Filip urodził się we Florencji 21 lipca 1515 r. Wyróżniał się poczuciem humoru i talentem jednania ludzi. Po śmierci matki i starszego brata, Filip udał się do wuja, by wyręczyć go w zawodzie i odziedziczyć po nim fortunę. Miał wówczas 17 lat. Zrezygnował jednak z tak pomyślnej dla siebie okazji. Udał się do Rzymu, gdzie rozpoczął studia filozofii i teologii. Kiedy w 1544 r. znalazł się w katakumbach św. Sebastiana, w Zielone Święta wpadł w ekstatyczny zachwyt: poczuł, jak tajemnicza ręka wyciąga mu z boku dwa żebra, gdy jego serce, podobne do ognistej kuli, groziło rozsadzeniem piersi. Wkrótce Filip założył towarzystwo religijne pod nazwą „Bractwa Trójcy Świętej” do obsługi pielgrzymów i chorych. Był to rok 1548. Przez tę posługę zyskał sobie miano „Apostoła Rzymu”. W 1551 r. za namową spowiednika przyjął święcenia kapłańskie. Miał już wtedy 36 lat.

(więcej…)

Św. Grzegorz VII, papież (ok. 1015-1085). Nazywał się Hildebrand. Pochodził z Toskanii (Włochy). Doradca papieży: Grzegorza VI, Wiktora II, Stefana IX, Leona IX. Ten ostatni mianował go kardynałem. Współautor reformy prawa kościelnego (uniezależnienie Kościoła od władzy cywilnej przy obsadzaniu urzędów kościelnych. Już jako papież Grzegorz VII na synodzie zatwierdził ustawy zabraniające kupowania urzędów i godności, a także nakładające na duchownych obowiązek celibatu.

(więcej…)

Nabożeństwo do Matki Bożej Wspomożycielki sięga początków chrześcijaństwa. Gdy tylko zaczął rozwijać się wśród wiernych kult Matki Zbawiciela, równocześnie ufność w Jej przemożną przyczynę u Syna nakazywała uciekać się do Niej we wszystkich potrzebach. Tytuł Wspomożycielki Wiernych zawiera w sobie wszystkie wezwania, w których Kościół wyrażał Najświętszej Maryi Pannie potrzeby i troski swoich dzieci. Pierwszym, który w historii Kościoła użył słowa „Wspomożycielka”, jest św. Efrem, diakon i największy poeta syryjski, doktor Kościoła (+ 373). Pisze on wprost, że „Maryja jest orędowniczką i wspomożycielką dla grzeszników i nieszczęśliwych”.

(więcej…)

23 maja rodzina franciszkańska, na która składają się przede wszystkim trzy zakony: pierwszy – franciszkanie, drugi – klaryski oraz trzeci – franciszkanie świeccy, a ponadto wiele rodzin zakonnych opartych na regułach franciszkańskich, przeżywa liturgiczne święto – rocznicę poświęcenia bazyliki św. Franciszka z Asyżu. W tej bazylice spoczywają relikwie św. Franciszka i jest ona jakby „matką” wszystkich kościołów franciszkańskich na świecie. Została ona konsekrowana przez papieża Innocentego IV 25 maja 1253 roku.

(więcej…)

W kalendarzu liturgicznym Kościół wspomina 22 maja św. Ritę z Cascii, zakonnicę, patronkę trudnych spraw. Do ponownego odczytania jej doświadczenia ludzkiego i duchowego jako znaku Bożego Miłosierdzia zachęca również papież Franciszek. Margherita (której skrócona forma Rita stała się w praktyce jej nowym imieniem) urodziła się w 1367 r. w Cascii w środkowych Włoszech. Wbrew swojej woli musiała poślubić Ferdinando Manciniego, któremu urodziła dwóch synów. Gdy jej brutalnego i awanturniczego małżonka zamordowano w 1401 roku, obaj jej synowie przysięgli krwawą zemstę. Rita modliła się gorąco, aby jej dzieci nie były mordercami, ale synowie zginęli w 1402 roku.

(więcej…)

Bernardyn urodził się w rodzinie szlacheckiej 8 września 1380 r. w Massa Marittima (nieopodal Sieny w Toskanii), kilka miesięcy po śmierci najsłynniejszej sienenki, św. Katarzyny, tercjarki dominikańskiej. Kiedy miał zaledwie 3 lata, stracił matkę, trzy lata później został osierocony także przez ojca, który był gubernatorem miasteczka. Na wychowanie wziął go do siebie zamożny stryj, zamieszkały w Sienie, który opłacił mu naukę. W szkole parafialnej ukończył nauki podstawowe, a w latach 1396-1399 studiował prawo na uniwersytecie w Sienie. Równocześnie studiował Pismo święte i teologię.

(więcej…)