{"id":349,"date":"2026-02-14T00:17:00","date_gmt":"2026-02-13T23:17:00","guid":{"rendered":"http:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=349"},"modified":"2026-02-06T08:50:49","modified_gmt":"2026-02-06T07:50:49","slug":"meka-panska-i-droga-krzyzowa-wg-bl-anny-katarzyny-emmerich","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/faustyna.lodz.pl\/?p=349","title":{"rendered":"M\u0119ka Pa\u0144ska i Droga Krzy\u017cowa wg B\u0142. Anny Katarzyny Emmerich"},"content":{"rendered":"

$\"skazanieKr\u00f3l\"$ <\/a>A oto Droga Krzy\u017cowa wg Anny Katarzyny Emmerich – opis wydarze\u0144 ostatnich dni \u017cycia Pana Jezusa. Wg tych opis\u00f3w nakr\u0119cono film Pasja , a tak\u017ce u\u0142o\u017cona zosta\u0142a przeze mnie Droga Krzy\u017cowa poni\u017cej. Dobrze jednak przeczyta\u0107 ca\u0142o\u015b\u0107 wydarze\u0144 ostatnich tygodni ziemskiego \u017cycia Boga po to by zrozumie\u0107, \u017ce nikt nie uczyni\u0142 dla cz\u0142owieka wi\u0119cej by go z grzechu wydoby\u0107 a tak\u017ce po to by nawr\u00f3ci\u0107 si\u0119 i pokutowa\u0107 z powodu wdzi\u0119czno\u015bci jaka si\u0119 z tego powodu Bogu nale\u017cy. <\/span><\/span><\/p>\n

Cia\u0142o Pana Jezusa z krzy\u017ca zdj\u0119te i do grobu z\u0142o\u017cone<\/strong><\/span><\/li>\n<\/ol>\n
<\/span><\/p>\n
1. Pan Jezus na \u015bmier\u0107 skazany<\/strong><\/span><\/li>\n<\/ol>\n
  Chocia\u017c Pi\u0142at pyta\u0142 si\u0119, co to jest prawda, nie tyle jednak dba\u0142 o prawd\u0119, jak raczej szuka\u0142 pozor\u00f3w, by w spos\u00f3b odpowiedni wycofa\u0107 si\u0119 z tego k\u0142opotu. Niepewno\u015b\u0107 dr\u0119czy\u0142a go wi\u0119cej jeszcze ni\u017c przedtem. Sumienie m\u00f3wi\u0142o mu, \u017ce Jezus jest niewinny, \u017cona zapewnia\u0142a, \u017ce to \u015bwi\u0119ty; z jednej strony szepta\u0142 mu do ucha zabobon: \u201eJezus jest nieprzyjacielem twych bo\u017ck\u00f3w\u201d, z drugiej strony m\u00f3wi\u0142o mu tch\u00f3rzostwo: \u201eJezus sam jest Bogiem i potrafi si\u0119 zem\u015bci\u0107 srogo.\u201d W tej trwo\u017cnej niepewno\u015bci jeszcze raz zakl\u0105\u0142 Jezusa uroczy\u015bcie, by mu powiedzia\u0142, kim jest. Lecz Jezus, nie odpowiadaj\u0105c wprost, wyliczy\u0142 mu znowu wszystkie jego najtajniejsze grzechy, przepowiedzia\u0142 mu przysz\u0142y haniebny koniec i oznajmi\u0142 wreszcie, \u017ce w owym dniu ostatnim s\u0105dzi\u0107 go b\u0119dzie sprawiedliwym s\u0105dem, siedz\u0105c na tronie ob\u0142ok\u00f3w. Podra\u017cniony tymi s\u0142owy, sk\u0142onny by\u0142 Pi\u0142at raczej do pot\u0119pienia, ni\u017c do uwolnienia Jezusa. Gniewa\u0142o go to, \u017ce Jezus czyta\u0142 tak dok\u0142adnie w jego brudnej duszy, a sam pozosta\u0142 niezbadany, \u017ce ten, kt\u00f3rego kaza\u0142 ubiczowa\u0107, a m\u00f3g\u0142 kaza\u0107 ukrzy\u017cowa\u0107, przepowiada\u0142 mu haniebny koniec \u017cycia; i to go gniewa\u0142o, \u017ce te usta, nie splamione nigdy k\u0142amstwem, nie wym\u00f3wiwszy ani jednego s\u0142owa na swe usprawiedliwienie, teraz w ostatniej swej chwili wzywaj\u0105 go przed Sw\u00f3j s\u0105d sprawiedliwy ; w dzie\u0144 ostatni. Poruszy\u0142o to strasznie jego dum\u0119; lecz chwiejny i pod\u0142y jego charakter nie da\u0142 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie opanowa\u0107 dumie, bo r\u00f3wnocze\u015bnie przejmowa\u0142a go trwoga i mroczne przeczucie, \u017ce gro\u017aby Pana urzeczywistni\u0105 si\u0119 kiedy\u015b na prawd\u0119. Ostatecznie wi\u0119c ze wzgl\u0119du na to, jeszcze raz pr\u00f3bowa\u0142 uwolni\u0107 Jezusa. Gdy jednak pos\u0142ysza\u0142 gro\u017aby \u017byd\u00f3w, \u017ce w takim razie oskar\u017c\u0105 go przed cesarzem, wzi\u0119\u0142o w nim g\u00f3r\u0119 tch\u00f3rzostwo, chocia\u017c z innej ju\u017c pobudki. Obawa przed ziemskim cesarzem przewa\u017cy\u0142a w nim boja\u017a\u0144 przed kr\u00f3lem, kt\u00f3rego pa\u0144stwo nie by\u0142o z tego \u015bwiata. Zreszt\u0105 tak my\u015bla\u0142 ten pod\u0142y, chwiejny \u0142otr: \u201eJe\u015bli On umrze, to wraz z Nim p\u00f3jdzie do grobu to, co On wie o mnie i co mi przepowiada\u0142, a tak b\u0119d\u0119 spokojny.\u201d Zagro\u017cony odpowiedzialno\u015bci\u0105 przed cesarzem, zgodzi\u0142 si\u0119 Pi\u0142at im \u017c\u0105danie \u017byd\u00f3w wbrew przyrzeczeniu, danemu \u017conie, wbrew prawu, sprawiedliwo\u015bci i w\u0142asnemu przekonaniu. Z obawy przed cesarzem wyda\u0142 \u017bydom niewinn\u0105 krew Jezusa; a dla usprawiedliwienia si\u0119 przed w\u0142asnym sumieniem nie mia\u0142 nic, chyba polanie r\u0105k wod\u0105 i s\u0142owa, przy tym wyrzeczone: \u201eNie winienem ja krwi tego sprawiedliwego! Wy sami baczcie na odpowiedzialno\u015b\u0107!\u201d \u2014 O nie, Pi\u0142acie! mylisz si\u0119! Ty sam bacz na to! Nazywasz Go sprawiedliwym, nie znajdujesz w Nim winy, a oddajesz na wylanie krew Jego. Jeste\u015b niesprawiedliwym, niesumiennym s\u0119dzi\u0105! T\u0119 sam\u0105 krew, kt\u00f3r\u0105 Pi\u0142at chcia\u0142 zmy\u0107 ze swych r\u0105k, a nie m\u00f3g\u0142 jej zmy\u0107 z sumienia, \u015bci\u0105gali krwio\u017cerczy \u017bydzi przekle\u0144stwem na siebie i swoje dzieci. \u017b\u0105dali, by ta krew Jezusa, kt\u00f3ra dla nas wo\u0142a o mi\u0142osierdzie, wzywa\u0142a pomsty Bo\u017cej na nich. Krzyczeli wi\u0119c co si\u0142: \u201eKrew Jego niech spadnie na nas i na nasze dzieci!\u201d W\u015br\u00f3d tej wrzawy przera\u017aliwej kaza\u0142 Pi\u0142at przygotowa\u0107 wszystko do wydania uroczystego wyroku.<\/span><\/p>\n
  Przyniesiono mu inny ubi\u00f3r urz\u0119dowy, zarzucono na barki p\u0142aszcz, a na g\u0142ow\u0119 za\u0142o\u017cono koron\u0119, w kt\u00f3rej po\u0142yskiwa\u0142 kosztowny kamie\u0144. W ten spos\u00f3b ustrojony, zeszed\u0142 Pi\u0142at z tarasu w otoczeniu \u017co\u0142nierzy. Przed nim niesiono ber\u0142o, szli pacho\u0142cy s\u0105dowi i pisarze ze zwojami ksi\u0105g i tabliczkami. Na przedzie szed\u0142 tr\u0119bacz, dm\u0105cy na puzonie. Tak wyruszono na rynek ku trybunie, s\u0142u\u017c\u0105cej do wyg\u0142aszania wyrok\u00f3w. Trybuna ta, o kt\u00f3rej ju\u017c wspomina\u0142am, le\u017c\u0105ca naprzeciw placu biczowania, by\u0142 to okr\u0105g\u0142y taras, pi\u0119knie obmurowany, wysoki, a zwa\u0142 si\u0119 Gabbata. Tylko z niego og\u0142oszone wyroki mia\u0142y pe\u0142n\u0105 si\u0142\u0119 i prawomocno\u015b\u0107. Na trybun\u0119 wiod\u0142y z kilku stron schody; na g\u00f3rze by\u0142o siedzenie dla Pi\u0142ata, a za nim \u0142awka dla innych cz\u0142onk\u00f3w trybuna\u0142u; siedzenie Pi\u0142ata pokryte by\u0142o czerwonym suknem; na nim le\u017ca\u0142a niebieska poduszka, obszyta \u017c\u00f3\u0142tymi ta\u015bmami. W ko\u0142o rozstawieni byli \u017co\u0142nierze, niekt\u00f3rzy za\u015b stali na stopniach. Cz\u0119\u015b\u0107 Faryzeusz\u00f3w odesz\u0142a ju\u017c do \u015bwi\u0105tyni; zostali tylko Annasz, Kajfasz i 28 radnych, i ci poszli ku trybunie zaraz, gdy Pi\u0142at zacz\u0105\u0142 si\u0119 przebiera\u0107 w urz\u0119dowe suknie. Obydw\u00f3ch \u0142otr\u00f3w przyprowadzono tu ju\u017c przedtem, gdy Pi\u0142at, wskazuj\u0105c na Jezusa, m\u00f3wi\u0142: \u201eOto cz\u0142owiek!\u201d Gdy ju\u017c Pi\u0142at zaj\u0105\u0142 miejsce, przyprowadzono przed trybun\u0119 Jezusa tak, jak by\u0142, w czerwonym p\u0142aszczu, z koron\u0105 cierniow\u0105 na g\u0142owie, ze zwi\u0105zanymi r\u0119koma. \u017bo\u0142nierze i siepacze poprowadzili Go \u015brodkiem szydz\u0105cego t\u0142umu i postawili mi\u0119dzy dwoma \u0142otrami. Wtedy Pi\u0142at zawo\u0142a\u0142 jeszcze raz g\u0142o\u015bno do \u017byd\u00f3w: \u201ePatrzcie, oto wasz kr\u00f3l!\u201d \u201ePrecz z Nim! Ukrzy\u017cuj Go!\u201d \u2014 rozleg\u0142y si\u0119 okrzyki. \u2014 \u201eCzy mam ukrzy\u017cowa\u0107 waszego kr\u00f3la?\u201d \u2014 zapyta\u0142 znowu Pi\u0142at. A na to zawo\u0142ali arcykap\u0142ani: \u201eNie mamy innego kr\u00f3la, tylko cesarza!\u201d Zamilk\u0142 na to Pi\u0142at i ju\u017c wi\u0119cej nie m\u00f3wi\u0142 nic ani za Jezusem, ani do Niego samego. Zacz\u0119\u0142o si\u0119 wyg\u0142aszanie wyroku na Jezusa. Dwaj \u0142otrzy ju\u017c dawniej skazani byli na krzy\u017c, lecz za staraniem arcykap\u0142an\u00f3w od\u0142o\u017cono egzekucj\u0119 na dzi\u015b; dla tym wi\u0119kszego poha\u0144bienia Jezusa postarali si\u0119 arcykap\u0142ani, by zawis\u0142 na krzy\u017cu mi\u0119dzy dwoma \u0142otrami. Krzy\u017ce \u0142otr\u00f3w le\u017ca\u0142y opodal ju\u017c gotowe; przynie\u015bli je pomocnicy krzy\u017cuj\u0105cych. Krzy\u017ca Jezusa nie by\u0142o jeszcze, prawdopodobnie dlatego, \u017ce nie og\u0142oszono dot\u0105d wyroku \u015bmierci.<\/span><\/p>\n
  Naj\u015bw. Panna, kt\u00f3ra odesz\u0142a by\u0142a przedtem po publicznym wystawieniu Jezusa, wr\u00f3ci\u0142a teraz w otoczeniu niewiast i przecisn\u0119\u0142a si\u0119 przez t\u0142umy ludu, by s\u0142ysze\u0107 wyrok \u015bmierci, wydawany na Jej Syna i Boga.<\/span><\/p>\n
  Jezus, otoczony siepaczami, \u015bledzony z\u0142o\u015bliwymi, szyderczymi spojrzeniami Swych wrog\u00f3w, sta\u0142 na dole u st\u00f3p trybuny. Pi\u0142at kaza\u0142 zad\u0105\u0107 w puzon, by wrzawa ucich\u0142a, i l\u0119kiem, pomieszanym ze z\u0142o\u015bci\u0105, zacz\u0105\u0142 wyg\u0142asza\u0107 wyrok. Widok tej pod\u0142ej dwulicowo\u015bci Pi\u0142ata, nasycony tryumf i pragnienie krwi arcykap\u0142an\u00f3w, niesko\u0144czone m\u0119ki Naj\u015bw. Zbawiciela, niewypowiedziana trwoga i smutek Matki Jego \u015bwi\u0119tej i \u015bwi\u0119tych niewiast, dalej to chciwe, z\u0142o\u015bliwe czyhanie \u017byd\u00f3w na zgub\u0119 Jezusa, oboj\u0119tna wynios\u0142o\u015b\u0107 \u017co\u0142nierzy, wreszcie widok tych szkaradnych postaci diabelskich, uwijaj\u0105cych si\u0119 w ci\u017cbie, wszystko to rozstroi\u0142o mnie do g\u0142\u0119bi i przygn\u0119bi\u0142o tak, \u017ce czu\u0142am si\u0119 blisk\u0105 skonania. Ach! To ja tam powinnam by\u0142a sta\u0107, gdzie sta\u0142 m\u00f3j najukocha\u0144szy Oblubieniec; wtenczas wyrok by\u0142by sprawiedliwy.<\/span><\/p>\n
  Przypatrzmy si\u0119 teraz tre\u015bci wyroku, wydanego na Jezusa. Na wst\u0119pie wymienia\u0142 Pi\u0142at wszystkie zaszczytne tytu\u0142y cesarza Klaudiusza, w kt\u00f3rego imieniu wydawa\u0142 wyrok. We w\u0142a\u015bciwym oskar\u017ceniu zaznaczy\u0142, \u017ce arcykap\u0142ani na s\u0105dzie swoim pot\u0119pili Jezusa jako podburzyciela, rokoszanina, \u0142ami\u0105cego prawa \u017cydowskie, czyni\u0105cego si\u0119 Synem Bo\u017cym i ka\u017c\u0105cego nazywa\u0107 si\u0119 Kr\u00f3lem \u017cydowskim, i \u017ce lud jednog\u0142o\u015bnie za\u017c\u0105da\u0142 na Niego kary \u015bmierci przez ukrzy\u017cowanie. Dalej o\u015bwiadcza\u0142 Pi\u0142at, ten \u0142otr niesprawiedliwy, kt\u00f3ry niedawno tyle kro\u0107 zapewnia\u0142 publicznie o niewinno\u015bci Jezusa, \u017ce i on uznaje za s\u0142uszny, ten wyrok arcykap\u0142an\u00f3w. Zako\u0144czy\u0142 za\u015b tymi s\u0142owy: \u201eA wi\u0119c skazuj\u0119 Jezusa Nazare\u0144skiego, Kr\u00f3la \u017cydowskiego na \u015bmier\u0107, kt\u00f3r\u0105 ma ponie\u015b\u0107 przez przybicie na krzy\u017c. Zaraz te\u017c rozkaza\u0142 oprawcom krzy\u017c przynie\u015b\u0107. Zdaje mi si\u0119, ale nie r\u0119cz\u0119 z pewno\u015bci\u0105, \u017ce po odczytaniu wyroku z\u0142ama\u0142 Pi\u0142at d\u0142ug\u0105 lask\u0119 z rdzeniem w \u015brodku, i rzuci\u0142 j\u0105 pod nogi Jezusowi.<\/span><\/p>\n
  S\u0142uchaj\u0105c wyroku, wygl\u0105da\u0142a przepe\u0142niona smutkiem Matka Jezusa, jak umieraj\u0105ca. Oto s\u0142ysza\u0142a, \u017ce nie ma ju\u017c ratunku dla Jej naj\u015bwi\u0119tszego, najukocha\u0144szego Syna, \u017ce musi umrze\u0107 straszn\u0105, haniebn\u0105 \u015bmierci\u0105. Wiedzia\u0142a, \u017ce koniecznym to jest dla zbawienia ludzko\u015bci, ale serce Jej macierzy\u0144skie wzdraga\u0142o si\u0119 przed t\u0105 konieczno\u015bci\u0105, wi\u0119c przenikn\u0105\u0142 je nowy miecz bole\u015bci. Z pomoc\u0105 niewiast odprowadzi\u0142 j\u0105 Jan na bok, by szydercze spojrzenia za\u015blepionych \u017byd\u00f3w nie ur\u0105ga\u0142y bole\u015bciom matki ich Odkupiciela, by nowy grzech nie obci\u0105\u017ca\u0142 ich duszy. Ale Maryja nie mog\u0142a spokojnie siedzie\u0107, kiedy m\u0119czono Jej Syna wi\u0119c znowu wybra\u0142a si\u0119 na obch\u00f3d \u201edrogi krzy\u017cowej.\u201d Kaza\u0142a si\u0119 oprowadza\u0107 wsz\u0119dzie, po wszystkich miejscach, kt\u00f3re u\u015bwi\u0119ci\u0142 Jezus Swym cierpieniem.<\/span><\/p>\n
  Tajemnicze nabo\u017ce\u0144stwo naj\u015bwi\u0119tszego wsp\u00f3\u0142cierpienia z Jezusem kaza\u0142o Jej sk\u0142ada\u0107 ofiar\u0119 z \u0142ez bolesnych wsz\u0119dzie, gdzie zrodzony przez ni\u0105 Odkupiciel cierpia\u0142 za grzechy ludzi, Swych braci przybranych. Jak Jak\u00f3b, na pami\u0105tk\u0119 danej obietnicy, postawi\u0142 kamie\u0144 i po\u015bwi\u0119ci\u0142 go przez pomazanie olejem, tak Maryja bra\u0142a w posiadanie wszystkie te miejsca cierpie\u0144 Chrystusa, po\u015bwi\u0119caj\u0105c je Swymi \u0142zami, ustanawiaj\u0105c je jako miejsca czci dla przysz\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a, Matki nas wszystkich.<\/span><\/p>\n
  <\/span><\/p>\n
  Og\u0142osiwszy wyrok, zasiad\u0142 Pi\u0142at do napisania go, poczym stoj\u0105cy za nim pisarze zrobili co\u015b trzy odpisy, czy wi\u0119cej. Niekt\u00f3re cz\u0119\u015bci musieli podpisa\u0107 i inni urz\u0119dnicy, pos\u0142ano wi\u0119c z tym do nich pacho\u0142k\u00f3w. Nie wiem ju\u017c, czy to nale\u017ca\u0142o do wyroku, czy te\u017c by\u0142y to inne jakie rozkazy. Pr\u00f3cz tego napisa\u0142 Pi\u0142at osobny wyrok na Jezusa, wykazuj\u0105cy jasno jego dwulicowo\u015b\u0107 i fa\u0142szywo\u015b\u0107, opiewa\u0142 bowiem ca\u0142kiem inaczej, ni\u017c wydany ustnie. Uwa\u017ca\u0142am, \u017ce pisa\u0142 to z rozstrojem wielkim, niejako wbrew swej woli; zdawa\u0142o si\u0119, jak gdyby m\u015bciwy duch z\u0142o\u015bci kierowa\u0142 jego r\u0119k\u0105. Tre\u015b\u0107 tego wyroku by\u0142a nast\u0119puj\u0105ca: \u201eArcykap\u0142ani \u017cydowscy i \u201eRada\u201d przyprowadzili do mnie niejakiego Jezusa z Nazaretu, oskar\u017conego o podburzanie ludu, blu\u017anierstwa i \u0142amanie prawa. Chocia\u017c w\u0142a\u015bciwie nie mo\u017cna by\u0142o udowodni\u0107 s\u0142uszno\u015bci tych zarzut\u00f3w, jednak zmuszony niejako przez tych\u017ce arcykap\u0142an\u00f3w i \u201eRad\u0119\u201d, a przy tym chc\u0105c, zapobiec gro\u017anemu rozruchowi w\u015br\u00f3d ludu, skaza\u0142em tego Jezusa na \u015bmier\u0107 krzy\u017cow\u0105, jako przest\u0119pc\u0119 przeciw ich Zakonowi; domagali si\u0119 bowiem stanowczo Jego \u015bmierci, a ja nie chcia\u0142em by\u0107 oskar\u017conym przed cesarzem jako niesprawiedliwy dla \u017byd\u00f3w s\u0119dzia i poplecznik i rozruch\u00f3w.<\/span><\/p>\n
  Wyda\u0142em Go im w celu ukrzy\u017cowania wraz z dwoma innymi skazanymi zbrodniarzami, kt\u00f3rych egzekucj\u0119 od\u0142o\u017cono do dzi\u015b za staraniem arcykap\u0142an\u00f3w, pragn\u0105cych, by Jezus wraz z nimi by\u0142 powieszony.\u201d Wyrok ten kaza\u0142 Pi\u0142at przepisa\u0107 kilka razy i odpisy rozes\u0142a\u0107 w r\u00f3\u017cne miejsca. Arcykap\u0142anom jednak nie w smak przypad\u0142a tre\u015b\u0107 wyroku; g\u0142ownie nie podoba\u0142a im si\u0119 wzmianka, \u017ce za ich staraniem od\u0142o\u017cono egzekucj\u0119 \u0142otr\u00f3w, by ich razem z Jezusem ukrzy\u017cowa\u0107. Rozpocz\u0119li nawet o to k\u0142\u00f3tni\u0119 z Pi\u0142atem. Drug\u0105 sprzeczk\u0119 wszcz\u0119li zn\u00f3w, gdy Pi\u0142at u\u0142o\u017cy\u0142 napis na krzy\u017c. Napis wykonany by\u0142 pokostem na ciemnobrunatnej deszczu\u0142ce w trzech rz\u0119dach. Arcykap\u0142ani domagali si\u0119, by zamiast s\u0142\u00f3w \u201eKr\u00f3l \u017cydowski\u201d napisane by\u0142o: \u201eten, kt\u00f3ry podawa\u0142 si\u0119 za Kr\u00f3la \u017cydowskiego.\u201d Lecz Pi\u0142at, zniecierpliwiony ju\u017c, zawo\u0142a\u0142 szyderczo: \u201eCom napisa\u0142, tom napisa\u0142.\u201d<\/span><\/p>\n
  <\/span><\/p>\n
  1. Pan Jezus bierze krzy\u017c na ramiona<\/strong><\/span><\/li>\n<\/ol>\n
    Siepacze zaprowadzili Jezusa na \u015brodek forum, a r\u00f3wnocze\u015bnie bram\u0105 zachodni\u0105 przy-nios\u0142o kilku niewolnik\u00f3w drzewo krzy\u017ca, rzucaj\u0105c je z trzaskiem Jezusowi pod nogi. Oba boczne, cie\u0144sze ramiona by\u0142y przywi\u0105zane powrozami do grubego, ci\u0119\u017ckiego drzewa, i dopiero na miejscu miano je wstawi\u0107. Top\u00f3r, klocek pod nogi i nowy kawa\u0142ek, kt\u00f3ry miano doda\u0107 u g\u00f3ry, tudzie\u017c inne narz\u0119dzia, nie\u015bli pacho\u0142cy katowscy. Ujrzawszy przed Sob\u0105 na ziemi krzy\u017c, upad\u0142 Jezus na kolana, obj\u0105\u0142 go r\u0119koma i uca\u0142owa\u0142 trzykro\u0107, przy czym odm\u00f3wi\u0142 po cichu wzruszaj\u0105c\u0105 modlitw\u0119 do Ojca niebieskiego, w kt\u00f3rej dzi\u0119kowa\u0142 Mu, \u017ce ju\u017c zaczyna si\u0119 odkupienie ludzi. Jak kap\u0142ani w krajach poga\u0144skich \u015bciskali r\u0119kami nowo za\u0142o\u017cony o\u0142tarz, tak Jezus \u015bciska\u0142 krzy\u017c, wieczny o\u0142tarz zados\u0107czyni\u0105cej krwawej ofiary. Wnet jednak szarpn\u0119li Nim siepacze, by si\u0119 wyprostowa\u0142, i musia\u0142 biedny, os\u0142abiony, bra\u0107 na Siebie ci\u0119\u017ck\u0105 belk\u0119; d\u017awign\u0105\u0142 j\u0105 na prawe rami\u0119, przytrzymuj\u0105c praw\u0105 r\u0119k\u0105, przy czym siepacze nie wiele Mu pomagali, zn\u0119caj\u0105c, si\u0119 jeszcze nad Nim. Widzia\u0142am za to, \u017ce pomagali Jezusowi Anio\u0142owie, dla innych niewidzialni, bo Sam o w\u0142asnych si\u0142ach nie da\u0142by Sobie rady. Tak kl\u0119cza\u0142 Jezus, pochylony pod ci\u0119\u017carem, i modli\u0142 si\u0119, a tymczasem kaci zak\u0142adali obu \u0142otrom na kark poprzeczne ramiona ich krzy\u017c\u00f3w, oddzielone od g\u0142\u00f3wnego ramienia, i przykneblowali im do tego r\u0119ce. Ramiona te by\u0142y nieco wygi\u0119te; przed ukrzy\u017cowaniem przymocowywano je do g\u00f3rnego ko\u0144ca g\u0142\u00f3wnego pnia. W ten spos\u00f3b mniej byli obci\u0105\u017ceni \u0142otrzy, ni\u017c Jezus; d\u017awigali bowiem tylko poprzeczne ramiona swych krzy\u017c\u00f3w, a pod\u0142u\u017cne g\u0142\u00f3wne ramiona wraz z innymi sprz\u0119tami nie\u015bli za nimi niewolnicy. Od strony pa\u0142acu Pi\u0142ata da\u0142 si\u0119 s\u0142ysze\u0107 g\u0142os puzonu, co by\u0142o um\u00f3wionym znakiem do rozpocz\u0119cia pochodu. Zaraz te\u017c jeden z jezdnych Faryzeusz\u00f3w zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do Jezusa, kl\u0119cz\u0105cego jeszcze, i rzek\u0142: \u201eNo, sko\u0144czy\u0142y si\u0119 ju\u017c pi\u0119kne s\u0142\u00f3wka i m\u00f3wki! Naprz\u00f3d! Naprz\u00f3d! Trzeba ju\u017c raz si\u0119 Go pozby\u0107!\u201d<\/span><\/p>\n
    Wyruszono wreszcie na Golgot\u0119 z Jezusem w nast\u0119puj\u0105cym porz\u0105dku. Przodem szed\u0142 tr\u0119bacz, tr\u0105bi\u0105cy na rogu ka\u017cdej ulicy i og\u0142aszaj\u0105cy grzmi\u0105cym g\u0142osem wyrok. Kilka krok\u00f3w za nim sz\u0142a gromada ch\u0142opc\u00f3w i pacho\u0142k\u00f3w, nios\u0105cych potrzebne przybory, jako to powrozy, gwo\u017adzie, topory, kosze z narz\u0119dziami i nap\u00f3j; silniejsi nie\u015bli dr\u0105gi, drabiny i drzewca krzy\u017c\u00f3w obu \u0142otr\u00f3w; drabiny \u2014 by\u0142y to \u017cerdzie, poprzetykane poprzecznymi szczeblami. Za pacho\u0142kami post\u0119powa\u0142o kilku jezdnych Faryzeusz\u00f3w, a za nimi m\u0142ody ch\u0142opiec, nie ca\u0142kiem jeszcze zepsuty, nios\u0105cy przed sob\u0105 napis na krzy\u017c, u\u0142o\u017cony przez Pi\u0142ata; on r\u00f3wnie\u017c ni\u00f3s\u0142 na dr\u0105\u017cku, przerzuconym przez rami\u0119, koron\u0119 cierniow\u0105 Jezusa, bo z pocz\u0105tku zdawa\u0142o si\u0119 \u017bydom, \u017ce Jezus, ubrany w ni\u0105, nie b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 nie\u015b\u0107 krzy\u017ca.<\/span><\/p>\n
    Teraz dopiero szed\u0142 Pan nasz i Zbawiciel, pochylony i chwiej\u0105cy si\u0119 pod ci\u0119\u017carem krzy\u017ca, zmordowany, poraniony biczami, pot\u0142uczony. Od wczorajszej \u201eOstatniej wieczerzy\u201d nie jad\u0142 nic, nie pi\u0142, ani nie spa\u0142, przez ca\u0142y czas katowano Go bezlito\u015bnie; si\u0142y Jego wyczerpa\u0142y si\u0119 utrat\u0105 krwi, ranami, febr\u0105, pragnieniem, niesko\u0144czonym udr\u0119czeniem ducha i ci\u0105g\u0142\u0105 trwog\u0105; wi\u0119c te\u017c zaledwie m\u00f3g\u0142 si\u0119 utrzyma\u0107 na dr\u017c\u0105cych, chwiejnych, poranionych nogach. Praw\u0105 r\u0119k\u0105 stara\u0142 si\u0119 z trudem przytrzyma\u0107 fa\u0142dzist\u0105 sukni\u0119, hamuj\u0105c\u0105 Jego niepewny krok. Dwaj siepacze ci\u0105gn\u0119li Go naprz\u00f3d na d\u0142ugich powrozach, dwaj drudzy pop\u0119dzali Go z ty\u0142u; sznury, prowadz\u0105ce od pasa, przeszkadza\u0142y Mu przytrzymywa\u0107 Sobie sukni\u0119, wi\u0119c nie mia\u0142 pewnego kroku. R\u0119ce nabrzmia\u0142e mia\u0142 i poranione od gwa\u0142townego kr\u0119powania. Oblicze pokryte by\u0142o si\u0144cami i ranami, broda i w\u0142osy rozczochrane, pozlepiane zasch\u0142\u0105 krwi\u0105. Ci\u0119\u017car krzy\u017ca i kr\u0119puj\u0105ce wi\u0119zy wciska\u0142y Mu ci\u0119\u017ck\u0105, we\u0142nian\u0105 sukni\u0119 w poranione cia\u0142o, a we\u0142na przylepia\u0142a Mu si\u0119 do pokrwawionych na nowo ran. W\u015br\u00f3d szyderstwa i z\u0142o\u015bci wrog\u00f3w szed\u0142 Jezus cichy, wyn\u0119dznia\u0142y nad wyraz, udr\u0119czony, a kochaj\u0105cy; usta Jego szepta\u0142y s\u0142owa modlitwy, we wzroku czyta\u0142o si\u0119 nieme b\u0142aganie, cierpienie bezmierne, a zarazem przebaczenie. Dwaj siepacze, podtrzymuj\u0105cy na sznurach koniec krzy\u017ca, przeszkadzali tylko Jezusowi i utrudniali Mu d\u017awiganie, bo nie uwa\u017cali wcale na to, by i\u015b\u0107 r\u00f3wno i w r\u00f3wnej wysoko\u015bci nie\u015b\u0107 krzy\u017c. Po obu bokach orszaku szli w odst\u0119pach \u017co\u0142nierze, uzbrojeni w kopie. Za Jezusem szli obaj \u0142otrzy, prowadzeni na sznurach, ka\u017cdy przez dw\u00f3ch siepaczy. Jak ju\u017c m\u00f3wili\u015bmy, d\u017awigali oni na karku poprzeczne ramiona swych krzy\u017c\u00f3w, do kt\u00f3rych ko\u0144c\u00f3w przykr\u0119powano ich r\u0119ce. Obaj oszo\u0142omieni byli nieco, bo przed wyruszeniem dawano im pi\u0107 jaki\u015b nap\u00f3j odurzaj\u0105cy. Dobry \u0142otr by\u0142 cichy i spokojny, drugi natomiast z\u0142o\u015bci\u0142 si\u0119 i kl\u0105\u0142 zuchwale. Siepacze byli niskiego wzrostu, kr\u0119pi, o brunatnej barwie sk\u00f3ry. W\u0142osy mieli kr\u00f3tkie, czarne, k\u0119dzierzawe, zarost brody sk\u0105py, tylko tu i \u00f3wdzie kosmyki w\u0142os\u00f3w.<\/span><\/p>\n
    <\/span><\/p>\n
    1. Pierwszy upadek pod krzy\u017cem<\/strong><\/span><\/li>\n<\/ol>\n
      Uliczka ta zwraca si\u0119 przy ko\u0144cu znowu na lewo, rozszerza si\u0119 i wznosi nieco do g\u00f3ry. Przechodzi t\u0119dy podziemny wodoci\u0105g z g\u00f3ry Syjon; jak mi si\u0119 zdaje, (sama tam bowiem s\u0142ysza\u0142am szmer i plusk wody w rurach), p\u0142ynie on dalej wzd\u0142u\u017c rynku, gdzie tak\u017ce pod ziemi\u0105 prowadz\u0105 obmurowane rury, i ko\u0144czy si\u0119 w sadzawce Owczej przy bramie tej\u017ce nazwy. Na zakr\u0119cie uliczki, zanim poziom zaczyna si\u0119 wznosi\u0107, jest g\u0142\u0119bsze miejsce, gdzie w czasie deszcz\u00f3w tworzy si\u0119 wielka ka\u0142u\u017ca b\u0142ota i wody. Tutaj to, jak i na wielu innych ulicach Jerozolimy le\u017cy spory kamie\u0144, by \u0142atwiej by\u0142o przej\u015b\u0107 przez ka\u0142u\u017c\u0119. Doszed\u0142szy dot\u0105d, os\u0142ab\u0142 Jezus bardzo i nie mia\u0142 ju\u017c si\u0142y i\u015b\u0107 dalej; a \u017ce siepacze szarpali Nim niemi\u0142osiernie, potkn\u0105\u0142 si\u0119 o wystaj\u0105cy kamie\u0144 i jak d\u0142ugi upad\u0142 na ziemi\u0119, a krzy\u017c przygni\u00f3t\u0142 Go swym ci\u0119\u017carem. Siepacze zacz\u0119li kl\u0105\u0107, kopa\u0107 Go i popycha\u0107, powsta\u0142a wrzawa i ca\u0142y poch\u00f3d si\u0119 wstrzyma\u0142. Na pr\u00f3\u017cno wyci\u0105ga\u0142 Jezus r\u0119k\u0119, by kto Mu pom\u00f3g\u0142 powsta\u0107. \u2014 \u201eAch! Wnet przeminie wszystko!\u201d \u2014 rzek\u0142 i zacz\u0105\u0142 si\u0119 zn\u00f3w modli\u0107. Tu i \u00f3wdzie wida\u0107 by\u0142o niewiasty, p\u0142acz\u0105ce ze wsp\u00f3\u0142czucia, z wystraszonymi dzie\u0107mi. Wnet przyskoczyli Faryzeusze, krzycz\u0105c: \u201eDalej! nago\u0144cie Go do powstania! Inaczej umrze nam tu w drodze.\u201d Nadprzyrodzon\u0105 moc\u0105 wzni\u00f3s\u0142 Jezus Sw\u0105 biedn\u0105 g\u0142ow\u0119 do g\u00f3ry, a ci okrutnicy szata\u0144scy skorzystali z tego i zamiast ul\u017cy\u0107, wsadzili Mu na g\u0142ow\u0119 cierniow\u0105 koron\u0119, poczym dopiero poderwali Go gwa\u0142townie z ziemi i w\u0142o\u017cyli Mu krzy\u017c na barki. Musia\u0142 teraz Jezus trzyma\u0107 g\u0142ow\u0119 ca\u0142kiem na bok, gdy\u017c inaczej szeroka korona zawadza\u0142aby o krzy\u017c. Tak, w\u015br\u00f3d powi\u0119kszonej m\u0119czarni, szed\u0142 Jezus chwiejnie ulic\u0105, szersz\u0105 ju\u017c w tym miejscu i wznosz\u0105c\u0105 si\u0119 lekko do g\u00f3ry.<\/span><\/p>\n
      <\/span><\/p>\n