Rok:\u00a02024<\/span>
Autor:\u00a0Abp Stanis\u0142aw G\u0105decki<\/b><\/p>\n

\n
\u00a0<\/div>\n<\/div>\n
Kochani parafianie,<\/p>\n
Drodzy uczestnicz\u0105cy w tej Eucharystii dzi\u0119ki Telewizji Polonia,<\/p>\n
Dzisiejsze \u015bwi\u0119to Chrztu Pa\u0144skiego ko\u0144czy okres Bo\u017cego Narodzenia. Zamyka czas \u017cycia ukrytego Jezusa a otwiera okres Jego dzia\u0142alno\u015bci publicznej. \u201eKiedy ca\u0142y lud przyst\u0119powa\u0142 do chrztu, Jezus tak\u017ce przyj\u0105\u0142 chrzest\u201d (\u0141k 3,21). Dla Jezusa nie by\u0142 to jednak chrzest sakramentalny, kt\u00f3ry g\u0142adzi grzech pierworodny i grzechy uczynkowe. Jezus nie potrzebowa\u0142 takiego chrztu, poniewa\u017c by\u0142 pocz\u0119ty z Ducha \u015awi\u0119tego; od pocz\u0119cia by\u0142 \u015bwi\u0119ty i niewinny. On nie potrzebowa\u0142 chrztu pokuty, lecz pragn\u0105\u0142 zjednoczy\u0107 si\u0119 z losem ka\u017cdego cz\u0142owieka i ca\u0142ej ludzko\u015bci. Przy\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 do ludzko\u015bci, kt\u00f3ra pragnie wyznawa\u0107 swoje grzechy i pokutowa\u0107 za nie. Sta\u0142 si\u0119 jedynym cz\u0142owiekiem nios\u0105cym konsekwencje grzech\u00f3w ca\u0142ej ludzko\u015bci. Wzi\u0105\u0142 na siebie odpowiedzialno\u015b\u0107 za nas wszystkich.<\/p>\n
\u201eGdy za\u015b ukaza\u0142a si\u0119 dobro\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107 Zbawiciela, naszego Boga, do ludzi, nie ze wzgl\u0119du na sprawiedliwe uczynki, jakie spe\u0142nili\u015bmy, lecz z mi\u0142osierdzia swego zbawi\u0142 nas przez obmycie odradzaj\u0105ce i odnawiaj\u0105ce w Duchu \u015awi\u0119tym\u2026\u201d [czyli przez chrzest]; (Tt 3,4-5). My wszyscy, tutaj zgromadzeni, zostali\u015bmy ochrzczeni, moc chrztu \u015bwi\u0119tego pozna\u0142 r\u00f3wnie\u017c wasz rodak, arcybiskup Antoni Baraniak (1904-1977), kt\u00f3ry urodzi\u0142 si\u0119 w Sebastianowie, na terenie tutejszej parafii Mchy. Od dnia jego narodzin \u2013 tj. od 1 stycznia 1904 roku \u2013 mija ju\u017c 120 lat.<\/p>\n
\n
POCZ\u0104TKI<\/li>\n<\/ol>\n
W swojej rodzinie otrzyma\u0142 staranne wychowanie religijne, kt\u00f3re mia\u0142o wielki wp\u0142yw na jego p\u00f3\u017aniejsze ciche, sumienne, pracowite i heroiczne \u017cycie. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y powszechnej, rozpocz\u0105\u0142 nauk\u0119 w gimnazjum salezjan\u00f3w w O\u015bwi\u0119cimiu (1.09.1917). W 1920 roku wst\u0105pi\u0142 do nowicjatu Towarzystwa Salezja\u0144skiego w Kleczy Dolnej, z\u0142o\u017cy\u0142 swoj\u0105 pierwsz\u0105 profesj\u0119 zakonn\u0105. Nast\u0119pnie rozpocz\u0105\u0142 studia filozoficzne w Krakowie, sk\u0142adaj\u0105c \u015bluby wieczyste dnia 15 marca 1925 roku.<\/p>\n
Potem uda\u0142 si\u0119 do Rzymu na studia teologiczne i prawnicze, kt\u00f3re odby\u0142 \u2013 podobnie jak inny salezjanin, kardyna\u0142 Hlond \u2013 u \u017ar\u00f3de\u0142 Ko\u015bcio\u0142a, na Papieskim Uniwersytecie Gregoria\u0144skim w latach 1927-1931. Jeszcze przed zako\u0144czeniem rzymskich studi\u00f3w przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie z r\u0105k arcybiskupa Adama Sapiehy w Krakowie (3.08.1930).<\/p>\n
Prymas Polski August Hlond wypatrzy\u0142 ksi\u0119dza Antoniego w Rzymie i \u2013 we wrze\u015bniu 1933 roku \u2013 powo\u0142a\u0142 go na stanowisko swego osobistego sekretarza. Wsp\u00f3\u0142praca z ksi\u0119dzem Kardyna\u0142em \u2013 najwybitniejsz\u0105 osobisto\u015bci\u0105 Ko\u015bcio\u0142a katolickiego w Polsce \u2013 by\u0142a pe\u0142niona z pe\u0142nym oddaniem dla spraw, kt\u00f3re inicjowa\u0142 ksi\u0105dz Prymas a spraw tych by\u0142o bardzo wiele. W 1930 roku zosta\u0142a powo\u0142ana do \u017cycia Akcja Katolicka. W tym samym roku zosta\u0142 zwo\u0142any I Krajowy Kongres Eucharystyczny. W 1932 roku zosta\u0142o za\u0142o\u017cone Towarzystwo Chrystusowe. W 1934 roku odby\u0142 si\u0119 II Kongres Eucharystyczny. W 1936 roku mia\u0142 miejsce I Synod Plenarny Episkopatu Polski, a w 1937 roku \u2013 Mi\u0119dzynarodowy Kongres Chrystusa Kr\u00f3la.<\/p>\n
\n
PODCZAS WOJNY<\/li>\n<\/ol>\n
Dwa lata p\u00f3\u017aniej wybuch\u0142a II wojna \u015bwiatowa, kt\u00f3ra zmusi\u0142a Prymasa Polski do opuszczenia Ojczyzny. Ta dramatyczna decyzja \u2013 po rozmowie z nuncjuszem Cortesi \u2013 zosta\u0142a podj\u0119ta w przekonaniu, \u017ce taka jest wola Stolicy Apostolskiej. Natychmiast po przybyciu do Rzymu ksi\u0105dz kardyna\u0142 rozpocz\u0105\u0142 walk\u0119 o polsk\u0105 spraw\u0119, w czym pomaga\u0142 mu jego osobisty sekretarz; wsp\u00f3lnie redagowali raporty, przygotowywali informacje radiowe, dzi\u0119ki czemu z Rzymu dociera\u0142 do ca\u0142ej Europy g\u0142os w obronie uciemi\u0119\u017conej Polski.<\/p>\n
W czerwcu 1940 roku kardyna\u0142 Hlond i ks. Baraniak wyjechali do Lourdes, udzielaj\u0105c tam polskim je\u0144com wojennym przebywaj\u0105cym w obozach oraz polskim rodzinom tu\u0142aj\u0105cym si\u0119 po okupowanej Europie pomocy prawnej, medycznej i materialnej. Wkr\u00f3tce jednak obaj kap\u0142ani zostali zmuszeni do opuszczenia Lourdes (1943 r.) i ukrycia si\u0119 w benedykty\u0144skim klasztorze w Hautec\u00f4mbe (w Sabaudii).<\/p>\n
To schronienie nie uchroni\u0142o ksi\u0119dza Prymasa od aresztowania przez Gestapo (dnia 3 lutego 1944 roku) i od roz\u0142\u0105ki z jego sekretarzem. Po aresztowaniu Prymasa, ks. Baraniak kontynuowa\u0142 samotnie prac\u0119 konspiracyjn\u0105.<\/p>\n
Ks. Antoni spotka\u0142 ponownie ksi\u0119dza Prymasa w Rzymie, dopiero po jego uwolnieniu a nast\u0119pnie \u2013 w pe\u0142en zaskakuj\u0105cych niespodzianek spos\u00f3b \u2013 powr\u00f3ci\u0142 z nim do Ojczyzny (20.07.1945), aby przyst\u0105pi\u0107 do dzie\u0142a odbudowy Ko\u015bcio\u0142a w Polsce.<\/p>\n
\n
W OJCZY\u0179NIE<\/li>\n<\/ol>\n
Czas wojny, pe\u0142en trudu, cierpienia i wiary w zwyci\u0119stwo, zbli\u017cy\u0142 bardzo do siebie tych dw\u00f3ch wielkich kap\u0142an\u00f3w, nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce towarzyszy\u0142 on pracom ksi\u0119dza Kardyna\u0142a a\u017c do \u015bmierci. Nast\u0119pnie \u2013 z woli umieraj\u0105cego Prymasa \u2013 przekaza\u0142 Stolicy \u015awi\u0119tej prymasowsk\u0105 sugesti\u0119, dotycz\u0105c\u0105 ewentualnego nast\u0119pcy w osobie Stefana Wyszy\u0144skiego, \u00f3wczesnego biskupa lubelskiego.<\/p>\n
\u00a0<\/div>\n
Nast\u0119pnie \u2013 po nominacji biskupa Wyszy\u0144skiego na arcybiskupa Gniezna i Warszawy \u2013 ks. Antoni zosta\u0142 r\u00f3wnie\u017c jego osobistym sekretarzem i kapelanem oraz wiernym pomocnikiem. Dyskretny, raczej milcz\u0105cy, precyzyjny w pracy kancelaryjnej, ze spokojem prowadzi\u0142 zlecone sobie sprawy Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n
Niestety w tym okresie \u2013 mimo zawartego \u201ePorozumienia\u201d mi\u0119dzy rz\u0105dem a Episkopatem w kwietniu 1950 roku \u2013 sytuacja Ko\u015bcio\u0142a w Polsce znacz\u0105co si\u0119 pogorszy\u0142a. W tej sytuacji sekretarz redagowa\u0142 i wysy\u0142a\u0142 do w\u0142adz pa\u0144stwowych niezliczone pisma oraz petycje w sprawie uwolnienia aresztowanych i przes\u0142uchiwanych. Musia\u0142 te\u017c stawi\u0107 czo\u0142a niejednej prowokacji.<\/p>\n
Potem \u2013 w kwietniu 1951 roku \u2013 towarzyszy\u0142 ksi\u0119dzu Prymasowi podczas wizyty ad limina apostolorum u papie\u017ca Piusa XII. Tam \u2013 dnia 26 kwietnia tego samego roku \u2013 papie\u017c mianowa\u0142 ks. Antoniego w wieku lat 47 biskupem pomocniczym gnie\u017anie\u0144skim. Sakr\u0119 biskupi\u0105 w katedrze gnie\u017anie\u0144skiej ks. Baraniak otrzyma\u0142 dnia 8 czerwca 1951 roku. G\u0142\u00f3wnym konsekratorem by\u0142 kard. Stefan Wyszy\u0144ski, wsp\u00f3\u0142konsekratorami: bp Tadeusz Pawe\u0142 Zakrzewski oraz bp Lucjan Bernacki.<\/p>\n
\n
W ARESZCIE<\/li>\n<\/ol>\n
Po up\u0142ywie oko\u0142o dw\u00f3ch lat presja polityczna nie uspokoi\u0142a si\u0119, ale dosz\u0142a wr\u0119cz do zenitu. W nocy z 25 na 26 wrze\u015bnia 1953 roku abp Stefan Wyszy\u0144ski i bp Baraniak zostali aresztowani i wywiezieni z Domu Arcybiskup\u00f3w Warszawskich. W tym czasie nic nie wiedzieli o swoich losach; ksi\u0119dza Prymasa nie poinformowano, \u017ce bp Baraniak jest uwi\u0119ziony w Warszawie przy ul. Rakowieckiej. Prymas by\u0142\u00a0 przekonany, \u017ce bp Antoni \u2013 zgodnie z jego wol\u0105 \u2013 czuwa nad sekretariatem\u00a0 Prymasa na ul. Miodowej.<\/p>\n
On tymczasem zosta\u0142 aresztowany i osadzony przez komunistyczn\u0105 bezpiek\u0119 w wi\u0119zieniu \u015bledczym na warszawskim Mokotowie. By\u0142 wi\u0119ziony przez 27 miesi\u0119cy \u2013 bez procesu. By\u0142 te\u017c wielokrotnie przes\u0142uchiwany, z jego przes\u0142ucha\u0144 zachowa\u0142o si\u0119 145 protoko\u0142\u00f3w) i zmuszany do sk\u0142adania fa\u0142szywych zezna\u0144 przeciwko kard. Hlondowi i kard. Wyszy\u0144skiemu. W tym czasie poddawano go torturom (zatruwano jego organizm, trzymano w fekaliach, za jego \u015bcian\u0105 rozstrzeliwano ludzi). \u015alady po zadawanych mu razach nosi\u0142 na plecach a\u017c do samej \u015bmierci. On jednak \u2013 skrajnie wyniszczony fizycznie i psychicznie \u2013 nie za\u0142ama\u0142 si\u0119. Wiele przes\u0142anek wskazuje na to, \u017ce w okresie jego uwi\u0119zienia decydowa\u0142y si\u0119 przysz\u0142e losy Ko\u015bcio\u0142a katolickiego w Polsce. To, \u017ce w Polsce nie odby\u0142 si\u0119 pokazowy proces Prymasa i nie uda\u0142o si\u0119 komunistom skompromitowa\u0107 Ko\u015bcio\u0142a tak jak to sta\u0142o si\u0119 w Chorwacji, Czechach, Rumunii, S\u0142owacji i na W\u0119grzech, zawdzi\u0119czamy osobie skromnego, pokornego cz\u0142owieka, kt\u00f3ry \u2013 w najtrudniejszym dla Ko\u015bcio\u0142a czasie \u2013 nie ugi\u0105\u0142 si\u0119 i nie za\u0142ama\u0142.<\/p>\n
W zapiskach ksi\u0119dza Prymasa Wyszy\u0144skiego z okresu internowania w Koma\u0144czy czytamy: \u201eLudzie, kt\u00f3rzy udzielili mi pierwszych informacji o biskupie Antonim, widzieli go w mokotowskim wi\u0119zieniu przygodnie z dala, podczas spaceru. By\u0142 w sutannie, chodzi\u0142 sam, by\u0142 bardzo blady, ale pogodny. Opinia kr\u0105\u017c\u0105ca po wi\u0119zieniu przekazywa\u0142a o nim najlepsze wra\u017cenie. (\u2026) biskup Baraniak trzyma si\u0119 dzielnie i zajmuje godn\u0105 postaw\u0119 wobec swoich \u015bledczych. Wiedziano (\u2026), \u017ce to \u015bledztwo by\u0142o d\u0142ugotrwa\u0142e i bardzo uci\u0105\u017cliwe, \u017ce biskup nikogo nie obci\u0105\u017cy\u0142. M\u00f3wiono, \u017ce wywiera on dobry wp\u0142yw na wi\u0119\u017ani\u00f3w, kt\u00f3rym dodaje otuchy, imponuje swoj\u0105 kap\u0142a\u0144sk\u0105 postaw\u0105 i najlepszym usposobieniem. \u2018Zwyci\u0119\u017ca siebie\u2019, zadziwia si\u0142\u0105 duchow\u0105, chocia\u017c si\u0142y fizyczne s\u0105 tak s\u0142abe, \u017ce budz\u0105 obaw\u0119 wszystkich wsp\u00f3\u0142wi\u0119\u017ani\u00f3w\u201d.<\/p>\n
\u00a0<\/div>\n
Wie\u015b\u0107 o przetrzymywaniu biskupa Baraniaka przedosta\u0142a si\u0119 do prasy emigracyjnej. Londy\u0144ski \u201eDziennik Polski\u201d umie\u015bci\u0142 nawet w 1955 roku informacj\u0119 o jego tragicznej \u015bmierci. Wiadomo\u015b\u0107 ta by\u0142a zreszt\u0105 bliska prawdy, bo zdrowie wi\u0119\u017ania by\u0142o do tego stopnia nadwyr\u0119\u017cone, \u017ce same w\u0142adze zacz\u0119\u0142y obawia\u0107 si\u0119 ewentualnych nast\u0119pstw jego \u015bmierci i postanowi\u0142y go internowa\u0107 w domu salezja\u0144skim w Marsza\u0142kach pod Ostrzeszowem (21.12.1955) a nast\u0119pnie w Krynicy G\u00f3rskiej, gdzie by\u0142 dalej nadzorowany i izolowany. Wyniszczony fizycznie i psychicznie odzyska\u0142 wolno\u015b\u0107 dopiero w pa\u017adzierniku 1956 roku.<\/p>\n
Korzystam dzisiaj z okazji, aby podzi\u0119kowa\u0107 panu Prezesowi IPN-u, a tak\u017ce Centralnemu Zarz\u0105dowi S\u0142u\u017cby Wi\u0119ziennej w Warszawie za otwarcie w areszcie przy Rakowieckiej \u201eceli arcybiskupa Baraniaka\u201d, gdzie ta heroiczna posta\u0107 mo\u017ce zosta\u0107 przybli\u017cona nowym pokoleniom Polak\u00f3w. Dzi\u0119kuj\u0119 r\u00f3wnie\u017c ksi\u0119dzu arcybiskupowi Markowi J\u0119draszewskiemu za obszerne opracowanie okresu wi\u0119ziennego arcybiskupa Baraniaka. Dzi\u0119kuj\u0119 te\u017c pani Jolancie Hajdasz, kt\u00f3ra udokumentowa\u0142a ten okres w swoich filmach dokumentalnych: \u201eZapomniane m\u0119cze\u0144stwo\u201d, \u201e\u017bo\u0142nierz niez\u0142omny Ko\u015bcio\u0142a\u201d oraz \u201ePowr\u00f3t\u201d.<\/p>\n
\n
NA ARCYBISKUPSTWIE POZNA\u0143SKIM<\/li>\n<\/ol>\n
Po swoim uwolnieniu z wi\u0119zienia biskup Baraniak dalej pozostawa\u0142 \u2013 do dnia jego nominacji na arcybiskupa pozna\u0144skiego (30.05.1957) \u2013 kierownikiem Sekretariatu Prymasa Polski. Rz\u0105dy w diecezji pozna\u0144skiej obj\u0105\u0142 2 lipca 1957 roku a uroczysty ingres do pozna\u0144skiej katedry odby\u0142 dnia 6 pa\u017adziernika tego\u017c roku.<\/p>\n
\u00d3wczesne w\u0142adze zgodzi\u0142y si\u0119 na t\u0119 nominacj\u0119 licz\u0105c, \u017ce arcybiskup \u2013 udr\u0119czony wi\u0119zieniem i schorowany \u2013 b\u0119dzie kr\u00f3tko sprawowa\u0142 w\u0142adz\u0119 w archidiecezji. Wcze\u015bniej pytano nawet w tej sprawie lekarzy, kt\u00f3rzy nie dawali nadziei na jego powr\u00f3t do zdrowia. Tymczasem zdarzy\u0142o si\u0119 co\u015b niespodziewanego; arcybiskup przewodzi\u0142 archidiecezji pozna\u0144skiej jeszcze przez 20 lat.<\/p>\n
W tym okresie \u2013 borykaj\u0105c si\u0119 z licznymi restrykcjami ze strony w\u0142adzy ludowej i b\u0119d\u0105c ca\u0142y czas inwigilowanym \u2013 arcybiskup dokona\u0142 wiele. Bra\u0142 udzia\u0142 w Soborze Watyka\u0144skim II, pracuj\u0105c w Komisji Ko\u015bcio\u0142\u00f3w Wschodnich (1962-1965). P\u00f3\u017aniej zosta\u0142 Przewodnicz\u0105cym Komisji Episkopatu ds. Realizacji postanowie\u0144 Soboru Watyka\u0144skiego II w Polsce. Przygotowywa\u0142 projekty list\u00f3w w tej sprawie dla Konferencji Episkopatu Polski. Z jego te\u017c inicjatywy opracowano Katechizm Nauki Soboru Watyka\u0144skiego II.<\/p>\n
Dzie\u0142em o dalekosi\u0119\u017cnych skutkach by\u0142 przeprowadzony przez niego I Powojenny Synod Archidiecezji Pozna\u0144skiej (1968), kt\u00f3ry zorganizowa\u0142 po ok. dwustu trzydziestu latach od poprzedniego synodu (1739 r.). Tym samym uregulowa\u0142 sytuacj\u0119 prawn\u0105 i duszpastersk\u0105 archidiecezji, dostosowuj\u0105c j\u0105 do wymog\u00f3w Vaticanum II.<\/p>\n
\u00a0<\/div>\n
Do dziej\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a katolickiego w Polsce przesz\u0142y \u2013 zorganizowane przez niego \u2013 uroczysto\u015bci milenijne w Poznaniu w dniach 16-17 kwietnia 1966 roku, gromadz\u0105ce Episkopat Polski i wielotysi\u0119czne rzesze wiernych. Dwa lata p\u00f3\u017aniej obchodzi\u0142 Tysi\u0105clecie Biskupstwa Pozna\u0144skiego.<\/p>\n
Dba\u0142 o tworzenie nowych parafii i budow\u0119 \u015bwi\u0105ty\u0144, napotykaj\u0105c du\u017cy op\u00f3r ze strony \u00f3wczesnych w\u0142adz. Otwiera\u0142 nowe o\u015brodki duszpasterskie. W czasie pe\u0142nienia pos\u0142ugi arcybiskupiej wy\u015bwi\u0119ci\u0142 519 kap\u0142an\u00f3w i ok. 200 kap\u0142an\u00f3w zakonnych. Udzieli\u0142 sakry biskupiej swemu nast\u0119pcy, ks. Jerzemu Strobie (16.11.1958) oraz ks. Tadeuszowi Etterowi, Adamowi Sawickiemu i Marianowi Przykuckiemu. Zainicjowa\u0142 osiem proces\u00f3w beatyfikacyjnych i kanonizacyjnych. Dnia 23 pa\u017adziernika 1960 roku zamkn\u0105\u0142 diecezjalny proces \u2013 dzisiaj ju\u017c b\u0142ogos\u0142awionego \u2013 Edmunda Bojanowskiego.<\/p>\n
Jego ogromn\u0105 zas\u0142ug\u0105 by\u0142o utworzenie Papieskiego Wydzia\u0142u Teologicznego. Najpierw w Rzymie otrzyma\u0142 zgod\u0119 na utworzenie Papieskiego Studium Teologicznego \u2013 z prawem nadawania bakalaureatu \u2013 a nast\u0119pnie na utworzenie Papieskiego Wydzia\u0142u Teologicznego (2.06.1974).<\/p>\n
Zadba\u0142 te\u017c o remont wn\u0119trza katedry pozna\u0144skiej, wystawiaj\u0105c tam pomniki swoim poprzednikom (kardyna\u0142owi Hlondowi, arcybiskupowi Dymkowi) oraz kap\u0142anom archidiecezji, ofiarom hitlerowskich zbrodni. Jego zas\u0142ug\u0105 by\u0142o rozpocz\u0119cie budowy Domu Ksi\u0119\u017cy Emeryt\u00f3w w Antoninku.<\/p>\n
Kocha\u0142 Pozna\u0144 i walczy\u0142 o nale\u017cne mu \u2013 ze wzgl\u0119du na jego pocz\u0105tki i wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107 \u2013 miejsce. W odpowiedzi na jego starania Stolica Apostolska potwierdzi\u0142a prawa metropolitalne archidiecezji pozna\u0144skiej, mimo i\u017c archidiecezja nie posiada\u0142a w tym czasie \u017cadnego biskupstwa sufraganalnego (6.12.1972).<\/p>\n
\n
\u015aMIER\u0106<\/li>\n<\/ol>\n
Arcybiskup otacza\u0142 wielk\u0105 czci\u0105 Matk\u0119 Bo\u017c\u0105. Przygotowa\u0142 archidiecezj\u0119 na nawiedzenie jasnog\u00f3rskiego obrazu, cho\u0107 w samym nawiedzeniu \u2013 kt\u00f3re rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 w 1976 roku \u2013 nie m\u00f3g\u0142 ju\u017c uczestniczy\u0107 z powodu \u015bmiertelnej choroby, kt\u00f3ra dnia 13 sierpnia 1977 roku przerwa\u0142a bieg jego pracowitego i heroicznego \u017cycia.<\/p>\n
Umieraj\u0105cego metropolit\u0119 odwiedzi\u0142 w szpitalu kard. Karol Wojty\u0142a, kt\u00f3ry ju\u017c jako papie\u017c Jan Pawe\u0142 II \u2013 podczas pielgrzymki do Poznania w 1983 roku \u2013 wyzna\u0142, i\u017c jego \u201epasterskie m\u0119stwo, wielk\u0105 pokor\u0119 i Bogu znane zas\u0142ugi otaczamy zawsze g\u0142\u0119bok\u0105 czci\u0105\u201d.<\/p>\n
Swoje ostatnie przes\u0142anie do wiernych abp Antoni Baraniak zako\u0144czy\u0142 s\u0142owami: \u201e\u017begnaj\u0105c si\u0119 przypominam Wam to, co jest najwa\u017cniejsze w \u017cyciu: Pami\u0119tajcie, jest B\u00f3g Dobry i Mi\u0142osierny! Mi\u0142ujcie Go! Nie zaniedbujcie modlitwy! Kochajcie Chrystusa! Kochajcie Maryj\u0119 Wszechpot\u0119\u017cn\u0105 Wspomo\u017cycielk\u0119 nasz\u0105 u Boga! Kochajcie Ko\u015bci\u00f3\u0142! (\u2026) Do zobaczenia w Domu Ojca\u201d.<\/p>\n
W przem\u00f3wieniu nad jego trumn\u0105 Prymas Tysi\u0105clecia wypowiedzia\u0142 wa\u017ckie s\u0142owa: \u201eBiskup Baraniak uwi\u0119ziony (\u2026) by\u0142 dla mnie niejako os\u0142on\u0105. Na niego bowiem spad\u0142y g\u0142\u00f3wne oskar\u017cenia i zarzuty, podczas gdy mnie w moim odosobnieniu przez trzy lata oszcz\u0119dzano. Nie oszcz\u0119dzano natomiast biskupa Antoniego. Wr\u00f3ci\u0142 na Miodow\u0105 w 1956 roku tak wyniszczony, \u017ce ju\u017c nigdy nie odbudowa\u0142 swej egzystencji psychofizycznej. Pozosta\u0142 cz\u0142owiekiem drobnym, (\u2026) cho\u0107 niezwykle aktywnym, podejmuj\u0105cym ka\u017cdy trud bez wahania. (\u2026) O tym, co wycierpia\u0142, mo\u017cna si\u0119 by\u0142o dowiedzie\u0107 tylko od wsp\u00f3\u0142wi\u0119\u017ani\u00f3w. (\u2026) Domy\u015bla\u0142em si\u0119, \u017ce m\u00f3j wzgl\u0119dny spok\u00f3j w wi\u0119zieniu zawdzi\u0119czam jemu, bo on wzi\u0105\u0142 na siebie jak gdyby ci\u0119\u017car ca\u0142ej odpowiedzialno\u015bci Prymasa Polski. To stworzy\u0142o mi\u0119dzy nami niezwykle siln\u0105 wi\u0119\u017a. Wyra\u017ca si\u0119 ona z mojej strony w g\u0142\u0119bokim szacunku dla tego cz\u0142owieka, a zarazem w serdecznej wdzi\u0119czno\u015bci wobec Boga, \u017ce da\u0142 mu tak wielk\u0105 moc, i\u017c mog\u0142em si\u0119 na nim spokojnie oprze\u0107\u201d.<\/p>\n
Ks. Stanis\u0142aw Kosi\u0144ski SDB \u2013 w swojej homilii wyg\u0142oszonej 30 dni po zgonie ksi\u0119dza arcybiskupa \u2013 powiedzia\u0142: \u201eZmar\u0142y Arcypasterz nigdy nie zapomnia\u0142 o tym, \u017ce jest w prostej linii spadkobierc\u0105 historycznej spu\u015bcizny Jordan\u00f3w, Lubra\u0144skich, Go\u015blickich, Dunin\u00f3w, Led\u00f3chowskich, Stablewskich, Hlond\u00f3w i tylu wspania\u0142ych pasterzy Pozna\u0144skiego Ko\u015bcio\u0142a. Tej linii, biegn\u0105cej od brzasku chrze\u015bcija\u0144stwa [\u2026.] by\u0142 zawsze wierny [\u2026]. Bi\u0142a z jego postaci jaka\u015b dziwna moc ducha i nieugi\u0119ta si\u0142a woli, przepromieniona cnot\u0105 m\u0119stwa i bezwzgl\u0119dn\u0105 wierno\u015bci\u0105 Bogu i Ko\u015bcio\u0142owi, nawet za cen\u0119 krwi. [\u2026] zdumiewamy si\u0119, jak to wszystko m\u00f3g\u0142 przetrwa\u0107 ten pod wzgl\u0119dem fizycznym w\u0105t\u0142y kap\u0142an i biskup, w niczym nie uczyniwszy \u017cadnych ust\u0119pstw\u201d. On wzi\u0105\u0142 na siebie odpowiedzialno\u015b\u0107 za nas wszystkich.<\/p>\n
W stulecie odzyskania przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci Prezydent Andrzej Duda \u2013 w roku 2018 \u2013 uhonorowa\u0142 po\u015bmiertnie arcybiskupa Baraniaka Orderem Or\u0142a Bia\u0142ego.<\/p>\n
Sejm Rzeczypospolitej Polskiej z kolei \u2013 uchwa\u0142\u0105 z dnia 28 lipca 2023 roku \u2013 og\u0142osi\u0142 rok 2024 rokiem arcybiskupa Antoniego Baraniaka.<\/p>\n
ZAKO\u0143CZENIE<\/p>\n
Tak mo\u017ce zachowa\u0107 si\u0119 tylko cz\u0142owiek \u015bwiadom swoich przyrzecze\u0144 chrzcielnych, got\u00f3w ofiarowa\u0107 wszystko \u2013 nie wy\u0142\u0105czaj\u0105c swego \u017cycia \u2013 nie dla idei, ale dla tego, co si\u0119 kocha; dla Ko\u015bcio\u0142a i Ojczyzny. Takich ludzi potrzebuje dzisiaj Polska, takich potrzebuje \u015bwiat. Nie\u015bmiertelni nie ulegaj\u0105 zgnili\u017anie!<\/p>\n
W zwi\u0105zku z tym \u2013 \u201enie tylko ja sam, ale i wszystkie Ko\u015bcio\u0142y\u2026\u201d (Rz 16,4) \u2013 dzi\u0119kujemy Bogu wszechmog\u0105cemu, kt\u00f3ry temu s\u0142abemu cz\u0142owiekowi udzieli\u0142 takiej si\u0142y ducha, i\u017c got\u00f3w by\u0142 nastawia\u0107 za nas swoj\u0105 g\u0142ow\u0119. Wdzi\u0119czni za to:<\/p>\n
Wychwalajmy m\u0119\u017c\u00f3w s\u0142awnych<\/p>\n
i ojc\u00f3w naszych wed\u0142ug nast\u0119pstwa ich pochodzenia.<\/p>\n
Pan sprawi\u0142 [w nich] wielk\u0105 chwa\u0142\u0119, [\u2026]<\/p>\n
i stali si\u0119 dum\u0105 swoich czas\u00f3w.<\/p>\n
(Syr 44,1-2a.7b).<\/p>\n
Amen.<\/p>\n<\/div>\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u201eTak mo\u017ce zachowa\u0107 si\u0119 tylko cz\u0142owiek \u015bwiadom swoich przyrzecze\u0144 chrzcielnych, got\u00f3w ofiarowa\u0107 wszystko \u2013 nie wy\u0142\u0105czaj\u0105c swego \u017cycia \u2013 nie dla idei, ale dla tego, co si\u0119 kocha; dla Ko\u015bcio\u0142a i Ojczyzny. Takich ludzi potrzebuje dzisiaj Polska, takich potrzebuje \u015bwiat\u201d \u2013 powiedzia\u0142 w Niedziel\u0119 Chrztu Pa\u0144skiego abp Stanis\u0142aw G\u0105decki. Metropolita pozna\u0144ski przewodniczy\u0142 Mszy \u015bw. z […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/28830"}],"collection":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=28830"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/28830\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":28831,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/28830\/revisions\/28831"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=28830"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=28830"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=28830"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}