{"id":29817,"date":"2025-07-15T09:03:00","date_gmt":"2025-07-15T07:03:00","guid":{"rendered":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=29817"},"modified":"2025-07-17T18:10:12","modified_gmt":"2025-07-17T16:10:12","slug":"swiety-wlodzimierz-i-wielki-ksiaze","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=29817","title":{"rendered":"\u015awi\u0119ty W\u0142odzimierz I Wielki, ksi\u0105\u017c\u0119"},"content":{"rendered":"

$\"\"$ <\/a>W\u0142odzimierz by\u0142 nie\u015blubnym dzieckiem ksi\u0119cia \u015awi\u0119tos\u0142awa I, zabitego w wojnie z Pieczyngami w 973 roku, oraz jednej ze s\u0142ug jego babki, \u015bw. Olgi M\u0105drej. Przyszed\u0142 na \u015bwiat ok. 960 roku. By\u0142 wychowany bardzo starannie przez \u015bw. Olg\u0119. W wieku 19 lat zosta\u0142 zaproszony na tron ksi\u0105\u017c\u0105t Wielkiego Nowogrodu. Znalaz\u0142 jednak przeciwnik\u00f3w w swoim bracie i w\u015br\u00f3d jego stronnik\u00f3w. Musia\u0142 wi\u0119c ratowa\u0107 si\u0119 ucieczk\u0105. Uda\u0142 si\u0119 do Skandynawii, sk\u0105d powr\u00f3ci\u0142 na czele rycerzy, odbi\u0142 z r\u0105k brata Nowogr\u00f3d (978), a po jego \u015bmierci zosta\u0142 tak\u017ce wielkim ksi\u0119ciem kijowskim (980).<\/p>\n

Kiedy obejmowa\u0142 stolic\u0119 Kijowa, Ru\u015b by\u0142a ju\u017c po cz\u0119\u015bci chrze\u015bcija\u0144ska. \u015awiat\u0142o wiary przynie\u015bli z Konstantynopola misjonarze. Wtedy jednak cesarstwo wschodnio-rzymskie prze\u017cywa\u0142o ci\u0119\u017ckie dni. Cesarz Bazyli II poni\u00f3s\u0142 ci\u0119\u017ck\u0105 kl\u0119sk\u0119 w wojnie z Bu\u0142garami. Ponadto a\u017c dw\u00f3ch pretendent\u00f3w rozpocz\u0119\u0142o wojn\u0119 domow\u0105 o tron cesarski. W\u0142odzimierz wykorzysta\u0142 okazj\u0119, pospieszy\u0142 cesarzowi z pomoc\u0105 i przyczyni\u0142 si\u0119 do pokonania przeciwnik\u00f3w (987). Wdzi\u0119czny cesarz obieca\u0142 mu za to da\u0107 za ma\u0142\u017conk\u0119 swoj\u0105 siostr\u0119, Ann\u0119. Kiedy jednak w\u0142adca Kontantynopola zwleka\u0142 z wype\u0142nieniem obietnicy, W\u0142odzimierz najecha\u0142 na Krym, kt\u00f3ry w\u00f3wczas nale\u017ca\u0142 do cesarstwa, a po drodze zdoby\u0142 Korsu\u0144. Cesarz ju\u017c nie zwleka\u0142, ale wys\u0142a\u0142 swoj\u0105 siostr\u0119 do Kijowa. Odby\u0142 si\u0119 \u015blub, a potem chrzest ksi\u0119cia z prawdziwie bizanty\u0144sk\u0105 wystawno\u015bci\u0105 (989).
\nKsi\u0105\u017c\u0119 z gorliwo\u015bci\u0105 neofity zabra\u0142 si\u0119 do nawracania Rusi. Nie uznawa\u0142 oporu w tym wzgl\u0119dzie. Przekonany, \u017ce chodzi o wieczne dobro poddanych, burzy\u0142 poga\u0144skie \u015bwi\u0105tynie i nakazywa\u0142 przyjmowa\u0107 chrzest. Udzielano go masowo w rzekach. Ksi\u0105\u017c\u0119 wprowadzi\u0142 r\u00f3wnocze\u015bnie hierarchi\u0119 ko\u015bcieln\u0105. W obawie, by cesarstwo nie mia\u0142o zbyt wielkich wp\u0142yw\u00f3w politycznych i religijnych, W\u0142odzimierz zacz\u0105\u0142 sprowadza\u0107 z Bu\u0142garii duchownych obrz\u0105dku s\u0142owia\u0144skiego, zapocz\u0105tkowanego na Morawach przez \u015bw. Cyryla i Metodego (IX w.).
\nNawi\u0105za\u0142 r\u00f3wnie\u017c kontakty z Rzymem. Jan XV wys\u0142a\u0142 do Kijowa poselstwo (991), na co W\u0142odzimierz odpowiedzia\u0142 ponownie uroczystym poselstwem do Rzymu (994). Kiedy w roku 1000 zjawili si\u0119 na dworze kijowskim po raz drugi wys\u0142annicy papiescy, W\u0142odzimierz odpowiedzia\u0142 jeszcze \u015bwietniejszym poselstwem do papie\u017ca Sylwestra II (1001).
\nOstatnie lata panowania zam\u0105ci\u0142y W\u0142odzimierzowi \u015bmier\u0107 \u017cony, Anny (1001) i bunt dw\u00f3ch syn\u00f3w, chciwych tronu. Ksi\u0105\u017c\u0119 zmar\u0142 15 lipca 1015 roku.
\nHistorycy r\u00f3\u017cnie oceniaj\u0105 posta\u0107 \u015bw. W\u0142odzimierza. Wi\u00f3d\u0142 \u017cycie swobodne, mia\u0142 wiele \u017con, a chrzest przyj\u0105\u0142 ze wzgl\u0119d\u00f3w taktycznych. Nie przebiera\u0142 w \u015brodkach i by\u0142 bezwzgl\u0119dny, kiedy przemawia\u0142a za tym racja stanu. Lubowa\u0142 si\u0119 w przepychu bizanty\u0144skich cesarzy. \u015aw. Bruno z Kwerfurtu, kt\u00f3ry zetkn\u0105\u0142 si\u0119 z W\u0142odzimierzem, ocenia go surowo. By\u0142 autokrat\u0105 w pe\u0142nym tego s\u0142owa znaczeniu. Dzia\u0142a\u0142 w przekonaniu, \u017ce jako w\u0142adca odpowiada za losy ka\u017cdego obywatela, \u017ce wszystko, co dzieje si\u0119 w pa\u0144stwie, musi si\u0119 dzia\u0107 jako jego inicjatywa i na jego odpowiedzialno\u015b\u0107.
\nTrzeba jednak przyzna\u0107, \u017ce W\u0142odzimierz czyni\u0142 to w przekonaniu, i\u017c jest postawiony dla dobra pa\u0144stwa i swojego narodu, a nie dla interes\u00f3w w\u0142asnych, \u017ce jest osob\u0105 publiczn\u0105. Po przyj\u0119ciu chrze\u015bcija\u0144stwa porzuci\u0142 obyczaje poga\u0144skie, co potwierdza, \u017ce nie kierowa\u0142 si\u0119 w tym wypadku wy\u0142\u0105cznie wzgl\u0119dem taktycznym i politycznym. Dba\u0142 szczerze o dobro duchowe swoich poddanych i tym kierowa\u0142 si\u0119 w „narzuceniu” im chrze\u015bcija\u0144stwa. Imponowa\u0142 mu przepych nabo\u017ce\u0144stw liturgii wschodniej, gdy\u017c widzia\u0142 w niej godn\u0105 Boga chwa\u0142\u0119.
\nMartyrologium Rzymskie przez wiele wiek\u00f3w nie wymienia\u0142o W\u0142odzimierza w swoim spisie. Zosta\u0142 on bowiem wyniesiony do chwa\u0142y o\u0142tarzy zwyczajem powszechnie przyj\u0119tym w Ko\u015bciele do wieku XI – o kanonizacji decydowa\u0142 w\u00f3wczas miejscowy metropolita ze swoim klerem i ludem. Zwyczaj ten do dzi\u015b utrzyma\u0142 si\u0119 w Ko\u015bciele wschodnim. W nowym Martyrologium Rzymskim (2004) umieszczono wspomnienie \u015bw. W\u0142odzimierza pod dzisiejsz\u0105 dat\u0105. Tu r\u00f3wnie\u017c umieszcza go Bibliotheca Sanctorum,<\/i> wydana przez Papieski Uniwersytet Latera\u0144ski.<\/p>\n

za brewiarz.pl<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"