{"id":29858,"date":"2025-07-31T00:11:00","date_gmt":"2025-07-30T22:11:00","guid":{"rendered":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=29858"},"modified":"2025-07-17T18:14:33","modified_gmt":"2025-07-17T16:14:33","slug":"swiety-ignacy-z-loyoli-prezbiter","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=29858","title":{"rendered":"\u015awi\u0119ty Ignacy z Loyoli, prezbiter"},"content":{"rendered":"

$\"\"$ <\/a>Inigo Lopez urodzi\u0142 si\u0119 w roku 1491 na zamku w Loyola w kraju Bask\u00f3w (Hiszpania), jako trzynaste dziecko w zamo\u017cnym rycerskim rodzie. O jego wczesnej m\u0142odo\u015bci ma\u0142o wiemy. Otrzyma\u0142 staranne wychowanie. By\u0142 paziem ministra skarbu kr\u00f3la hiszpa\u0144skiego, nast\u0119pnie s\u0142u\u017cy\u0142 jako oficer w wojsku wicekr\u00f3la Nawarry. Nosi\u0142 d\u0142ugie w\u0142osy, spadaj\u0105ce mu a\u017c do ramion, r\u00f3\u017cnobarwne spodnie i kolorow\u0105 czapk\u0119. Publicznie najch\u0119tniej pojawia\u0142 si\u0119 w pancerzu rycerza, nosz\u0105c miecz, sztylet i or\u0119\u017c wszelkiego rodzaju. Kiedy po latach opowiada\u0142 wsp\u00f3\u0142braciom o swoim \u017cyciu, wyzna\u0142, \u017ce do 30-tego roku \u017cycia oddawa\u0142 si\u0119 marno\u015bciom \u015bwiata, \u017ce z pr\u00f3\u017cnej \u017c\u0105dzy s\u0142awy jego najwi\u0119ksz\u0105 rozkosz\u0105 by\u0142y \u0107wiczenia rycerskie. W czasie walk hiszpa\u0144sko-francuskich znalaz\u0142 si\u0119 w obl\u0119\u017conej Pampelunie. Zraniony powa\u017cnie w 1521 r. przez kul\u0119 armatni\u0105 w praw\u0105 nog\u0119, zosta\u0142 przewieziony do rodzinnego zamku.<\/p>\n

D\u0142ugie miesi\u0105ce rekonwalescencji by\u0142y dla niego okresem \u0142aski i gruntownej przemiany. Dla skr\u00f3cenia czasu prosi\u0142 o powie\u015bci rycerskie, ale na zamku ich nie by\u0142o. Podano mu wi\u0119c ksi\u0105\u017ck\u0119 znan\u0105 w ca\u0142ym \u015bredniowieczu, kt\u00f3r\u0105 napisa\u0142 b\u0142. Jakub de Voragine – Z\u0142ot\u0105 legend\u0119.<\/i> Bratowa poda\u0142a mu ponadto \u017bycie Jezusa<\/i> Ludolfa de Saksa. Gdy tylko Inigo wyzdrowia\u0142 (chocia\u017c na nog\u0119 kula\u0142 ca\u0142e \u017cycie), opu\u015bci\u0142 rodzinny zamek i uda\u0142 si\u0119 do pobliskiego sanktuarium maryjnego, Montserrat. Zdumionemu \u017cebrakowi odda\u0142 sw\u00f3j kosztowny str\u00f3j rycerski. Przed cudownym wizerunkiem Maryi z\u0142o\u017cy\u0142 swoj\u0105 bro\u0144. St\u0105d uda\u0142 si\u0119 do Manrezy, gdzie zamieszka\u0142 w celi, u\u017cyczonej mu przez dominikan\u00f3w. I tu jednak wydawa\u0142o mu si\u0119, \u017ce ma za wiele wyg\u00f3d. Dlatego zamieszka\u0142 w jednej z licznych grot. Aby zd\u0142awi\u0107 w sobie starego, pr\u00f3\u017cnego, ambitnego cz\u0142owieka, nie goli\u0142 si\u0119 ani nie strzyg\u0142, po\u015bci\u0142 codziennie i biczowa\u0142 si\u0119, nie obcina\u0142 paznokci, nie nakrywa\u0142 g\u0142owy. Codziennie bywa\u0142 u dominikan\u00f3w na Mszy \u015bwi\u0119tej. Oddawa\u0142 si\u0119 modlitwie i rozwa\u017caniu M\u0119ki Pa\u0144skiej. Szatan dr\u0119czy\u0142 go gwa\u0142townymi pokusami a\u017c do my\u015bli o samob\u00f3jstwie. W takich zmaganiach powsta\u0142 szkic jego najwa\u017cniejszego dzie\u0142a, jakim s\u0105 \u0106wiczenia duchowne.<\/i> Form\u0119 ostateczn\u0105 otrzyma\u0142y one dopiero w 1540 roku. By\u0142y wi\u0119c owocem 19 lat przemy\u015ble\u0144 i kontemplacji.
\nPragn\u0105c nawiedzenia Ziemi \u015awi\u0119tej i m\u0119cze\u0144stwa z r\u0105k Turk\u00f3w, Ignacy zupe\u0142nie wyczerpany z si\u0142, po prawie rocznym pobycie w Manrezie, przez Rzym i Wenecj\u0119 uda\u0142 si\u0119 w pielgrzymk\u0119. \u017by\u0142 z u\u017cebranych pieni\u0119dzy i czynionych po drodze przys\u0142ug. W 1523 r. dotar\u0142 szcz\u0119\u015bliwie do celu. Chcia\u0142 tam pozosta\u0107 do ko\u0144ca \u017cycia, dopiero w wyniku nalega\u0144 tamtejszego legata papieskiego wr\u00f3ci\u0142 do kraju. W drodze by\u0142 dwukrotnie wi\u0119ziony pod zarzutem szpiegostwa. Po d\u0142ugiej podr\u00f3\u017cy powr\u00f3ci\u0142 do Barcelony, gdzie przez dwa lata uczy\u0142 si\u0119 j\u0119zyka \u0142aci\u0144skiego. Nie wstydzi\u0142 si\u0119 zasiada\u0107 w \u0142awie szkolnej z dzie\u0107mi, chocia\u017c mia\u0142 ju\u017c w\u00f3wczas 34 lata. Potem uda\u0142 si\u0119 do Alkala, by na tamtejszym uniwersytecie studiowa\u0107 filozofi\u0119. Wolny czas po\u015bwi\u0119ca\u0142 nauczaniu prawd wiary prostych ludzi. Mieszka\u0142 w szpitalu i utrzymywa\u0142 si\u0119 za pos\u0142ug\u0119 oddawan\u0105 chorym.
\nJego \u017cebraczy str\u00f3j i niezwyk\u0142y tryb \u017cycia wzbudzi\u0142y u niekt\u00f3rych nadgorliwc\u00f3w podejrzenie, czy przypadkiem Ignacy nie nale\u017cy do sekty alumbrado,<\/i> kt\u00f3ra w tym czasie niepokoi\u0142a w Hiszpanii w\u0142adze ko\u015bcielne. Dosta\u0142 si\u0119 nawet do wi\u0119zienia, kt\u00f3re by\u0142o w posiadaniu \u015awi\u0119tej Inkwizycji. Po uwolnieniu z niego pod\u0105\u017cy\u0142 do Salamanki, by na tamtejszym uniwersytecie kontynuowa\u0107 swoje studia (1527). I tu inkwizycja go zauwa\u017cy\u0142a – ponownie trafi\u0142 do wi\u0119zienia. Przykre przes\u0142uchania zni\u00f3s\u0142 z rado\u015bci\u0105 dla Pana Jezusa. Po uwolnieniu z wi\u0119zienia, w kt\u00f3rym by\u0142 kilka tygodni, powr\u00f3ci\u0142 do Barcelony, a st\u0105d uda\u0142 si\u0119 do Pary\u017ca (1528). Mia\u0142 ju\u017c w\u00f3wczas 37 lat. Utrzymywa\u0142 si\u0119 zn\u00f3w z \u017cebraniny. Dla uzbierania koniecznych op\u0142at w wolnych miesi\u0105cach uda\u0142 si\u0119 w charakterze \u017cebraka do Belgii i Anglii.<\/p>\n

$\"\u015awi\u0119ty$ Na uniwersytecie paryskim Ignacy zapozna\u0142 si\u0119 i zaprzyja\u017ani\u0142 ze \u015bw. Piotrem Faberem i ze \u015bw. Franciszkiem Ksawerym. Do ich tr\u00f3jki do\u0142\u0105czyli niebawem Jakub Laynez, Alfons Salmeron, Miko\u0142aj Bobadilla, Szymon Rodriguez i Hieronim Nadal. Wszyscy zebrali si\u0119 rankiem 15 sierpnia 1534 roku w kapliczce na zboczu wzg\u00f3rza Montmartre i tam w czasie Mszy \u015bwi\u0119tej, odprawionej przez Piotra Fabera, kt\u00f3ry miesi\u0105c wcze\u015bniej otrzyma\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie, z\u0142o\u017cyli \u015bluby ub\u00f3stwa, czysto\u015bci oraz wierno\u015bci Ko\u015bcio\u0142owi, a zw\u0142aszcza Ojcu \u015awi\u0119temu. W ten spos\u00f3b powsta\u0142 nowy zakon, zwany Towarzystwem Jezusowym.
\nWszyscy skierowali swoje kroki do Wenecji, by stamt\u0105d odp\u0142yn\u0105\u0107 do Ziemi \u015awi\u0119tej, nawraca\u0107 niewiernych i z ich r\u0119ki ponie\u015b\u0107 \u015bmier\u0107 m\u0119cze\u0144sk\u0105. Do pielgrzymki jednak nie dosz\u0142o, gdy\u017c Turcja prowadzi\u0142a w\u0142a\u015bnie wojn\u0119 z Wenecj\u0105. Udali si\u0119 wi\u0119c do Rzymu, aby przedstawi\u0107 si\u0119 papie\u017cowi i odda\u0107 si\u0119 do jego dyspozycji. Pawe\u0142 III przyj\u0105\u0142 ich \u017cyczliwie. Korzystaj\u0105c z jego zach\u0119ty, wszyscy przyj\u0119li \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie (1536), oddali si\u0119 pos\u0142udze chorym w szpitalach i nauczaniu prawd wiary w\u015br\u00f3d dzieci. Papie\u017c poleci\u0142, by Ignacy nakre\u015bli\u0142 szkic konstytucji nowego zakonu. Ignacy uczyni\u0142 to pod nazw\u0105 Formu\u0142a Instytutu.<\/i> Papie\u017c po przejrzeniu jej za\u017c\u0105da\u0142, by napisa\u0107 ca\u0142e konstytucje. Po wielu przeszkodach Rzym zatwierdzi\u0142 je w 1540 roku.<\/p>\n

$\"\u015awi\u0119ty$ Liczba cz\u0142onk\u00f3w Towarzystwa bardzo szybko ros\u0142a. Ju\u017c w roku nast\u0119pnym (1541) \u015bw. Franciszek Ksawery zosta\u0142 zaproszony do Indii. W tym samym czasie \u015bw. Piotr Faber g\u0142osi\u0142 s\u0142owo Bo\u017ce w p\u00f3\u0142nocnych W\u0142oszech, w po\u0142udniowej Francji i w Hiszpanii. W roku 1541 zebra\u0142a si\u0119 pierwsza kapitu\u0142a generalna. Prze\u0142o\u017conym generalnym jednog\u0142o\u015bnie zosta\u0142 wybrany Ignacy. W tym samym roku papie\u017c odda\u0142 jezuitom do dyspozycji ko\u015bci\u00f3\u0142 w Rzymie pw. Matki Bo\u017cej della Strada<\/i> (Patronki w drodze). W roku 1542 jezuici za\u0142o\u017cyli w Coimbrze (Portugalia) s\u0142ynne kolegium, kt\u00f3re mia\u0142o si\u0119 sta\u0107 zawi\u0105zk\u0105 uniwersytetu. W 1550 r. do zakonu zg\u0142osi\u0142 si\u0119 sam wicekr\u00f3l Katalonii, ksi\u0105\u017c\u0119 Gandii, \u015bw. Franciszek Borgiasz.
\nPrzez ostatnich 16 lat \u017cycia Ignacy by\u0142 przykuty do swojego biurka i rzadko opuszcza\u0142 progi domu generalnego swego zakonu, by by\u0107 zawsze do dyspozycji duchowych syn\u00f3w. N\u0119kany r\u00f3\u017cnymi chorobami i dolegliwo\u015bciami, 30 lipca 1556 roku zapowiedzia\u0142 swoj\u0105 \u015bmier\u0107 i poprosi\u0142 o udzielenie mu odpustu papieskiego. Wsp\u00f3\u0142bracia zdziwili si\u0119. Kiedy za\u015b przypuszczali, \u017ce mu jest lepiej, po wieczerzy odeszli od jego \u0142o\u017ca. Gdy jednak powr\u00f3cili dnia nast\u0119pnego, Ignacy by\u0142 ju\u017c w agonii i zmar\u0142 na ich r\u0119kach 31 lipca 1556 r.
\nPozostawi\u0142 po sobie 7 tysi\u0119cy list\u00f3w, zawieraj\u0105cych nieraz cenne pouczenia duchowe, Opowiadanie pielgrzyma<\/i> oraz Dziennik duchowy<\/i> – \u015bwiadectwo mistyki ignacja\u0144skiej. W ewolucji chrze\u015bcija\u0144skiej duchowo\u015bci szczeg\u00f3lne znaczenie maj\u0105 Konstytucje<\/i> zakonu, w kt\u00f3rych zni\u00f3s\u0142 obowi\u0105zek wsp\u00f3lnego odmawiania oficjum, przestrzegania regu\u0142y klasztornej, nakazuj\u0105c w zamian praktykowanie codziennej modlitwy my\u015blnej, a liturgi\u0119 wskazuj\u0105c jako \u017ar\u00f3d\u0142o \u017cycia duchowego. Szczeg\u00f3lnie obfity owoc wydaj\u0105 do dzi\u015b \u0106wiczenia duchowe<\/i> – pierwowz\u00f3r rekolekcji. W swoim nauczaniu Ignacy przypomina\u0142, \u017ce cz\u0142owiek musi dokona\u0107 pewnego wysi\u0142ku, aby wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z Bogiem.<\/p>\n

$\"\u015awi\u0119ty$ Beatyfikacji Ignacego Loyoli dokona\u0142 papie\u017c Pawe\u0142 V (w 1609 r.), a kanonizacji – Grzegorz XV (w 1623 r.). \u015aw. Ignacy jest patronem trzech diecezji w kraju Bask\u00f3w; zakonu jezuit\u00f3w; dzieci, matek oczekuj\u0105cych dziecka, kuszonych, skrupulant\u00f3w, \u017co\u0142nierzy oraz uczestnik\u00f3w rekolekcji – zar\u00f3wno rekolektant\u00f3w, jak i rekolekcjonist\u00f3w. Jego relikwie spoczywaj\u0105 w rzymskim ko\u015bciele di Gesu.<\/i><\/p>\n

Zakon jezuit\u00f3w odegra\u0142 szczeg\u00f3ln\u0105 rol\u0119 tak\u017ce w Polsce. Wyda\u0142 mi\u0119dzy innymi takie postaci, jak: \u015bw. Stanis\u0142aw Kostka i \u015bw. Andrzej Bobola – patroni Polski, \u015bw. Melchior Grodziecki oraz Jakub Wujek (t\u0142umacz pierwszej drukowanej „Biblii” w Polsce), Piotr Skarga Paw\u0119ski (wybitny kaznodzieja), Maciej Sarbiewski (poeta zwany polskim Horacym), Franciszek Bohomolec (ojciec komedii polskiej), Adam Naruszewicz (biskup, historyk, poeta), Franciszek Knia\u017anin (poeta), Jan Woronicz (arcybiskup, prymas Kr\u00f3lestwa Polskiego, poeta), Grzegorz Piramowicz (sekretarz Komisji Edukacji Narodowej) i b\u0142. Jan Beyzym (aposto\u0142 tr\u0119dowatych na Madagaskarze).<\/p>\n

W ikonografii<\/b> \u015bw. Ignacy przedstawiany jest w sutannie i birecie lub w stroju liturgicznym z imieniem IHS na piersiach, niekiedy w stroju rycerskim i w szatach pielgrzyma. Jego atrybutami s\u0105: ksi\u0119ga; globus, kt\u00f3ry popycha nog\u0105; monogram Chrystusa – IHS; napis AMDG – Ad maiorem Dei gloriam<\/i> – „Na wi\u0119ksz\u0105 chwa\u0142\u0119 Boga”; krucyfiks, \u0142zy, serce w promieniach, smok, sztandar, zbroja.<\/p>\n

za brewiarz.pl<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"