiecie. Cz\u0119sto do tego symbolu dodawano inne, wieniec laurowy jako znak zwyci\u0119stwa, litery alfa i omega, co oznacza wieczno\u015b\u0107 i b\u00f3stwo Jezusa Chrystusa itp.
\nOd wieku XV bardzo popularny sta\u0142 si\u0119 monogram Pana Jezusa, z\u0142o\u017cony z trzech liter: IHS. Jest to „zlatynizowany” skr\u00f3t grecki trzech pierwszych liter greckich od imienia Jezus (wielkimi literami: IHSOYS). Wreszcie symbolem Pana Jezusa najdawniejszym, bo si\u0119gaj\u0105cym wieku II, jest s\u0142owo greckie Ichthys<\/i> („ryba”). By\u0142 to umowny znak rozpoznawczy dla chrze\u015bcijan w czasie prze\u015bladowa\u0144. W literach tego s\u0142owa chrze\u015bcijanie odczytywali skr\u00f3t greckich s\u0142\u00f3w: Jesous Christos Theou Yios Soter,<\/i> co znaczy: Jezus Chrystus, Syn Bo\u017cy, Zbawiciel.
\nW Starym Testamencie tak wielk\u0105 czci\u0105 otaczano imi\u0119 Boga, \u017ce nie wolno go by\u0142o wymawia\u0107 nawet kap\u0142anom. Przy czytaniu publicznym zamieniano imi\u0119 Jahwe na okre\u015blenia zast\u0119pcze: Pan, W\u0142adca itp. Cze\u015b\u0107 Imienia Bo\u017cego wymaga, aby i dzi\u015b nie wymawia\u0107 go bez potrzeby. Drugie przykazanie Dekalogu m\u00f3wi wyra\u017anie: „Nie b\u0119dziesz bra\u0142 Imienia Pana Boga twego nadaremnie”.
\nPapie\u017c Klemens XII (+ 1534) pozwoli\u0142 na osobne oficjum i Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 o Imieniu Jezus. Papie\u017c Innocenty XIII rozci\u0105gn\u0105\u0142 to \u015bwi\u0119to na ca\u0142y Ko\u015bci\u00f3\u0142 (1721), a papie\u017c \u015bw. Pius X wyznaczy\u0142 je na niedziel\u0119 po Nowym Roku lub – gdy tej zabraknie – na 2 stycznia. Najnowsze, trzecie wydanie Msza\u0142u Rzymskiego, przypisa\u0142o je jako wspomnienie dowolne na dzie\u0144 3 stycznia.
\nWarto doda\u0107, \u017ce chrze\u015bcijanie Wschodu praktykuj\u0105 Modlitw\u0119 Jezusow\u0105, polegaj\u0105c\u0105 na wielokrotnym powtarzaniu imienia Jezus, znan\u0105 od pierwszych wiek\u00f3w.<\/p>\n
za brewiarz.pl<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Istnieje wiele imion, kt\u00f3rymi okre\u015blano Syna Bo\u017cego. Ju\u017c prorok Izajasz wymienia ich ca\u0142y szereg: Emmanuel (Iz 7, 14), Przedziwny Doradca, B\u00f3g Mocny, Odwieczny Ojciec, Ksi\u0105\u017c\u0119 Pokoju (Iz 9, 6). Prorocy: Daniel i Ezechiel nazywaj\u0105 Mesjasza „Synem cz\u0142owieczym” (Dn 7, 13), a Zachariasz powie o Nim: „a imi\u0119 Jego Odro\u015bl” (Za 6, 12). W Nowym Testamencie […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/28804"}],"collection":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=28804"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/28804\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":30088,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/28804\/revisions\/30088"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=28804"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=28804"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=28804"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}